Խուան դե Ֆուկա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Խուան դե Ֆուկա
Ծնվել է1536[1]
ԾննդավայրKefalonia
Մահացել է1602
Մահվան վայրKefalonia
ՔաղաքացիությունFlag of Most Serene Republic of Venice.svg Վենետիկի հանրապետություն
Ազգությունհույն
Մասնագիտությունճանապարհորդ հետազոտող

Խուան դե Ֆուկա (իսպ.՝ Juan De Fuca, հունարեն՝ Ιωαννης Φωκας, որոշ աղբյուրներում` Ապոստոլաս Վալերիանոս, հունարեն՝ Απόστολος Βαλεριάνος` Վալերիանո գյուղի անունից, 1536[1], Kefalonia - 1602, Kefalonia), իսպանացի ծովագնաց, հունական ծագումով լոցման[2][3]: Ծառայել է իսպանացի թագավոր Ֆիլիպ II-ի մոտ: Առավել հայտնի է Անիանի ծոցի հետազոտություններով, որը ներկայումս հայտնի է իր անունով` Խուան դե Ֆուկայի ծոց: Այն գտնվում է Վանկուվեր կղզու (ներկայումս` Բրիտանական Կոլումբիայի մաս, Կանադա) և Օլիմպիկ թերակղզու միջև (Վաշինգտոն նահանգի արևմտյան հատված, ԱՄՆ):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծագում և վաղ տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խուան դե Ֆուկայի պապը` Էմանուել Ֆոկասը (հունարեն՝ Εμμανουήλ Φωκάς), 1453 թվականին օսմանյան զորքերի կողմից Կոստանդնուպոլիսը գրավելուց հետո իր եղբայր Անդրոնիկի հետ (հունարեն՝ Ανδρόνικος) փախել է այնտեղից: Եղբայրները հաստատվել են նախ Պելոպոնեսում, որտեղ Անդրոնիկը մնում է ընդմիշտ, իսկ Էմանուելը 1470 թվականին տեղափոխվում է Կեֆալինիա: Իոանիսի հայրը` Իակովոսը (հունարեն՝ Ιάκωβος), հաստատվում է կղզու Վալերիանոս (հունարեն՝ Βαλεριάνος) գյուղում և հայտնի դառնում Վալերիանո Ֆոկաս (հունարեն՝ Φωκάς ο Βαλεριάνος) անունով, որպեսզի տարբերվի եղբայրներից:

Հենց Վալերիանոս գյուղում էլ 1536 թվականին ծնվել է Ֆոկասը: Նրա կյանքի մասին, մինչ նա 1555 թվականին ծառայության կանցներ Իսպանիայի թագավորի մոտ, ոչինչ հայտնի չէ:

Անուն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մարդու անունը, ով պատմությանը հայտնի է Խուան դե Ֆուկա ձևով, որոշակի շփոթմունքի տեղիք է տալիս: Խուան դե Ֆուկա տարբերակն անշուշտ Իոանիս Փոկաս (հունարեն՝ Ιωάννης Φωκάς) անվան իսպաներեն արտասանության տարբերակն է, որոշ աղբյուրներ Ապոստոլոս Վալերիանոս (հունարեն՝ Απόστολος Βαλεριάνος) անունը համարում են իրական անուն: Միանգամայն հնարավոր է, որ Ֆոկասը մկրտվել է Ապոստոլոս անունով, իսկ ավելի ուշ ընդունել Իոանիս/Խուան անունը, քանի որ Ապոստոլը` որպես անուն, իսպաներենում հազվադեպ է կիրառվել և հավանաբար համարվել է մականուն` մատնանշելով ծագման գյուղը, ինչն իմաստ չուներ Իսպանական կայսրությունում:

Վաղ շրջանի կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Խուան Ֆուկայի առաջին ճամփորդությունները եղել են Հեռավոր Արևելք, և նա պնդել է, որ եղել է Նոր Իսպանիայում 1588 թվականին` մեկ տարի անց այն իրադարձություններից հետո, երբ 1587 թվականին Ֆիլիպիններում անգլիացի ծովահեն Թոմաս Կևենդիշը գրավել է «Սանտա Անա» գալեոնը` գերելով այն: Սրա արդյունքում, իբր, Ֆուկան կորցրել է իր խնայողությունները և 60.000 դուկատ արժողությամբ նավը: Մեկ տարի նա անցկացնում է անգլիական գերության մեջ` 1588 թվականին ազատ արձակվելով, ինչից հետո ուղևորվում է Նոր Իսպանիա:

Ֆուկան եղել է փորձառու նավաստի, որ կատարելագործել է իր վարպետությունը իսպանական ծովային ուժերում: Իսպանիայի թագավորը, ինչպես նա պնդել է, ընդունել ու գնահատել է նրա փորձը` դարձնելով Վեստ Ինդիայի իսպանական ծովուժի լոցման (այս պաշտոնը նա զբաղեցրել է գրեթե 40 տարի), սակայն իսպանական արխիվներում ոչ մի տեղեկություն չի պահպանվել նրա անվան ու պաշտոնի կամ արքայական պալատ ուղևորության վերաբերյալ[4]: Մինչ նա կկատարեր իր նշանավոր ճամփորդությունը հյուսիս` Հյուսիսային Ամերիկայի հյուսիսարևմտյան ափով, Ֆուկան ուղևորվել է Չինաստան, Ֆիլիպիններ և Մեքսիկա:

Խուան դե Ֆուկա ծոցը, որ գտնվում է ներկայիս ԱՄՆ-ի ու Կանադայի միջև, նրա պատվին է անվանակոչվել բրիտանացի նավապետ Չարլզ Բարքլիի կողմից, քանի որ գտնվել է այն նույն լայնության վրա, որը Խուան դե Ֆուկան մատնանշել էր որպես Անիանի ծոց[5]:

Ճամփորդություն հյուսիս[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆուկայի սյունը Քեյփ Ֆլաթերում, Վաշինգտոն` Խուան դե ֆուկայի ծոցի հարևանությամբ

Ֆուկայի վկայությունների համաձայն` նա հետախուզական երկու ճամփորդություն է կատարել Նոր Իսպանիայի փոխարքա Լուիս դե Վեալասկոյի (դե Սալինասի մարքիզ) հրամանով, որի նպատակն էր հայտնաբերել լեգենդար Անիանի ծոցը, որը, ինչպես կարծում էին, հյուսիսարևմտյան միջանցք էր, որ կապում էր Ատլանտյան և Խաղաղ օվկիանոսները: Առաջին նավագնացության ժամանակ արշավախումբն ուներ 200 զինվոր և երեք փոքր նավ` իսպանացի մեկ նավապետի գլխվորությամբ (Ֆուկան լոցման էր և նավապետի օգնական): Նավարկման նպատակը Անիանի ծոցը գտնելն էր և այն ամրացնելը անգլիացիներից պաշտպանվելու համար: Այս ուղևորությունը դատապարտվում է անհաջողության, երբ նավապետի ոչ իրավաչափ գործողությունների պատճառով զինվորներն ապստամբում են, և արշավախումբը ստիպված վերադառնում է Կալիֆորնիա (հարկ է նշել, որ այդ ժամանակ իսպանական դոկտրինայի համաձայն, նավերի ու ծովուժի հսկողությունը բաժանվում էր հրամանատարի, ով բանակային սպա էր, և նավապետի միջև, ով ծովային էր):

1592 թվականին` իր երկրորդ ուղևորության ընթացքում, Ֆուկան հասնում է հաջողության: Կարավելլայով ու պինասով ոչ մեծ թվով ծովայինների հետ ուղևորվելով հյուսիս` նա վերադառնում է Ակապուլկո և պնդում, որ գտել է ծոցը` ծոցաբերանին մեծ կղզով, մոտավորապես հյուսիսային լայնության 47°-ում: Խուան դե Ֆուկա ծոցը իրականում գտնվում է 48° հյուսիսային լայնությունում, չնայած Ֆուկայի պատմածները ուղևորության մասին տարբերվում են իրականությունից. նա նկարագրում է շրջանը իրականում գոյություն ունեցող շրջանից մեծ տարբերություններով[6]:

Ծոցը գտնվում է ծոցերի Փյուջեթ Սաունդ համակարգում (ներկայիս Վաշինգտոն նահանգ)` սկսած հյուսիսային լայնության 47° 59'-ից մինչև հարավ` հյուսիսային լայնության 47° 1' (Տիմուոտեր քաղաքի մոտակայք, Վաշինգտոն նահանգ): Ֆուկան նավարկության ընթացքում իբր տեսել է «բարձր գագաթ կամ ժայռասյուն», որը հավանաբար եղել է Ֆուկա ժայռը, գրեթե ուղղանկյուն մի ժայռ Քեյփ Ֆլաթերի հրվանդանի արևմտյան ափին` ներկայիս Վաշինգտոնի հյուսիսարևմտյան ծայրամասին` Խուան դե Ֆուկա ծոցի հարևանությամբ, չնայած Ֆուկան նշել է, որ ժայռը տեսել է ծոցի մյուս ափին:

Չնայած Վելասկեսի բազմաթիվ խոստումներին` Ֆուկան երբեք խոշոր պարգևատրում չի ստացել, թեև պնդել է, որ արժանի է: Երկու տարի անց փոխարքայի պահանջով Ֆուկան ուղևորվում է Իսպանիա, որպեսզի անձամբ ներկայացնի ուղևորության արդյունքները: Հիասթափված այն բանից, որ այնտեղ էլ ոչինչ չի ստանում և արհամարհանք ցուցաբերելով իսպանացիների հետ հանդիպումներում, ծերացող հույնն ուղևորվում է Կեֆալինիայում գտնվող իր տունը:

1596 թվականին Կեֆալինիայի ճանապարհին, լինելով Ֆլորենցիայում, հանդիպում է անգլիահպատակ Ջոն Դուգլասին, ում պատմում է իր ճամփորդության մասին: Դուգլասը նրան տալիս է երաշխավորական նամակ և ուղարկում հարուստ առևտրական, Անգլիայի դեսպան Մայքլ Լոքի մոտ, ով այդ ժամանակ հենց Վենետիկում էր: Ֆուկան վերջինիս պատմում է իր ճամփորդության մասին, և Լոքը առաջարկում է իր ծառայությունը` որպես միջնորդ, որ Անգլիան` այդ ժամանակ Իսպանիայի ոխերիմ թշնամին, Ֆուկային երկու նավ կտրամադրի Ատլանտյան ու Խաղաղ օվկիանոսների մեջ գտվող միջանցքը հայտնաբերելու համար: Ֆուկան հույս ուներ նաև, որ բրիտանացիները իրեն փխհատուցում կտան Ֆիլիպիններում իր ունեցվածքն առգրավելու համար:

Լոքը փորձում է կապվել բրիտանական կառավարության հետ` խնդրելով 100 ֆունտ Անգլիա հասնելու համար, բայց արդյունքում մերժվում է և ստիպված մնում Կեֆալինիայում: 1602 թվականին Լոքը նամակ է գրում Ֆուկային, բայց այդպես էլ պատասխան չի ստանում: Լոքը ենթադրում է, որ Ֆուկան, ով իրենց հանդիպման պահին արդեն բավական տարեց մարդ էր, մահացել է: Լոքի գրությունների շնորհիվ` Խուան դե Ֆուկայի պատմությունը հայտնի է դառնում Անգլիայում: Այն առաջին անգամ հրատարակվում է 1625 թվականին անգլիացի գրող, ճանապարհորդ Սեմյուել Պորտսասի կողմից (գրքի անունն էր` Purchas His Pilgrimes Contayning a History of the World in Sea Voyages and Lande Travells by Englishmen and others):

Վեճեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քանի որ Ֆոկայի ճամփորդության մասին գրավոր միակ վկայությունը Լոքի նամակներն են (հետազոտողները չեն կարողացել տեղեկություն գտնել իսպանական գաղութային արխիվներում), ճամփորդությունը և նրա հավանական բացահայտումը բազմաթիվ վիճահարույց տեսակետների տեղիք են տվել: Հարցականի տակ է դրվել նույնիսկ այն հանգամանքը, թե արդյոք գոյություն է ունեցել այդպիսի մարդ. որոշ ուսումնասիրողներ Խուան դե Ֆուկային համարել են մտացածին կերպար, իսկ 18-րդ դարի բրիտանացի հետազոտող նավապետ Ջեյմս Կուկը խիստ կասկածի տակ է դրել, որ ծոցը, որ ինչպես Ֆուկան էր պնդում, հայտնաբերել է, գոյություն ունի (չնայած Կուկը փաստորեն անցել է Խուան դե Ֆուկա ծոցի ոտով` առանց այնտեղ մտնելու, և կայանել Նուտկա ծովախորշում` Վանկուվեր կղզիների ափամերձ հատվածում)[7]: Սակայն անգլիացի հետազոտողների կողմից այս շրջանն ավելի խոր ուսումնասիրելուց հետո Ֆուկայի վկայություններն սկսել են արժանահավատ թվալ:

Վերջապես, 1859 թվականին ամերիկացի հետազոտողը ԱՄՆ-ի դեսպանի օգնությամբ Իոնի կղզիներում կարողանում է ապացուցել, որ Ֆուկան ոչ միայն գոյություն է ունեցել, այլև նրա ընտանիքն ու պատմությունը լավ հայտնի են եղել այս կղզիներում: Այն ժամանակ, երբ հնարավոր է, այլևս երբեք չի հաստատվի ստույգ տեղեկություն կամ վկայություն, քիչ հավանական է, որ այդ մարդը եղել է մտացածին:

Ժառանգություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երբ անգլիացի նավապետ Չարլզ Ուիլյամ Բերքլին «Imperial Eagle» նավով 1787 թվականին (երկրորդ անգամ) բացահայտում է Ֆուկայի նկարագրած ծոցը, նա այն անվանում է Խուան դե Ֆուկա:

Խուան դե Ֆուկա տեկտոնական սալահարթը, որ կազմում է ծովի ափագծի մեծ հատվածի հիմքը, որ նա հետազոտել է, նույնպես անվանվում է Ֆուկայի պատվին:

Խուան դե Ֆուկա նահանգային պարկը Վանկուվեր կղզիների արևմտյան ափին նույնպես կոչվել է ծոցի անունով: Նույն անունով է կոչվել նաև նրա ուղին:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]