Լաուրա Բոլդրինի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Լաուրա Բոլդրինի
Laura Boldrini daticamera 2018.jpg
 
Կուսակցություն՝ Left, Ecology and Freedom? և Դեմոկրատական կուսակցություն
Կրթություն՝ Հռոմի Սապիենզա համալսարան (1985)
Մասնագիտություն՝ լրագրող և քաղաքական գործիչ
Ծննդյան օր ապրիլի 28, 1961(1961-04-28) (61 տարեկան)
Ծննդավայր Մաչերատա, Մարկե, Իտալիա
Քաղաքացիություն Flag of Italy.svg Իտալիա
 
Կայք՝ lauraboldrini.it
 
Ինքնագիր Изображение автографа
 
Պարգևներ
Knight of the Order of Merit of the Italian Republic

Լաուրա Բոլդրինի (իտալ.՝ Laura Boldrini, ապրիլի 28, 1961(1961-04-28), Մաչերատա, Մարկե, Իտալիա), իտալացի լրագրող և քաղաքական գործիչ, Իտալիայի խորհրդարանի Պատգամավորների պալատի նախագահ (2013-2018)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1985 թվականին ավարտել Է Լա Սապիենցայի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը, որից հետո աշխատել Է RAI հեռուստառադիոընկերությունում։ 1989-1993 թվականներին աշխատել է Պարենի համաշխարհային կազմակերպության մամուլի ծառայությունում։ 1993-1998 թվականներին աշխատել է Պարենի համաշխարհային ծրագրում՝ որպես Իտալիայի ներկայացուցիչ։ 1998-2012 թվականներին Լաուրա Բոլդրինին եղել է ՄԱԿ-ի Փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի ներկայացուցիչը, Հարավային Եվրոպայում տեղեկատվական գործունեության համակարգող, մասնակցել է բազմաթիվ առաքելությունների «թեժ կետերում», այդ թվում՝ նախկին Հարավսլավիայում, Աֆղանստանում, Պակիստանում, Իրաքում, Իրանում, Սուդանում, Կովկասում, Անգոլայում և Ռուանդայում։

2010 թվականի ապրիլին հրատարակել է Tutti indietro գիրքը, որում նա նկարագրում է հումանիտար ճգնաժամերի լուծման իր փորձը և այն մարդկանց գործունեությունը, որոնք իրենց կյանքը վտանգում են աֆրիկյան ափից եկած փախստականներին փրկելու համար։ Լաուրա Բոլդրինին հոդվածներ է գրում մի քանի ամսագրերում և իր բլոգը վարում La Repubblica թերթի կայքում։

2013 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում առաջադրվել է Սիցիլիայի և Մարկեի ընտրատարածքներում՝ «Ձախեր, բնապահպանություն, ազատություն» կուսակցության ցուցակով[1] (ընդգրկվել է այդ կուսակցության 23 պատգամավորության թեկնածուների թվում, որոնք չեն անցել նախնական ընտրությունները[2]): Ընտրվել է պատգամավորների պալատ՝ ի թիվս «Ձախեր, բնապահպանություն, ազատություն» կուսակցության 37 ներկայացուցիչների և մնացել խմբակցությունում՝ 12 պատգամավորի հեռանալուց հետո[3]։

Պատգամավորների պալատում ներկայացված կուսակցությունների դաշինքների միջև երկարատև խորհրդակցություններից հետո 2013 թվականի մարտի 16-ին Լաուրա Բոլդրինին ընտրվել է պալատի նախագահ՝ ստանալով պատգամավորների 618 ձայներից 327-ը[4]։ Բոլդրինին Իտալիայի պատմության մեջ երրորդ կինն է, որը զբաղեցրել Է խորհրդարանի խոսնակի պաշտոնը, Լեոնիլդե Իոտտիից և Իռեն Պիվետիից հետո։

Լոբբինգ է արել ինտերնետ հասանելիության իրավունքի ճանաչումը մարդու անքակտելի իրավունքով, որի թեմայով օրինագիծ է մտցրել[5]։

2018 թվականի մարտին կայացած խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքում պարտություն է կրել Միլանի 1-ին միամանդատ շրջանում՝ ստանալով ձայների 4,6%-ը՝ որպես ձախ կոալիցիայի թեկնածու Ազատ և հավասար և մնացել է չորրորդ տեղում (հաղթող դարձել է ձախ կենտրոնամետ կոալիցիայի ներկայացուցիչ, դեմոկրատական կուսակցությունից Բրունո Տաբաչին, որը հավաքել է 41,2 %)[6]։ Այնուամենայնիվ, պատգամավորների պալատ է ընտրվել «Ազատ և Հավասար» ցուցակով՝ Լոմբարդիայի բազմամանդատ թիվ 1 ընտրատարածքում[7]։

2018 թվականի դեկտեմբերին Սիր քաղաքական նախագիծը ձախողված է համարել և հիմնադրել Futura անունով նոր կուսակցություն, այսինքն՝ «Ապագա», որի ծրագրային սկզբունքները պետք է դառնային ֆեմինիզմի, կամավորականության և շրջակա միջավայրի պաշտպանության գաղափարները[8]։

2019 թվականի սեպտեմբերի 24-ին հայտնի է դարձել Բոլդրինիի՝ դեմոկրատական կուսակցություն տեղափոխվելու մասին[9]։

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Տղամարդկանց և կանանց իրավահավասարության ու հավասար հնարավորությունների հարցերով ազգային հանձնաժողովի մեդալ (1999)։
  • «Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի ասպետ (2004)։
  • Լրագրողների Ազգային խորհրդի Տարվա լավագույն լրագրող մրցանակ (2009)։
  • Ռենատո Բենեդետտո Ֆաբրիցիի մրցանակ, ANPI ազգային մրցանակ (2011)։
  • Չեզենա քաղաքի մրցանակ (2011)։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած է լրագրող Լուկա Նիկոզիայի հետ, ունեն դուստր[10]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Sel presenta le liste in Sicilia Boldrini e Forgione in testa | lasicilia.it»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-08-ին։ Վերցված է 2013-03-20 
  2. «Da Laura Boldrini a Giorgio Airaudo. I 23 candidati di Sel che non passano dalle primarie»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-08-ին։ Վերցված է 2013-03-20 
  3. «Composizione del gruppo SINISTRA ECOLOGIA LIBERTA'» (իտալերեն)։ Camera dei Deputati։ Վերցված է 2014-08-08 
  4. «Laura Boldrini Presidente della Camera - Top News - ANSA.it»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-08-ին։ Վերցված է 2013-03-20 
  5. [1], ANSA.it
  6. «Risultati - Camera - Collegio uninominale milano 1»։ la Repubblica։ 2018-03-08։ Վերցված է 2019-09-24 
  7. «Elezioni politiche, Laura Boldrini ripescata col proporzionale»։ il Giorno։ 2018-03-06։ Վերցված է 2019-09-24 
  8. Marco Zonetti (2018-02-22)։ «Laura Boldrini fonda la rete civica Futura, ma è già trapassato remoto»։ Affari Italiani։ Վերցված է 2019-09-24 
  9. «Laura Boldrini nel Pd, Zingaretti: "Benvenuta, il partito è più aperto e più forte"»։ la Repubblica։ 2019-09-24։ Վերցված է 2019-09-24 
  10. «Camera, eletta Laura Boldrini (Sel). Terza donna presidente»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-04-08-ին։ Վերցված է 2013-03-20 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]