Էդուարդ Սարապյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էդուարդ Սարապյան
Էդուարդ Սարապյան.jpg
Ի ծնե Էդուարդ Ավետի Սարապյան
Ծնվել է 1918 փետրվարի 25
Ծննդավայր Դոնի Ռոստով
Մահացել է 1984 հունիսի 9
Վախճանի վայր Երևան
Ազգություն հայ
Ճյուղ(եր) ճարտարապետություն
Գործունեություն ճարտարապետ

Էդուարդ Ավետի Սարապյան (1918, փետրվարի 25, Դոնի Ռոստով - 1984, հունիսի 9, Երևան), ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարար (1959 թ.), ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968 թ.

Ազգային-արցախյան պատերազմի ազատամարտիկ, ազատագրական շարժման գործիչ, գրող Դավիթ Սարապյանի հայրն է։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1942 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի վրացական ինդուստրիալ ինստիտուտը։ 1951-1959 թթ.՝ Երևանի գլխավոր ճարտարապետի տեղակալ, 1959-1964 թվականներին՝ գլխավոր ճարտարապետ։

1966-1979 թթ.՝ Առևտրային և հասարակական սննդի կազմակերպությունների նախագծային համամիութենական ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի տնօրեն։ 1979 թվականից՝ Հայարդնախագիծ ինստիտուտի նախագծի գլխավոր ճարտարապետ[1]։

Հայր և որդի Սարապյանների հուշատախտակը Երևանում

Ստեղծագործական ուղի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սարապյանի նախագծերով (համահեղինակ) Երևանում կառուցվել են «Արմենիա» հյուրանոցը (1956 թ.), Արհեստակցական միությունների տան և կապի նախարարության համալիրը (1957 թ.), Թանգարանների շենքը (1950-1981 թթ., ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ՝ 1970 թ.), Կոմպոզիտորների տունը՝ Դեմիրճյան փողոցի բնակելի հատվածով (1957 թ.), Առևտրի տունը (1958 թ.), «Սայաթ-Նովա» աղբյուր-հուշարձանը (1963 թ.), Պետական հանրախանութը (այժմ՝ «Տաշիր», 1977 թ., ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ արծաթե մեդալ՝ 1978 թ.), Կենտրոնական փոստատունը (1978 թ.), «Հրազդան» հյուրանոցը (1978 թ.), Հանրապետության հրապարակի շատրվանները (1955 թ.), «Փարոս» ռեստորանը (1970 թ.), Էջմիածնում՝ Առևտրի կենտրոնը (1976 թ.), Տաշքենդում՝ Արդարադատության պալատը (1978 թ.), Վիեննայում՝ Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցին (1965-1968 թթ.) և հայ համայնքի մշակութային կենտրոնը (1968 թ.

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007