Սարվեպալի Ռադհակրիշնան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սարվեպալի Ռադհակրիշնան
տելուգու՝ సర్వేపల్లి రాధాకృష్ణన్
Radhakrishnan.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 5, 1888(1888-09-05)[1][2][3]
ԾննդավայրԹիրուտանի, Tiruvallur district, Թամիլ Նադու, Հնդկաստան[4]
Մահացել էապրիլի 17, 1975(1975-04-17)[2][3] (86 տարեկանում)
Մահվան վայրՉեննայ, Հնդկաստան
ՔաղաքացիությունFlag of India.svg Հնդկաստան[5][6]
British Raj Red Ensign.svg Բրիտանական Հնդկաստան
Կրոնհինդուիզմ
ԿրթությունՄադրասի համալսարան, Կալկաթայի համալսարան, Մադրասի քրիստոնեական քոլեջ և Դելիի համալսարան
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ, դիվանագետ, փիլիսոփա, թարգմանիչ, պրոֆեսոր և պատմաբան
ԱշխատավայրԿալկաթայի համալսարան և University of Mysore?
Զբաղեցրած պաշտոններՀնդկաստանի նախագահ, Լոկ Սաբխայի անդամ, Հնդկաստանի փոխնախագահ, դեսպան և member of the Constituent Assembly of India?
Քաղաքական կուսակցությունՀնդկական ազգային կոնգրես
Պարգևներ և
մրցանակներ
Արվեստի և գիտության ոլորտում ունեցած վաստակի շքանշան Գերմանական գրավաճառների խաղաղության պարգև Թեմփլթոնի մրցանակ Բհարատ Ռատնա Մայնի Ֆրանկֆուրտ քաղաքի Գյոթեի մեդալ Զագրեբի համալսարանի պատվավոր դոկտոր և Բրիտանական ակադեմիայի անդամ
ԱնդամությունԲրիտանական ակադեմիա և Սերբական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա
ԵրեխաներՍարվեպալի Գոպալ
Sarvepalli Radhakrishnan Վիքիպահեստում

Ռադհակրիշնան Սարվեպալի (Radhakrishnan, սեպտեմբերի 5, 1888(1888-09-05)[1][2][3], Թիրուտանի, Tiruvallur district, Թամիլ Նադու, Հնդկաստան[4] - ապրիլի 17, 1975(1975-04-17)[2][3], Չեննայ, Հնդկաստան), հնդիկ քաղաքական և պետական գործիչ, փիլիսոփա։ Կրթությունն ստացել է Մադրասի համալսարանում։ Եղել է Մայսուրի համալսարանի փիլիսոփայության պրոֆեսոր (1918-1921 թթ.), Կալկաթայի համալսարանի փիլիսոփայության ամբիոնի վարիչ (1921-1931 թթ.), Անդհրայի (1931-1936 թթ.) և Բենարեսի (1939-1948 թթ.) համալսարանների փոխկանցլեր, Դելիի համալսարանի կանցլեր (1953-1962)։ Մասնակցել է հնդկական ազգային-ազատագրական շարժմանը։ 1949-1952 թվականներին եղել է ԱՍՀՄ-ում Հնդկաստանի դեսպանը, 1952-1962 թվականներին՝ Հնդկաստանի Հանրապետության փոխպրեզիդենտը, 1962-1967 թվականներին՝ պրեզիդենտը։ 1956 թվականին և 1964 թվականին այցելել է ՍՍՀՄ (վերջին անգամ՝ նաև Հայաստան

Պաշտպանել է խաղաղ գոյակցության սկզբունքը, դատապարտել ռազմական խմբավորումները, գաղութատիրությունը, պատերազմները։ Ռադհակրիշնան հարել է Շուսնկուսրայի ոգով մեկնաբանած վեդանւուսյի օբյեկտիվ իդեալիզմին։ Ընդունել է բացարձակ ոգու (աստված) գոյությունը, դրա անհերքելի ապացույց համարել կրոնը, միստիցիզմի փորձը։ Ըստ նրա, մարդկային դժբախտությունների պատճառը սոցիալական կարգերի արատներն են։ Նա դատապարտել է արևմտյան քաղաքակրթությունը կուտակման պաշտամունքի, սոցիալական և ազգային անհավասարության, ռազմականացման համար, սակայն նշված թերություններն անիրավացիորեն վերագրել է նաև սոցիալիզմին։ Ռադհակրիշնան առաջադրել է հասարակական և անհատական պրոբլեմների լուծման կրոնաիդեալիստական ուղի, մշակել միասնական համընդհանուր «հավերժական կրոնի» համակարգ, որը հիմնված է հին հնդկական կրոնվաիիլ, ավանդույթների վրա և կոչված է փոխարինելու գոյություն ունեցող բոլոր «դոգմատիկական» կրոնները։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Religion and Society, Լ․, 1947; Eastern Religions and Western Thougth, 2 ed․, L․, 1951; Occasional Speeches and Writings, ser․ 1—3, [Delhi, 1957—62]; Индийская философия, т․ 1—2, пер․ с англ․, М․, 1956—57․
  • Аникеев Н․ П․, Философские и социологические взгляды С․ Радхакришна на, в сб․։ Современная философская и социологическая мысль стран Востока, М․, 1965; Sarvepalli Radhakrishnan․ A Study of the President of India, New Delhi, 1966․
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png