Կլիմենտ VII (հակապապ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հակապապ Կլիմենտ VII
լատ.՝ Clemens VII
Pape avignon clement7.jpg
Հակապապ
1378 թվականի սեպտեմբերի 20 — 1394 թվականի սեպտեմբերի 16
Եկեղեցի՝ Հռոմեա-կաթոլիկական եկեղեցի
Նախորդող՝ Հակապապ Բենեդիկտ XIII
Կամբրեի արքեպիսկոպոս
1368 թվականի հոկտեմբերի 11 — 1371 թվականի մայիսի 30
Եկեղեցի՝ Կամբրեի թեմ
Նախորդող՝ Պիեռ դե Կլերմոն
Հաջորդող՝ Ժերար դե Դենվիլ
 
Կրթություն Փարիզի համալսարան
Մասնագիտություն քաղաքական գործիչ և կաթոլիկ քահանա
Ծննդյան անուն Ռոբերտ Ժենևսկի
Բնօրինակ անուն
ծննդյան պահին:
Robert de Geneve
Ծնունդ 1342 թվական
Անսի, Ժնևի կոմսություն
Մահ սեպտեմբերի 16, 1394(1394-09-16)[1][2]
Ավինյոն, Ֆրանսիա
Հայր Ամադեուս III Ժենևսկի
Մայր Մաթիլդա Օվերնսկայա
Հոգևոր աստիճանի ընդունում կարդինալ


Կլիմենտ VII (աշխարհիկ անունը՝ Ռոբերտ, կոմս Ժնևսկի, 1342 թվական-1394 թվականի սեպտեմբերի 16), հակապապ՝ 1378 թվականի սեպտեմբերի 20-ից մինչ մահը: Արևմտյան մեծ բաժանման ժամանակաշրջանի «ավինյոնյան» երկու հակապապերից առաջինը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մինչև ընտրությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կլիմենտ VII-ի կիսանդրին Ավինյոնի փոքր պալատում

Ռոբերտը Ժնևի կոմս Ամադեուս III-ի կրտսեր որդիներից մեկն էր, ծնվել է 1342 թվականին: Իր համար հոգևոր ուղի ընտրելով՝ նա արդեն պատանեկան տարիքից քահանա ձեռնադրվեց, իսկ 1359 թվականին դարձավ առաքելական պրոտոնոտար: 1361 թվականին նա դարձավ եպիսկոպոս՝ որպես այդպիսին նշանակվելով Տերուանում (քաղաք Ֆրանսիայի հյուսիսում), 1368 թվականին Ռոբերտը դարձավ Կամբրեի եպիսկոպոս, իսկ 1371 թվականի մայիսի 30-ին՝ կարդինալ:

1376 թվականին նշանակվել է պապի լեգատ Հյուսիսային Իտալիայում, որտեղ այդ ժամանակ պապական մարզերում ապստամբություն էր ծագել: Ռոբերտը, ում բնավորությունը և ապրելու կերպը ավելի շատ զինվորականի էր բնորոշ, քան հոգևոր սպասավորի, անձամբ է առաջնորդել ապստամբությունը ճնշելու համար այստեղ ուղարկված զորքերը: Չեզենա քաղաքի գրավման ժամանակ սպանվեց մոտ 4000 մարդ, ինչով Ռոբերտ Ժնևսկին «մսագործի» և «չեզենյան դահճի» մականուններ վաստակեց:

Եկեղեցու բաժանումը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրիգորիոս XI-ի մահից հետո Հռոմում հրավիրված կոնկլավը նոր պապ ընտրեց Բարտոլոմեո Պրինյանոյին, ով ընդունեց Ուրբանոս VI անունը: Նա թագադրվեց 1378 թվականի ապրիլի 10-ին. կարդինալ-ընտրողները նրան հարգում էին որպես օրինական ընտրված պապ: Սակայն նոր պոնտիֆիկի՝ կարդինալների և կուրիական մեծատոհմիկների դեմ ձեռնարկած միջոցները հանգեցրին նրան, որ արդեն 1378 թվականի աշնանը պապն իր դեմ հանեց գրեթե բոլոր կարդինալներին:

Կարդինալ-ընտրողների մեծ մասը, ներառյալ՝ բոլոր ֆրանսիացիները, հավաքվեցին Ֆոնդի քաղաքում և չեղարկեցին նախորդ կոնկլավի որոշումը (ժողովրդի վստահությունը չվայելելու պատճառաբանությամբ): Ի պատասխան՝ Ուրբանոս VI-ը իր հետևորդների շարքերից 29 նոր կարդինալներ նշանակեց:

1378 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Ֆոնդիում կարդինալները նոր պապ ընտրեցին Ռոբերտ Ժնևսկուն: Նա ընդունեց Կլիմենտ VII անունը և զենքի ուժով փորձեց նվաճել Հռոմը: Սակայն քաղաքի բնակչությունը պաշտպանեց Ուրբանոս VI-ին, իսկ Կլիմենտը ստիպված եղավ հեռանալ Հռոմի մատույցներից: Նա ուղևորվեց դեպի Ավինյոն, որտեղ արագ վերականգնեց երբեմնի պապական վարչակազմը: Երկու պապերը միմյանց բանադրանքի տակ դրեցին՝ այդ կերպ եկեղեցու բաժանումը այլևս իրականություն դարձնելով: Արևմտյան եկեղեցու պառակտումը ավելի ուշ ստացավ Մեծ հերձված անվանումը և շարունակվեց մի քանի տասնակմյակ: Ուրբանոս VI-ի օրինականությունը ճանաչվեց Սրբազան Հռոմեական կայսրության, Հունգարիայի, Լեհաստանի, սկանդինավյան երկրների և Անգլիայի կողմից, իսկ Կլիմենտին աջակցում էին Ֆրանսիան, Շոտլանդիան, Նեապոլը, Սիցիլիան և Պիրենեյան թերակղզու երկրները:

Մինչ իր մահը 1394 թվականին Կլիմենտ VII-ի նստավայրը Ավինյոնն էր: Նա աջակցում էր Լյուդովիկոս II-ին Նեապոլի համար պայքարում: Բանադրեց այդ պայքարում իր մրցակից Վլադիսլավին: Կլիմենտ հակապապը ոչ մի փորձ չարեց վերացնելու եկեղեցիական պառակտումը: Մահից հետո նրան հաջորդել է Բենեդիկտոս XIII-ը:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]