Պավել Չիստյակով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պավել Չիստյակով
Serov Chistyakov.jpg
Ծնվել էհուլիսի 5, 1832(1832-07-05)[1]
ԾննդավայրԿրասնոխոլմսկի շրջան, Q4080719?, Մոսկվայի մարզ
Վախճանվել էնոյեմբերի 11, 1919(1919-11-11)[2] (87 տարեկանում)
Մահվան վայրՊուշկին, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, ՌԽՖՍՀ
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
ԿրթությունՍանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիա
Մասնագիտություննկարիչ
Ժանրդիմապատկեր
ԱշակերտներՆիկոլայ Կուզնեցով
Pavel Chistyakov Վիքիպահեստում

Պավել Պետրովիչ Չիստյակով (ռուս.՝ Па́вел Петро́вич Чистяко́в, հուլիսի 5, 1832(1832-07-05)[1], Կրասնոխոլմսկի շրջան, Q4080719?, Մոսկվայի մարզ - նոյեմբերի 11, 1919(1919-11-11)[2], Պուշկին, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, ՌԽՖՍՀ), ռուս նկարիչ, մանկավարժ, պատմական, ժանրային նկարչության, դիմանկարի վարպետ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պավել Չիստյակովը ծնվել է 1832 թվականի հունիսի 23-ին (հուլիսի 5-ին), Տվեր նահանգի Պրուդի գյուղում (այժմ՝ Տվերի մարզ, Կրասնոխոլմսկի շրջան): Նախնական կրթություն ստացել է Կրասնի Խոլմի դպրոցում և Բեժեցկի ծխական դպրոցում (1848 թ.): Նրա զարգացման գործում մեծ է եղել հոր դերը, ով լինելով հասարակ մարդ, հասկանում էր կրթության կարևորությունը: 1849 թվականին Պավել Չիստյակովը ընդունվել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիա, որտեղ նրա ուսուցիչն է եղել պրոֆեսոր Պյոտր Բասինը: 1854-1858 թթ. արժանացել է ակադեմիայի երկու փոքր և երկու մեծ արծաթե մեդալների` գերազանց նկարներ և բնության էսքիզներ ստեղծելու համար: 1860 թվականին «Պատրիարք Հերմոգենեսը բանտում» կտավի համար ստացել է փոքր ոսկե մեդալ: 1861 թվականին ավարտել է ակադեմիայի դասընթացը՝ XIV դասի նկարչի կոչումով, մեծ ոսկե մեդալով, որը ստացել է «Մեծն իշխանուհի Սոֆյա Վիտովտովնան իշխան Վասիլի Տեմնոյի ամուսնությանը» կտավի համար, ինչպես նաև իրավունք է ստացել մեկնելու օտար ափեր որպես ակադեմիայի թոշակառու: Նախքան այդ ուղևորությանը մեկնելը, որոշ ժամանակ դասավանդել է Սանկտ Պետերբուրգի նկարչական դպրոցում: Հայրենի բնօրրանում՝ Կրասնի Խոլմում, նկարել է «Աղքատ երեխաները» կտավը (1861 թ., ՊՌԹ):

1862 թվականից սկսել է իր ուղևորությունը, այցելել է Գերմանիա, աշխատել Փարիզում և Հռոմում: Վերադառնալով Սանկտ Պետերբուրգ՝ 1870 թվականին արժանացել է ակադեմիկոսի կոչման «Հռոմի մուրացիկը», «Չուչարկայի գլուխը» և «Հասարակական պարահանդեսի մեկնող ֆրանսիացին» կտավների համար: Դրանից հետո զբաղվել է մանկավարժությամբ, շատ հազվադեպ է ցուցադրել իր նոր ստեղծագործությունները: Իր գեղարվեստական ​​պրակտիկայի ընթացքում Չիստյակովը «ձգտել է պատմական սյուժեի դրամատիզացիայի, պատկերի համակարգի հոգեբանական հագեցածությանը»:

Չիստյակովը մահացել է 1919 թվականի նոյեմբերի 11-ին Դետսկոե Սելո գյուղում (այժմ` Պուշկին քաղաք):

Նրա կտավներից «Ծեր տիկնոջ դիմանկարը» (1871 թ.) և «Կանգնած քահանան»(1863-1864 թթ.) գտնվում են Տվերի տարածաշրջանային պատկերասրահում:

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Կին՝ Վերա Եգորովնա (ծննդյան անունը՝ Մեյեր), նկարչուհի:
  • Դուստրեր՝ Աննա Պավլովնա (1871-1930 թթ.)[3] և Վերա Պավլովնա (1874-1928 թթ.)[4]:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Чистяков, Павел Петрович - статья из Большой советской энциклопедии.
  • Гинзбург И. П. П. Чистяков и его педагогическая система. - Л.; М., 1940.
  • Лясковская О. А. П. П. Чистяков. - М.: издательство Гос. Третьяковской галереи, 1950. - 64 с.
  • Чистяков П. П. Письма, записные книжки, воспоминания. 1832-1919. - М., 1953.
  • Белютин Э., Молева Н. П. П. Чистяков - теоретик и педагог. - М., 1953.
  • Белютин Э., Молева Н. Павел Петрович Чистяков. 1832-1919. - М., 1954.
  • Чурилова Е. Б. Я ещё могу съездить к Чистякову. (П. П. Чистяков в Царском селе). - СПб., 2004.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]