Մելանի Քլայն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մելանի Քլայն
Melanie Klein 1952.jpg
Ծնվել է մարտի 30, 1882(1882-03-30)[1][2][3]
Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա[4]
Մահացել է սեպտեմբերի 22, 1960(1960-09-22)[1][2][3] (78 տարեկանում)
Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն
Քաղաքացիություն Flag of Austria.svg Ավստրիա
Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
Flag of the United Kingdom.svg Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն
Մասնագիտություն հոգեվերլուծաբան
Գործունեության ոլորտ հոգեվերլուծություն
Անդամակցություն Q55058156? և British Psychoanalytical Society
Ալմա մատեր Վիեննայի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներին անգլերեն[1]
Երեխա(ներ) Melitta Schmideberg
Կայք melanie-klein-trust.org.uk
Melanie Klein Վիքիպահեստում

Մելանի Քլայն (անգլ.՝ Melanie Klein, մարտի 30, 1882(1882-03-30)[1][2][3], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա[4] - սեպտեմբերի 22, 1960(1960-09-22)[1][2][3], Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), հրեական ծագումով անգլիացի հոգեվերլուծաբան, ով երեխաների համար մշակել է վեպերի թերապևտիկ տեխնիկան, որն իր ազդեցությունն է թողել տարիքայի հոգեբանության և ժամանակակից հոգեվերլուծության վրա: Մելանի Քլայնն առարկաների հարաբերությունների տեսության առաջատար նորարարներից է:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մելանի Քլայնը ծնվել է 1882 թվականի մարտի 30-ին հրեական ընտանիքում: Հայրը երկրորդ անգամ էր ամուսնացել և կնոջից տարիքով մեծ էր: Երբ Մելանին ծնվեց, նա 50 տարեկան էր: Մանկության տարիներին մտերիմ փոխհարաբերություններ է ունեցել ավագ քրոջ՝ Սիդոնի հետ, սակայն Սիդոնը 9 տարեկան հասակում մահացել է, և փոքրիկ Մելանին ծանր է տարել այդ կորուստը: Մի քանի տարի անց մահացել է նրա եղբայրը՝ Էմմանուելը, երբ Մելանին 18 տարեկան էր, մահացել է հայրը, մի քանի տարի հետո՝ մայրը: Մանկության ծանր կորուստները Մելանիի մոտ խոր դեպրեսիա են առաջացրել, ինչը, ըստ նրան ճանաչող մարդկանց, տարիների ընթացքում արմատավորվել է նրա հայացքներում և բնավորության մեջ: Ընդհանուր առմամբ, Մելանին ողջ կյանքում բնույթով եղել է կտրուկ, կռվարար, ինչն ակամա նեղացրել է նրա հետևորդների շրջանակը[5][6]:

1903 թվականին ամուսնացել է ինժեներ Արթուր Քլայնի հետ: Մի քանի տարի սովորել է Վիեննայի համալսարանում, սակայն ուսումն անավարտ է մնացել: Ամուսնու հետ լքել է Վիեննան, ապրել են Սլովակիայում և Սիլեզիայում: Ունեցել են երեք երեխա, սակայն ընտանեկան կյանքն անհաջող է զարգացել: Ծանր բնույթը Մելանիին խանգարում էր լավ մայր դառնալ, երեխաների հետ փոխհարաբերություններում սեր, ըմբռնում չկար: Նրա դուստրը՝ Մելիտան, ով նույնպես հոգեվերլուծաբան էր, խզել էր հարաբերությունները մոր հետ, և նույնիսկ նրա հուղարկավորությանը չմասնակցեց:

Aquote1.png Երկար տարիներ նա չէր շփվում մոր հետ: Երբ 1960 թվականի սեպտեմբերին Մելանին մահացավ, Մելիտան, ով այդ ժամանակ Լոնդոնում էր, ներկա չեղավ մոր հուղարկավորությանը: Նա մինչև վերջ չզիջող եղավ և Լոնդոնում վառ կարմիր կոշիկներով դասախոսություն էր կարդում[7]: Aquote2.png

Քլայնի ավագ որդին ողբերգական մահացել է լեռներում, սակայն ըստ Մելիտայի՝ նա ինքնասպան է եղել մոր հետ ընդհանուր եզրեր չգտնելու հուսահատությունից[8]:

1910-1919 թվականներին Քլայնը ընտանիքի հետ ապրել է Բուդապեշտում: 1914 թվականին մոր մահվան և երրորդ երեխայի ծննդի հետ կապված ընկել է դեպրեսիայի մեջ: Դիմել է հոգեվերլուծաբան Շանդոր Ֆրենցիի օգնությանը, ում մոտ հոգեվերլուծության կուրս անցնելուց հետո հետաքրքրություն է դրսևորել հոգեվերլուծության հանդեպ: 1917 թվականին սկսել է իր սեփական հոգեվերլուծական պրակտիկան՝ վերլուծելով իր կրտսեր որդուն, ապա՝ իր ընկերների հինգ տարեկան տղային: 1918 թվականին մասնակցել է 5-րդ միջազգային հոգեվերլուծական կոնգրեսին, որտեղ ծանոթացել է Զիգմունդ Ֆրոյդի հետ: 1919 թվականին հանդես է եկել «Երեխայի մտավոր զարգացվածության վրա սեռական դաստիարակության և ավտորիտետից հրաժարման ազդեցությունը» թեմայով զեկույցով՝ հիմնված իր սեփական երեխաներից մեկի ուսումնասիրման վրա: Նույն թվականին դարձել է Վիեննայի հոգեվերլուծաբանների ընկերության անդամ: 1921 թվականին հոգեվերլուծաբան Կարլ Աբրահամի հրավերով աշխատել է Բեռլինի հոգեվերլուծության ինստիտուտում, որտեղ շարունակել է իր հետազոտական և բուժական գործունեությունը երեխայի հոգեվերլուծության ոլորտում: 1922 թվականին բաժանվել է ամուսնուց: 1924-1925 թվականներին անհատական վերլուծություն է անցել Կարլ Աբրահամի մոտ, ինչն ընդհատվել է վերջինիս մահվան պատճառով: 1925 թվականին Լոնդոն կատարած ուղևորության ժամանակ ծանոթացել է Մեծ Բրիտանիայի հոգեվերլուծական հասարակության նախագահ Էրնեստ Ջոնսի հետ, ով նրան հրավիրել է իր հետագա գիտական ու բուժական գործունեությունն անցկացնել Մեծ Բրիտանիայում:

1926 թվականին ի վերջո, տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ շարունակել է զարգացնել գաղափարներ կապված մանկական հոգեվերլուծության և հիվանդ երեխաների հետ խաղի տեխնիկայով առաջնորդվելու վերաբերյալ: Քլայնի գաղափարները քննադատաբար են ընկալվել Աննա Ֆրոյդի կողմից: Քլայնի և Ֆրոյդի կողմնակիցների միջև երկար քննարկումների արդյունքում բրիտանական հոգեվերլուծական հասարակության մեջ պառակտում է առաջացել և ձևավորվել են հոգեվերլուծաբանների երեք խմբեր` Քլեյերի կողմնակիցներ, Ֆրոյդի կողմնակիցներ և անկախ հոգեվերլուծաբաններ[9]:

1930-ական թվականներին Քլեյրի գաղափարներն ընդունվեցին որոշ հոգեվերլուծաբանների կողմից, և Դոնալդ Վինիկոտը և Ջ. Բոլբին նրա մոտ անալիզ անցան:

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Քլայնը հիմնականում աշխատել է որպես վերապատրաստող վերլուծաբան և վերահսկող:

Մահացել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 22-ին թոքային էմբոլիայից:

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Volume 1 – Love, Guilt and Reparation: And Other Works 1921–1945, London: Hogarth Press.
  • Volume 2 – The Psychoanalysis of Children, London: Hogarth Press.
  • Volume 3 – Envy and Gratitude, London: Hogarth Press.
  • Volume 4 – Narrative of a Child Analysis, London: Hogarth Press.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Encyclopædia Britannica
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 SNAC — 2010.
  4. 4,0 4,1 4,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #118562940 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  5. «Мелани Кляйн»։ psychoanalitiki.ru։ Վերցված է 2016-12-08 
  6. «Biography of Melanie Klein»։ vatlin.chat.ru։ Վերցված է 2016-12-08 
  7. Мекаччи Л. Случай Мэрилин М. и другие провалы психоанализа. — М.: Смысл, 2004. — С. 51-52. — 184 с. — 500 экз. — ISBN 88-420-6071-2, 5-89357-187-8.
  8. Мелани Кляйн
  9. Лейбин, Валерий Моисеевич Постклассический психоанализ. Энциклопедия.. — М.: АСТ, 2008. — С. 793-795. — 1022 с. — (Psychology). — 3000 экз. — ISBN 978-5-17-050146-5, 978-5-9713-9079-4.