Անտոն Դելվիգ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անտոն Դելվիգ
PGRS 2 029 Delvig - crop.jpg
Ծնվել էօգոստոսի 6 (17), 1798[1][2][3][…] կամ 1798[4]
ԾննդավայրՄոսկվա, Ռուսական կայսրություն[2][5][6][…]
Վախճանվել էհունվարի 14 (26), 1831[1][2][6][…] կամ 1831[4]
Վախճանի վայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[5][6][1]
ԳերեզմանՏիխվինսկոե գերեզմանատուն
Մասնագիտությունլրագրող, բանաստեղծ, թարգմանիչ և գրող
Լեզուռուսերեն
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
ԿրթությունՑարսկոյե սելո լիցեյ (1817)[1][6]
ԱմուսինQ28944118?[3][2]
Կայքa-delvig.ru
Commons-logo.svg Anton Delvig Վիքիպահեստում

Դելվիգ Անտոն Անտոնովիչ (օգոստոսի 6 (17), 1798[1][2][3][…] կամ 1798[4], Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[2][5][6][…] - հունվարի 14 (26), 1831[1][2][6][…] կամ 1831[4], Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[5][6][1]), ռուս բանաստեղծ։

Սովորել է Ցարսկոյե Սելոյի լիցեյում։ Բանաստեղծություններ է գրել՝ ընդօրինակելով ռուսական ժողովրդական երգերը։ Տարվել է բանահյուսական թեմաներով («Ցեֆիզ», «Դամոն», «Ոսկե դարի վերջը»)։ «Պաշտոնաթող զինվորը» հովվերգության մեջ ձգտել է տալ ռուսական ժողովրդի բնավորության առանձնահատուկ գծերը, կենցաղը, լեզուն։ Առաջիններից էր, որ ռուսական պոեզիա ներմուծեց և զարգացրեց սոնետի ժանրը։ Հրատարակել է «Սևերնիե ցվետի» (1825—1831 թվականներին, ռուսերեն՝ «Северные цветы») գրակաև ալմանախը, «Լիտերատուրնայա գազետա» (1830—1831 թվականներին, ռուսերեն՝ «Литературная газета») թերթը, որոնց շուրջն էին համախմբված ժամանակի առաջատար գրողները։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 328 CC BY-SA icon 80x15.png