Jump to content

Ստանիսլավ Մոնյուշկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ստանիսլավ Մոնյուշկո
Բնօրինակ անունլեհ.՝ Stanisław Moniuszko
Ծնվել էմայիսի 5 (17), 1819[1][2][3][…]
Ուբել, Մինսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն[1][4][5]
Երկիր Ռուսական կայսրություն
Մահացել էհունիսի 4, 1872(1872-06-04)[2][6][7][…] (53 տարեկան)
Վարշավա, Լեհական թագավորություն, Ռուսական կայսրություն[8][1][4][…]
ԳերեզմանՊովոնզկի գերեզմանատուն
Ժանրերօպերա
Մասնագիտությունկոմպոզիտոր, դիրիժոր, երաժշտագետ, երաժշտության ուսուցիչ, համալսարանի դասախոս և երաժշտության ուսուցիչ
Գործիքներերգեհոն և երգեհոն
ԱշխատավայրՖրիդերիկ Շոպենի անվան երաժշտական համալսարան
ԿրթությունՄինսկի արական գիմնազիա
ԱնդամակցությունԿրակովի գիտական ​​ընկերություն[4]
ԱմուսինAleksandra Müller?
Ստորագրություն
Ստորագրություն
 Stanisław Moniuszko Վիքիպահեստում

Ստանիսլավ Մոնյուշկո (լեհ.՝ Stanisław Moniuszko, բելառուսերեն` բելառուս․՝ Станіслаў Манюшка, մայիսի 5 (17), 1819[1][2][3][…], Ուբել, Մինսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն[1][4][5] - հունիսի 4, 1872(1872-06-04)[2][6][7][…], Վարշավա, Լեհական թագավորություն, Ռուսական կայսրություն[8][1][4][…]), բելառուս և լեհ կոմպոզիտոր, խմբավար։

Լեհ հոր և հայուհի մոր զավակ։ Մայրը՝ Ելիզավետա (Էլժբետա) Մաջրսկան, եղել է արդյունաբերող, ծնունդով կոստանդնուպոլսեցի Յան Մաջարսկու (Հովհաննես Մաջարյանց) դուստրը, հայրը՝ Չեսլավ Մոնյուշկոն, եղել է մինսկցի կալվածատեր[9][10]։ Երաժշտության առաջին ուսուցչուհին եղել է մայրը։ 1827-40-ին երաժշտական կրթություն է ստացել Վարշավայում, Մինսկում, Բեռլինում։ 1838-ին հրատարակել է «Երեք երգը»` Ադամ Միցկևիչի խոսքերով։ 1948-50-ին բնակվել է Վիլնյուսում, 1858-ին դարձել Վարշավայի «Վելկի» թատրոնի խմբավար։ 1964-ից եղել է Երաժշտական ինստիտուտի պրոֆեսոր։ Գրել է 15 օպերա, 50 դաշնամուրային պիես, վեց կանտատ, վեց պատարագ, լարային երկու կվարտետ, նախերգանքներ, վոդևիլներ, խմբերգեր, ռեքվիեմ, օպերետ։ Հիմնադրել է լեհական ազգային («Հայկ», 1848) և բելառուսական («Գեղջկուհին», բեմադրվել է 1852-ին, Մինսկում) օպերաները[11]։

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. 1 2 3 4 5 6 Риман Г. Монюшко (ռուս.) // Музыкальный словарь: Перевод с 5-го немецкого издания / под ред. Ю. Д. Энгель — М.: Музыкальное издательство П. И. Юргенсона, 1901. — Т. 2. — С. 870.
  2. 1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 1 2 filmportal.de — 2005.
  4. 1 2 3 4 5 http://tnk.krakow.pl/czlonkowie/moniuszko-stanislaw/
  5. 1 2 Дзянісаў У. М. Сядзіба Манюшкі (բելառուս.) // Архіварыус — Мінск: Дзяржкамархіў, Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі, 2001. — Iss. 1. — P. 29, 33. — ISSN 2225-4412
  6. 1 2 Չեխիայի ազգային գրադարանի կատալոգ
  7. 1 2 Կերպարվեստի արխիվ
  8. 1 2 Монюшко Станислав // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  9. ↑ А. П. Грицкевич, Армянская мануфактура в Белорусии в конце XVIII в., «Լրաբեր հասարակական գիտությունների», 1967, թիվ 4, էջ 53։
  10. ↑ «Przegląd Katolicki», Warszawa, N 3731, 1985, էջ 5։
  11. ↑ Արծվի Բախչինյան, Հայազգի գործիչներ, Ե., Զանգակ-97, 2002, էջ 190։
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ստանիսլավ Մոնյուշկո» հոդվածին։
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Ստանիսլավ_Մոնյուշկո&oldid=10467217» էջից