Դավիթ Հակոբյան (դերասան)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Դավիթ Հակոբյան (այլ կիրառումներ)
Դավիթ Հակոբյան
Ծնվել էհունիսի 5, 1957 (62 տարեկան)
ԾննդավայրՍևան
ԿրթությունԵրևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտ
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունդերասան
Ակտիվ շրջան1980 թվականից
Պարգևներ և մրցանակներՀայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ

Դավիթ Վարազդատի Հակոբյան (1957, սեպտեմբերի 13, Սևան), հայ բեմադրիչ, դերասան։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2008

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դավիթ Հակոբյանը ծնվել է 1957 թվականին, Սևան քաղաքում: 1959 թվականին տեղափոխվել է Երևան: 1974 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 79 միջնակարգ դպրոցը, զուգահեռ սովորել է Գեղագիտության ազգային կենտրոնում, 1975-1980 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի թատերական ֆակուլտետի ռեժիսուրայի բաժնում։ 1980-1989 թվականներին Հենրիկ Մալյանի անվան թատրոն-ստուդիայի, 1990 թվականից՝ «Անիվների վրա» թատրոն-ստուդիայի, 1992 թվականից՝ Երևանի Համազգային թատրոնի դերասան և ռեժիսոր (2000-2003 թվականներին՝ նաև տնօրեն)։ 1992-1994 թվականներին եղել է «Եռանկյունի» թատրոն-ստուդիայի հիմնադիր- ղեկավարը։ 2003 թվականից՝ Բեյրութի «Գասպար Իփեկյան» և «Արեգ» թատերախմբերի գեղարվեստական ղեկավար։ 2006 թվականից Երևանի պետական Կամերային թատրոնի տնօրենն է[1]։

2002 թվականին հրավիրվել է Թեհրանի միջազգային փառատոն՝ որպես պատվո հյուր։ Աշխատել է Համազգային և Հենրիկ Մալյանի անվան թատրոններում: 1988 թվականից դասախոսում է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, ռեժիսուրայի և դերասանի վարպետության ամբիոնի և Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանի պրոֆեսոր է[2][3]:

Ներկայացումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Նուշիչ՝ Բ. Նուշիչի Ինքնակենսագրություն
  • Փանջունի՝ Երվանդ Օտյանի Ընկեր Փանջունի
  • Փրիմ՝ Վիլյամ Սարոյանի Մի գավաթ բարություն
  • Արտուրո Ուի՝ Բրեխտի, Արտուրո Ուիի կարիերան.
  • Արարիչ՝ Շտոկի, Աստվածային կատակերգություն»
  • Պապ՝ Սարոյանի «Իմ անունը Արամ է»
  • Առաքել՝ Դաշտենցի, «Կարոտ»
  • Ենոք՝ Հակոբյանի «Լեռնային կակաչներ»
  • Ռաֆիլու՝ Ֆիլիպոյի «Սանիտայի թաղապետը»
  • Բադալ՝ Սարոյանի «Փրկության կղզի»
  • Բեռնար՝ Մանյեի «Օսկար»
  • Պոչեկ՝ Քոսյանի «Գուցե փրկվենք»
  • Ծաղրածու՝ Շեքսպիրի «Լիր արքա»
  • Օրգոն՝ Մոլիերի «Տարտյուֆ»

Բեմադրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Չեխով՝ «Քեռի Վանյա», 1986
  • Սամվել Կոսյան՝ «Գուցե փրկվենք», 2000
  • Մկրտիչ Խերանյան՝ «Շխոնց Միհրան», 2002
  • Շոու, «Ինչպես խաբեց նա ամուսնուն»
  • Սայմոնի «Երկրորդ ավենյուի կալանավորը»
  • Գոցցիի «Ագռավը»
  • Մուշեղ Իշխանի «Մովսես Խորենացի Պարույր Հայկազն»
  • Մրոժեկի «Բաց ծովում»
  • Մանյեի «Օսկար»
  • Քասյանի «Գուցե փրկվենք»
  • Խերանյանի «Շխոնց Միհրան»
  • Սունդուկյանի «Օսկան Պետրովիչն էն կինքումը»
  • Սարոյանի «Հեյ, ով կա այդտեղ»
  • Թումանյանի «Անուշ»
    • «Սասունցի Դավիթ»
  • Շիրվանզադեի «Պատվի համար»
  • Ռ. Կունի «Սեքսուալ խառնաշփոթ հյուրանոցում»
  • Մոլիերի «Ազնվամոլ քաղքենին»

Պարգևներ, մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Իրանի «Իրանզամին» միջազգային փառատոնի «Գրան Պրի» մրցանակ, 2000
  • Դոնի Ռոստովի փառատոնի «Լավագույն ներկայացում» մրցանակ, 2002
  • ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակ որպես «Լավագույն դերասան» (3 անգամ)
  • ՀՀ վաստակավոր արտիստ, 2008
  • ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակի՝ որպես լավագույն դերասան, 2013

Մեջբերումներ Դավիթ Հակոբյանից[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Aquote1.png Աստծուց միշտ պիտի երեք բան ուզես. կարողություն, որ փոխես այն, ինչ կարող ես փոխել, համբերություն, որ դիմանաս այն ամենին, ինչը չես կարող փոխել, և իմաստություն` որպեսզի այդ երկուսը իրարից տարբերես[4]: Aquote2.png


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]