Ալֆրեդ Բրենդել

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալֆրեդ Բրենդել
գերմ.՝ Alfred Brendel
Դիմանկար
Ծնվել էհունվարի 5, 1931(1931-01-05)[1][2][3][…] (90 տարեկան)
ԾննդավայրLoučná nad Desnou, Շումպերկի շրջան[4] կամ Wiesenberg, Նիդվալդեն, Շվեյցարիա[5]
ՔաղաքացիությունFlag of Austria.svg Ավստրիա, Flag of the Czech Republic.svg Չեխոսլովակիա և Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
ԿրթությունՎիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի համալսարան
Մասնագիտությունդաշնակահար, կոմպոզիտոր, բանաստեղծ, ակնարկագիր և Երաժիշտ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Արվեստի և գիտության ոլորտում ունեցած վաստակի շքանշան Բրիտանական կայսրութւան շքանշանի ասպետ-կոմանդոր Վիեննա քաղաքին մատուցած ծառայությունների համար ոսկե նշան Դյուիսբուրգ քաղաքի երաժշտական մրցանակ Կայսերական մրցանակ Լեոնի Սոնինգի մրցանակ[6] Գրամոֆոն մրցանակ կյանքի նվաճումների համար Թագավորական ֆիլհարմոնիկ ակադեմիայի ոսկե մեդալ Հերբերտ ֆոն Կարաջանի անվան երաժշտական մրցանակ[7] Էռնստ ֆոն Սիմենսի մրցանակ[8] Ռոբերտ Շումանի անվան մրցանակ[9] և Hans von Bülow Medal?
ԱնդամությունԵվրոպական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա, Լեզվի և պոեզիայի գերմանական ակադեմիա, Բավարիայի գեղարվեստի ակադեմիա և Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա
Կայքalfredbrendel.com
Alfred Brendel Վիքիպահեստում

Ալֆրեդ Բրենդել (գերմ.՝ Alfred Brendel, հունվարի 5, 1931(1931-01-05)[1][2][3][…], Loučná nad Desnou, Շումպերկի շրջան[4] և Wiesenberg, Նիդվալդեն, Շվեյցարիա[5]), ավստրիացի դաշնակահար, Մեծ Բրիտանիայի քաղաքացի:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բրենդելը մանկությունն ու պատանեկությունն անց է կացրել Զագրեբում,այնուհետև՝ Գրացում, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին նրան ուղարկել են խրամատներ փորելու, որտեղ էլ ցրտահարվել է և հայտնվել հիվանդանոցում: Այս ամբողջ ընթացքում երաժշտություն է հորինել, դաշնամուր է նվագել և նկարել. գրեթե համարվել է քսաներորդ դարի միակ մեծ դաշնակահարը, ով չի ստացել երաժշտական համակարգված կրթություն (Բրենդելը հաճախել է Էդվին Ֆիշերի և Էդուարդ Շտեյերմանի վարպետության դասերին, պարբերաբար սովորել է Արթուր Միխլի և Պոլ Բաումհարտների մոտ, ավարտել է Վիեննայի երաժշտության և կատարողական արվեստի համալսարանը):

Բրենդելի առաջին ելույթը տեղի է ունեցել Գրացում, երբ 17 տարեկան էր, և ամբողջովին նվիրված էր ֆուգային. ընդ որում, Բրենդելը Բախի, Բրամսի և Լիստի ստեղծագործությունների հետ կատարել է նաև իր մի քանի ստեղծագործությունները: Սակայն ավելի ուշ Բրենդելը լիովին հրաժարվել է ստեղծագործելուց: 1949 թվականին Բրենդելը մասնակցել է դաշնակահարների՝ Ֆեռուչո Բուզոնի անվան մրցույթին և արժանացել չորրորդ կարգի մրցանակի: 1950 թվականին նա տեղափոխվել է Վիեննա: Բրենդելի առաջին ձայնագրությունը՝ Պրոկոֆևի հինգերորդ դաշնամուրային կոնցերտը, կատարվել է 1952 թվականին: Մինչ 1970-ական թվականները Բրենդելը համերգներ է տվել Ավստրիայում՝ կատարելով հիմնականում Բեթհովենի սոնատները, Բրամսի, Լիստի, Շումանի և Շուբերտի ստեղծագործությունները, բայց միջազգային ճանաչում է ձեռք բերել 1970-ական թվականների կեսերին՝ լոնդոնյան ելույթներից հետո (սկզբում՝ Բեթհովենի ստեղծագործություններով), և տեղափոխվել Լոնդոն: 1980-ական թվականներից մինչև 1990-ական թվականները Բրենդելի պատմական համերգային շրջանը կապված է եղել Բեթհովենի հետ, այդ թվում և Քարնեգի հոլում Բեթհովենի բոլոր 32 սոնատների կատարումը:

Վերջին տարիներին Ալֆրեդ Բրենդելը պարապել է երիտասարդ դաշնակահարների հետ, անսամբլում որդու՝ թավջութակահար Ադրիան Բրենդելի հետ ելույթներ է ունեցել, բանաստեղծություններ է հրատարակել: 2002 թվականին նա արժանացել է Ռոբերտ Շումանի անվան մրցանակի՝ Շումանի երաժշտացանկում ունեցած ներդրումների համար: 2004 թվականին Բրենդելին շնորհվել է աշխարհի ամենահեղինակավոր մրցանակներից մեկը՝ Էռնեստ Սիմենսի մրցանակը:

Կատարումների ցանկ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բրենդելի կատարումների ցանկում գերակշռել են ավստրիացի և գերմանացի դասականների ստեղծագործությունները: Բրենդելը հազվադեպ է դիմել 20-րդ դարի երաժշտությանը, չնայած Առնոլդ Շյոնբերգի դաշնամուրային կոնցերտը նրա ամենակարևոր կատարումներից մեկն է եղել: Բրենդելի ստեղծագործական համոզմունքը բխում է նրա արտահայտած հետևյալ մտքից. «Ես պատասխանատու եմ կոմպոզիտորների, առավել ևս ստեղծագործությունների առջև»: Նրա այս տեսակետը հաճախ ընդունվել է որպես երաժիշտ-վերլուծաբանի դիրքորոշում:

Ճանաչում և մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Բրիտանական կայսրության ասպետի շքանշան
  • Էռնեստ ֆոն Սիմենսի մրցանակ (2004 թվական)
  • Կայսրության մրցանակ (Ճապոնիա) (2009 թվական)

Ընդգրկվել է« Gramophone»[10] ամսագրի Փառքի սրահի մեջ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]