Բրիժիտ Բարդո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Բրիժիտ Բարդո
ֆր.՝ Brigitte Bardot
Brigitte Bardot - 1962.jpg
Ծնվել է սեպտեմբերի 28, 1934 (84 տարեկան)
Ծննդավայր Ֆրանսիա Փարիզ, Ֆրանսիա
Կրթություն Հատեմեր և Փարիզի երաժշտության ու պարի բարձրագույն դպրոց
Քաղաքացիություն Ֆրանսիա Ֆրանսիա
Ազգություն ֆրանսիացի
Մասնագիտություն կինոդերասանուհի և ֆոտոմոդել
Ակտիվ շրջան 1952-1973
Ամուսին(ներ) Ռոժե Վադիմ, Jacques Charrier և Գունտեր Սակս
Համատեղ ապրող(ներ) Ժիլբեր Բեկո և Սերժ Գենսբուրգ
Պարգևներ և մրցանակներ Բեմբի, Order of the Golden Ark և Prix des intellectuels indépendants
fondationbrigittebardot.fr
Commons-logo.svg Բրիժիտ Բարդո՝ Վիքիպահեստ

Բրիժիտ Ան-Մարի Բարդո[1][2] (ֆր.՝ Brigitte Anne-Marie Bardot, bʁiʒit baʁdo, սեպտեմբերի 28, 1934(1934-09-28)[3][4][5], Փարիզ, Ֆրանսիա[3]), ֆրանսիացի կինոդերասանուհի և ֆոտոմոդել։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բրիժիդ Բարդոն ծնվել է 1934 թվականին, Փարիզում: Սովորել է կատակերգության ու պարարվեստի ուսումնարանում: Առաջին անգամ նկարահանվել է ռեժիսոր Վիլլի Ռոզիեի «Մանինան՝ առանց քողի աղջիկը» ֆիլմում 1952 թվականին։ Ռեժիսոր Միշել Բուարոնի «Չարաճճի աղջիկը» կինոնկարում (1955) կատարած երկրորդական դերակատարումից հետո նա հռչակվեց Մարկ Ալեգրեի «Փետրաթելով մարգարտածաղիկը» (1957) և հատկապես Ռոժե Վադիմի «Եվ Աստվածը ստեղծեց կնոջը» ֆիլմի շնորհիվ (1956)։ Բարդոյի լավագույն կատարումներին կարելի է հանդիպել նաև Ռենե Կլերի «Մեծ զորավարժություններ (1956), ռեժիսորներ Կլոդ Օտան- Լարայի «Դժբախտության դեպքում» (1958), Քրիստիան- Ժակի «Բաբետան գնում է պատերազմ» (1959), Ռոժե Վադիմի «Գիշերային գոհարավաճառները» (1958), «Սանձը վզին» (1961) և «Զինվորի հանգիստը» (1962), Հանրի-Ժորժ Կլուզոյի «Ճշմարտությունը» (1960), Միշել Բուարոնի «Հռչակավոր սիրային պատմությունները» (1961), Յուրի Մալլի «Անձնական կյանք» (1961) և «Վիվա Մարիա» (1964), Ժան-Լյուկ Գոդարի «Արհամարհանքը» (1963), Միշել Դեվիլի «Արջը և տիկնիկը» (1970), Ռոբերտ Էնրիկոյի «Ռոմի պողոտան» (1971), Նինա Կոմպանեզի «Կոլին Տրուս-Շեմիսի շատ չքնաղ և զվարճալի պատմությունը» (1974), Ռոժե Վադիմի «Դոն Ժուան» (1973) և այլ կինոնկարներում:

1950-ական թվականներին Եվրոպայում համարվում էր «սեքս-խորհրդանիշ», ինչպես Մերիլին Մոնրոն ԱՄՆ-ում։ Շոու-բիզնեսում իր 21-ամյա կարիերայի ընթացքում նկարահանվել է 48 ֆիլմերում, ձայնագրել է 80 երգ, հանդես է եկել տարբեր երաժշտական շոուներում։

1973 թվականին ավարտելով իր կինոկարիերան՝ սկսել է ակտիվ աշխատանք տանել կենդանիների պաշտպանության բնագավառում։ 1990-ական թթ բազմիցս հանդես է եկել Ֆրանսիայում ներգաղթյալների ավելացման և իսլամի տարածման դեմ, արվամոլության և միջռասայական խառնամուսնությունների քննադատությամբ, ինչի պատճառով հինգ անգամ դատապարտվել է «ազգամիջյան թշնամանքի հրահրման» համար։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]