Հակոբ Հակոբյան (նկարիչ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
1rightarrow blue.svgԱյս հոդվածը նկարչի մասին է։ Այս անունը կրող այլ անձանց համար այցելեք Հակոբ Հակոբյան։
Picto infobox artiste.png
Հակոբ Հակոբյան
Hakob Hakobyan in his studio 2012,october 25.jpg
Հակոբ Հակոբյանն իր արհեստանոցում
Ի ծնե Հակոբ Տիգրանի Հակոբյան
Ծնվել է 1923 թ․ մայիսի 24
Ծննդավայր Ալեքսանդրիա, Եգիպտոս
Վախճանվել է 2013 թ․ մարտի 8
Մահվան վայր Երևան
Ազգություն հայ
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Armenia.svg Հայաստան
Մասնագիտություն նկարիչ
Պարգևներ Երևանի պատվավոր քաղաքացի, Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ, Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշան և ԽՍՀՄ պետական մրցանակ

Հակոբ Տիգրանի Հակոբյան (մայիսի 24, 1923, Ալեքսանդրիա - մարտի 8, 2013, Երևան), գեղանկարիչ, Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ, պետական մրցանակի դափնեկիր, ՀԽՍՀ ԳԽ պատգամավոր (1967-1971)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1923 թ. Ալեքսանդրիայում (Եգիպտոս)։ Ուսանել է Կիպրոսի Մելգոնյան վարժարանում։ Մասնագիտական կրթությունը ստացել է Կահիրեի գեղարվեստի (1944-1948) և Փարիզի Գրան Շոմիե ակադեմիաներում (1952-1954)։ Հայրենիքում նրա մասին տեղեկացվել են մամուլից և այն նկարներից, որ նա 1960 թվականին ընծայել էր Հայաստանի պետական պատկերասրահին։ Մասնակցել է Երիտասաարդության և ուսանողների համաշխարհային IV փառատոնին (1953, Բուխարեստ, 2-րդ մրցանակ), արդի եգիպտական արվեստի (1958, Մոսկվա, Լենինգրադ) ցուցահանդեսներին, Ալեքսանդրիայի բիենալներին (1959, 19611962 թվականին ընտանիքով հայրենադարձել է Հայաստան։

Նկարչական ոճ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հակոբյանը իր ստեղծագործական առաջին շրջանում ստեղծել է նատյուրմորտներ, որտեղ շեշտված են տխրության ու առանձնության զգացմունքները. «Կինը խոհանոցում», «Սխտորներ», «Վիշտ», «Դերձակը» գործերը այդ ստեղծագործական ժամանակահատվածի լավագույն օրինակներն են։ Օտարության մեջ ապրելու տարիներին Հակոբյանը հիմնականում նկարել է թեմատիկ նկարներ, ուր յուրահատուկ ուժով ու նրբությամբ ընդանրացրել է հայրենիքից հեռու ապրող իր հետեղեռնյան սերնդակիցների հոգեվիճակը։ Բնանկարների ենթատեքստում շոշափելի են անհանգիստ ժամանակից բխող լարվածության ու տագնապի զգացմունքները, որոնք ակնհայտ են «Նեյտրոնային ռումբին՝ ոչ», «Սումգայիթ» կտավներում և «Ընտանիք» քանդակում։

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հակոբ Հակոբյանի գերեզմանը Կոմիտասի անվան պանթեոնում
  • «Կինը խոհանոցում» (1959)
  • «Սխտորներ» (1961)
  • «Վիշտ» (1961) Մանկուց հորը կորցրած, ծանր կյանք ապրած նկարչին մշտապես հուզել է կյանքի հորձանուտում գտնվող, թշվառ, տառապող, ճակատագրի դեմ մաքառող մարդկանց կերպարները: Աթոռին նստած է մարդը՝ գլուխն առած ափի մեջ:Նա պատկերված է այնպես, որ առաջին հայացքից թվում է, թե գլուխն անջատված է ուսերից: Երկար դիտում ես ու մտածում ՝ իրավ, միտքն անկարող է օգնել մարդուն ելք գտնելու անելանելի վիճակից:
  • «Դերձակը» (1959): Կարի մեքենաի առջև, ասես մեքենաին ձուլված անձը հայցքը մտախոհ հառել է հեռուն, խորհում է իր դժվար կյանքի մասին, որն սկսվել ու ավարտվելու է այդ մեքենայով:
  • «Գարուն» (1969)
  • «Անդորր» (1970)
  • «Մալիշկա գյուղը» (1970)
  • «Ջրանցքի մոտ» (1972)
  • «Իմ արվեստանոցը» (1983)
  • «Սումգայիթ» (1989)
  • «Գործիքներ» (1998)
  • «Հանրապետության հրապարակ» (2001)
  • «Բուժքույրը» (2003)
  • «Վիրուսներ» (2003)
  • «Դեր Զորում զոհված մեծ հորս՝ Սարգիս Եսայանի հիշատակին» (2004)

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տպագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հ. Հակոբյան, Ու մերթ լացավ, ու մերթ խնդաց իմ հոգիս. հոդվածներ, հարցազրույցներ, Երևան, Սարգիս Խաչենց, 2006.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]