Աջարիա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետություն
აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა

Աջարիայի դրոշ
Դրոշ

Աջարիայի զինանշան
Զինանշան

Ajara map hy.png

Հիմնական տեղեկություններ
Պետական լեզուներ վրացերեն
Մայրաքաղաք Բաթում
Պետական կարգ Ինքնավար Հանրապետություն Վրաստանի կազմում
Կրոն ՎՈՒԵ 63,0 %, մուսուլման-սուննիներ 30,0 %
Մակերես 2889 կմ²
Ազգաբնակչություն. 376 հազար (8,7/կմ²)
Պետական ատրիբուտներ
Արժույթ լարի (GEL)
Regiones de Georgia.png
Վրասատանի Հանրապետության քարտեզ


Աջարիա (վրացերեն՝ აჭარა, աճարա), Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետություն (վրացերեն՝ აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა, Աճարիս Ավտոնոմիուրի Րէսպուբլիկա), պատմական, աշխարհագրական և վարչական երկրամաս Վրաստանի Հանրապետության հարավ-արևմուտքում։ Հիմնադրված է 1921թ. հուլիսի 16 որպես Աջարական ԻԽՍՀ, ներկայիս անվանումը 1990 թվականից է։ Աջարիայի մայրաքաղաքը՝ Բաթում(ի)ն է։ Ծովամերձ մասում գտնվում են առողջարաններ, հիմնականում հիմնադրված խորհրդային իշխանության տարիներին - Քոբուլեթ(ի), Մախինջաուրի, Գոնիո, Սարփի։ Հիմնական բնակչությունը՝ աջարացիներեն են, վրացիների ազգագրական խմբերից մեկը, որոնց մոտ մեծ տարածություն է ստացել իսլամը։

Աշխարհագրություն[խմբագրել]

Հարավում Աջարիան սահմանակցում է Թուրքիայի հետ (121 կմ), արևմուտքից և հյուսիս-արևմուտքից ափը ողողում է Սև ծովը։ Մակերեսը՝ 2,9 կմ2 է։ Աջարիայի տարածքը բնության յուրահատկություններով կարելի է բաժանել երկու մասի՝ ծովամերձ և լեռնային։ Ծովամերձ Աջարիան տարբերվում է մերձարևադարձներին բնորոշ տարեկան բարձր միջին ջերմաստիճաներով (+14,5 աստիճան և ձմռան ամենացուրտ ամսվա՝ հունվարի ջերմաստիճանը +6,5 աստիճան է), մթնոլորտային տեղումների առատությամբ (տարեկան 2500 մմ) և արևոտ օրերով։ Ծովամերձ Աջարիայի մերձարևադարձները պատկանում են խոնավ մերձարևադարձների ենթատիպին և տարբերվում են Հյուսիսային և Արևմտյան Մերձսևծովյան շրջանների չոր միջերկրածովային մերձարևադարձներից։

Ջրագրությունը[խմբագրել]

Աջարիայի գրեթե բոլոր գետերը պատկանում են Սև ծովի ավազանին։ Ամենաջրառատ գետը Ճորոխն է, որի գետաբերանը Վրաստանում է (Ճորոխ գետի հունի ձգվածությունը Աջարիայի տարածքում 26 կմ է), Աջարիայի տարածքով են անցնում նաև Ճորոխի երկու վտակները՝ Աջարիսցկալին և Մաչախելան։ Անմիջապես Սև ծով են թափվում՝ Կինտրիշի, Չակվիսցկալի, Կորոլիսցկալի գետերը։ Աջարիայի ջրառատ լեռնային գետերն ունեն բարձր ջրաէներգետիկ պոտենցիալ։

Վարչական բաժանում[խմբագրել]

    1rightarrow.png Հիմնական հոդված՝ Աջարիայի վարչական բաժանում


Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետությունը կազմված է հանրապետական նշանակության 1 քաղաքից և 5 շրջաններից՝

Պատմություն[խմբագրել]

Անտիկ ժամանակներում Աջարիան եղել է Վրաստանի ամենախիտ բնակեցված, տնտեսական և մշակութային ամենազարգացած երկրամասերից մեկը։

Բնակչություն[խմբագրել]

Աջարիայի միջեթնիկական հարաբերություները մեծամասնությամբ հանգիստ են։ Ըստ 2002 թվականի տեղեկությունների Աջարիայի բնակչությունը 376 հազար մարդ է (երկրի բնակչության 8,7%)։

Հայերն Աջարիայում[խմբագրել]

Աջարիայում հայերը հաստատվել են վաղ միջնադարում, համայնքը ստվարացել է 18-րդ դարի սկզբին` հիմնականում համշենահայերի հաշվին, իսկ խորհրդային տարիներին` նաև հայաբնակ Ջավախքից և այլ վայրերից տեղափոխված հայ ընտանիքներով: Նրանք կենտրոնացած են Բաթում և Քոբուլեթ քաղաքներում: Համայնքը խորհրդային տարիներին ունեցել է եկեղեցի, երկսեռ դպրոց, թատրոն, լույս են տեսել թերթեր: Ներկայիս արտագաղթի հետևանքով հայերի թիվը բավականին նվազել է: Վերջին տվյալներով Աջարիայում բնակվում է շուրջ 10000 հայ: Բաթումում գործում է Հայաստանյայց Առաքելական Ս. Փրկիչ եկեղեցին, եկեղեցուն կից կիրակնօրյա և վրաց-հայկական միջնակարգ դպրոցները: Աջարիայում գործում են «Աջարիայի հայերի միություն» և «Երիտասարդական միություն» կազմակերպությունները:[1]

Աջարիայում հայերի անցյալի ու ներկայի մասին է պատմում 2014 թվականին նկարահանված «Հայերն Աջարիայում» ֆիլմը (ռեժիսոր՝ Գ․ Կևորկով, սցենարիստ՝ Ռ․ Գևորգյանց)։ Ֆիլմը նկարահանվել է Հայաստանի վավերագրական ֆիլմերի «Հայկ» կինոստուդիայում Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի նախարարության պատվերով։[2]

Աջարիայի հայ հավատացյալները մտնում են Հայ Առաքելական եկեղեցու վիրահայոց թեմի մեջ։

Commons-logo.svg

Հղումներ[խմբագրել]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]