Կառլոս Մեծ
Կառլ I Մեծ (լատ.՝ Carolus Magnus կամ Կաղապար:Langi-de2, գերմ.՝ Karl der Große, ֆր.՝ Charlemagne, 747թ. ապրիլի 2 — 814թ. հունվարի 28, Աախեն), ֆրանկների արքա 768թ-ից, լանգոբարդների արքա 774թ-ից, Բավարիայի դուքս 788թ-ից, Արևմուտքի կայսր 800թ-ից: Պիպին Կարճահասակի ավագ որդին: Նրա անունով Պիպինների հարստությունը սկսվել է կոչվել Կարոլինգյան: Կառլոսը «Մեծ» է հորջորջվել դեռևս կենդանության օրեք:
.jpg)
Կառլոս Մեծը պատմության մեջ նշանավոր միապետներից մեկն է: Գահակալության վերջին տարիներին նրա իշխանությունը տարածվում էր ամբողջ Կենտրոնական և Արևմտյան Եվրոպայի վրա` Հյուսիսային ծովից մինչև Միջերկրական և Ատլանտյան օվկիանոսից մինչև Ադրիատիկ ծովի արևելյան ափը: Կառլոսը արշավանքներ է կատարել Իսպանիա և Արևելյան Եվրոպա, իսկ Բալկաններում մոտեցել է անմիջականորեն Բյուզանդական կայսրության տիրույթներին:
Կառլոս Մեծը ոչ միայն նշանավոր զորավար էր, այլ նաև փայլուն վարչարար, որը արտառոց արդյունավետությամբ կառավարում էր իր հսկայական և բարդ կառուցվածք ունեցող տիրույթները: Նա անց է կացրել բազմաթիվ տնտեսական և ագրարային բարեփոխումներ, հովանավորել է կրթությանը, ակտիվորեն մասնակցել է բարդ եկեղեցական հարցերի լուծմանը:
