Էդուարդ Սարապյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էդուարդ Սարապյան
Էդուարդ Սարապյան.jpg
Ի ծնեԷդուարդ Ավետի Սարապյան
Ծնվել է1918 փետրվարի 25
ԾննդավայրԴոնի Ռոստով
Մահացել է1984 հունիսի 9
Վախճանի վայրԵրևան
Ազգությունհայ
Ճյուղ(եր)ճարտարապետություն
Գործունեությունճարտարապետ

Էդուարդ Ավետի Սարապյան (1918, փետրվարի 25, Դոնի Ռոստով - 1984, հունիսի 9, Երևան), ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարար (1959 թ.), ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968 թ.

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1942 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի վրացական ինդուստրիալ ինստիտուտը։ 1951-1959 թթ.՝ Երևանի գլխավոր ճարտարապետի տեղակալ, 1959-1964 թվականներին՝ գլխավոր ճարտարապետ։

1966-1979 թթ.՝ Առևտրային և հասարակական սննդի կազմակերպությունների նախագծային համամիութենական ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի տնօրեն։ 1979 թվականից՝ Հայարդնախագիծ ինստիտուտի նախագծի գլխավոր ճարտարապետ[1]։

Հայր և որդի Սարապյանների հուշատախտակը Երևանում

Ստեղծագործական ուղի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սարապյանի նախագծերով (համահեղինակ) Երևանում կառուցվել են «Արմենիա» հյուրանոցը (1956 թ.), Արհեստակցական միությունների տան և կապի նախարարության համալիրը (1957 թ.), Թանգարանների շենքը (1950-1981 թթ., ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ՝ 1970 թ.), Կոմպոզիտորների տունը՝ Դեմիրճյան փողոցի բնակելի հատվածով (1957 թ.), Առևտրի տունը (1958 թ.), «Սայաթ-Նովա» աղբյուր-հուշարձանը (1963 թ.), Պետական հանրախանութը (այժմ՝ «Տաշիր», 1977 թ., ԽՍՀՄ ԺՏՆՑ արծաթե մեդալ՝ 1978 թ.), Կենտրոնական փոստատունը (1978 թ.), «Հրազդան» հյուրանոցը (1978 թ.), Հանրապետության հրապարակի շատրվանները (1955 թ.), «Փարոս» ռեստորանը (1970 թ.), Էջմիածնում՝ Առևտրի կենտրոնը (1976 թ.), Տաշքենդում՝ Արդարադատության պալատը (1978 թ.), Վիեննայում՝ Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցին (1965-1968 թթ.) և հայ համայնքի մշակութային կենտրոնը (1968 թ.)[2]։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր երկրորդ, Երևան, 2007 
  2. «AV Production - Էդուարդ Սարապյան»։ avproduction.am։ Վերցված է 2019-02-25 
  3. www.ERGIR.am։ «ԴԱՎԻԹ ՍԱՐԱՊՅԱՆ — www.ERGIR.am» (ru-RU)։ Վերցված է 2019-02-25