Ստանիսլավ Մոնյուշկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ստանիսլավ Մոնյուշկո
Stanisław Moniuszko.PNG
Ստանիսլավ Մոնյուշկո
Հիմնական տվյալներ
Բնօրինակ անուն լեհ.՝ Stanisław Moniuszko
Ծնվել է մայիսի 5, 1819
գ. Ուբել (այժմ գոյություն չունի), Մինսկիմոտ
Ուբել, Q149223?, Մինսկի գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն
Երկիր Ռուսական կայսրություն
Մահացել է հունիսի 4, 1872
Վարշավա
Վարշավա, Լեհական թագավորություն, Ռուսական կայսրություն[1]
Ժանրեր Դասական երաժշտություն
Մասնագիտություն Կոմպոզիտոր, խմբավար
Գործիքներ երգեհոն
Ստորագրություն
Ստորագրություն

Ստանիսլավ Մոնյուշկո (լեհերեն` Stanisław Moniuszko, բելառուսերեն` Станіслаў Манюшка, 1819, մայիսի 5, գ. Ուբել (այժմ գոյություն չունի) Մինսկի մոտ - 1872, հունիսի 4, Վարշավա), բելառուսական և լեհական կոմպոզիտոր, խմբավար։

Լեհ հոր և հայուհի մոր զավակ։ Մայրը՝ Ելիզավետա (Էլժբետա) Մաջրսկան, եղել է արդյունաբերող, ծնունդով կոստանդնուպոլսեցի Յան Մաջարսկու (Հովհաննես Մաջարյանց) դուստրը, հայրը՝ Չեսլավ Մոնյուշկոն, եղել է մինսկցի կալվածատեր[2][3]: Երաժշտության առաջին ուսուցչուհին եղել է մայրը։ 1827-40-ին երաժշտական կրթություն է ստացել Վարշավայում, Մինսկում, Բեռլինում: 1838-ին հրատարակել է «Երեք երգը»` Ադամ Միցկևիչի խոսքերով: 1948-50-ին բնակվել է Վիլնյուսում, 1858-ին դարձել Վարշավայի «Վելկի» թատրոնի խմբավար։ 1964-ից եղել է Երաժշտական ինստիտուտի պրոֆեսոր։ Գրել է 15 օպերա, 50 դաշնամուրային պիես, վեց կանտատ, վեց պատարագ, լարային երկու կվարտետ, նախերգանքներ, վոդևիլներ, խմբերգեր, ռեքվիեմ, օպերետ: Հիմնադրել է լեհական ազգային («Հայկ», 1848) և բելառուսական («Գեղջկուհին», բեմադրվել է 1852-ին, Մինսկում) օպերաները։[4]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Монюшко Станислав // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. гл. ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  2. А. П. Грицкевич, Армянская мануфактура в Белорусии в конце XVIII в., «Լրաբեր հասարակական գիտությունների», 1967, թիվ 4, էջ 53:
  3. «Przeglad katolichki», Warszawa, N 3731, 1985, էջ 5:
  4. Արծվի Բախչինյան, Հայազգի գործիչներ, Ե., Զանգակ-97, 2002, էջ 190: