Աբրամ Իոֆե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Աբրամ Իոֆե
Абрам Иоффе
Ioffe late years 2.jpg
Ծնվել էհոկտեմբերի 17 (29), 1880[1][2]
Ռոմնի, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն[1]
Մահացել էհոկտեմբերի 14, 1960(1960-10-14)[2][3][4] (79 տարեկան)
Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն
ԳերեզմանԼիտերատորսկիե մոստկի
Բնակության վայր(եր)Սանկտ Պետերբուրգ
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն և Flag of the Soviet Union.svg Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն
Ազգությունհրեա
Դավանանքլյութերականություն
Մասնագիտությունֆիզիկոս և գյուտարար
Հաստատություն(ներ)Սանկտ Պետերբուրգի պետական պոլիտեխնիկական համալսարան, Ա. Ֆ. Իոֆեի անվան ֆիզիկա-տեխնիկական ինստիտուտ և Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ինստիտուտ
Գործունեության ոլորտֆիզիկա
ԱնդամակցությունԼեոպոլդինա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա և Լինչեի ազգային ակադեմիա
Ալմա մատերՍանկտ Պետերբուրգի պետական տեխնոլոգիական ինստիտուտ (1902), Լյուդվիգ Մաքսիմիլիանի Մյունխենի համալսարան (1905), Սանկտ Պետերբուրգի պետական պոլիտեխնիկական համալսարան և Սանկտ Պետերբուրգի համալսարան[5]
Գիտական աստիճանֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր
Տիրապետում է լեզուներինռուսերեն[2]
Գիտական ղեկավարՎիլհելմ Ռենտգեն
Եղել է գիտական ղեկավարՊյոտր Կապիցա, Իգոր Կուրչատով, Լև Լանդաու[6], Q4390914? և Q4478745?
Հայտնի աշակերտներՊյոտր Կապիցա, Նիկոլայ Սեմյոնով, Յուլի Խարիտոն, Իգոր Կուրչատով, Անատոլի Ալեքսանդրով, Yakov Frenkel?, Anatoli Grigorovitx?, Յակով Զելդովիչ, Boris Konstantinov?, Q4390914? և Nina Alexandrovna Goryunova?
Պարգևներ
Commons-logo.svg Abram Ioffe Վիքիպահեստում

Աբրամ Ֆեոդորովիչ Իոֆֆե (ռուս.՝ Абрам Фёдорович Иоффе, հոկտեմբերի 17 (29), 1880[1][2], Ռոմնի, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն[1] - հոկտեմբերի 14, 1960(1960-10-14)[2][3][4], Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն), խորհրդային ֆիզիկայի «հայրն» է, մեծ ֆիզիկոս։

Ավարտելով Պոլտավայի Ռոմնի քաղաքի վարժարանը՝ 1887 թվականին տեղափոխվել է Սանկտ-Պետերբուրգի տեխնոլոգիաների ինստիտուտ։ Հետագայում ուսումը շարունակել է Մյունխենում՝ աշակերտելով Ռենտգենին։ Դոկտորական ատենախոսությունը պաշտպանելուց հետո՝ 1905 թվականին, վերադարձել է Սանկտ-Պետերբուրգ։ 1918 թվականին հիմնել է ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտը, որն այժմ կրում է նրա անունը[7]։

Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս է (1955 թ.)։ Պարգևատրվել է Ստալինյան (1942) և Լենինյան (հետմահու, 1960) մրցանակներով։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 381 CC BY-SA icon 80x15.png