Օսկար Սկալֆարո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Օսկար Սկալֆարո
իտալ.՝ Oscar Luigi Scalfaro
8SCALFARO01gr.jpg
 
Կուսակցություն՝ Քրիստոնյա-դեմոկրատական կուսակցություն և Դեմոկրատական կուսակցություն
Կրթություն՝ Սուրբ Սրտի կաթոլիկ համալսարան
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ և փաստաբան
Դավանանք կաթոլիկություն
Ծննդյան օր սեպտեմբերի 9, 1918(1918-09-09)[1][2][3][…]
Ծննդավայր Նովարա, Պիեմոնտ, Իտալիա[4]
Վախճանի օր հունվարի 29, 2012(2012-01-29)[5][1][2][…] (93 տարեկան)
Վախճանի վայր Հռոմ, Իտալիա[4]
Քաղաքացիություն Flag of Italy.svg Իտալիա և Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
Ի ծնե անուն իտալ.՝ Oscar Luigi Scalfaro
Զավակներ Marianna Scalfaro?
 
Ինքնագիր Signature of Oscar Luigi Scalfaro.png
 
Պարգևներ

Տոմիսլավ արքայի օրդեն, Իզաբել Կաթոլիկի շքանշանի ասպետ, Սպիտակ Արծվի շքանշան, Երեք աստղի շքանշան, 1-ին կարգ, Մեծ Խաչի ասպետ՝ «Իտալիայի Հանրապետության հանդեպ ունեցած վաստակի համար» Մեծ ժապավենով, Knight of the Military Order of Italy?, Աշխատանքում ունեցած վաստակի համար շքանշան, Commander of the Order of the Star of Italian Solidarity?, ոսկե մեդալ մշակույթի և արվեստի զարգացման գործում ունեցած ավանդի համար, Մալթայի գերագույն ռազմական միաբանություն, իշխան Յարոսլավ Իմաստունի 1-ին աստիճանի շքանշան, Կրկնակի սպիտակ խաչի շքանշան առաջին դասի, Ուկրաինայի նախագահի պատվո նշան շքանշան, Մարիաննա հողի Խաչի շքանշանի շղթա, Հունգարիային մատուցած ծառայությունների շքանշանի Մեծ խաչ, Մերիթի Ազգային շքանշան, Փղի շքանշան, Սերովբեների արքայական շքանշան, Վիտաուտաս Մեծի շքանշանի մեծ խաչ, Q64755635?, «Իտալական Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան, Իտալիայի մարտական շքանշան, Order of the Star of Italian Solidarity?, մեդալ «Իտալական մշակույթի և արվեստի զարգացման մեջ ունեցած ավանդի համար», Հունգարիայի ծառայությունների շքանշան և Medal of the Oriental Republic of Uruguay?

Օսկար Սկալֆարո (իտալ.՝ Oscar Luigi Scalfaro, սեպտեմբերի 9, 1918(1918-09-09)[1][2][3][…], Նովարա, Պիեմոնտ, Իտալիա[4] - հունվարի 29, 2012(2012-01-29)[5][1][2][…], Հռոմ, Իտալիա[4]), իտալացի պետական գործիչ, 1992-1999 թվականներին Իտալիայի նախագահ, ապա ցմահ սենատոր։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1942 թվականին ավարտել է իրավագիտությունը Միլանի Սրբազան սրտի կաթոլիկ համալսարանում և սկսել է աշխատել մագիստրատուրայում։

1943-1945 թվականներին մասնակցել է դիմադրությանը՝ օգնություն ցուցաբերելով բանտարկյալներին և հետաքննության տակ գտնվող հակաֆաշիստներին, ինչպես նաև նրանց ընտանիքներին[6]։

1944 թվականին կորցնելով 20-ամյա կնոջը, այլևս չի ամուսնացել: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո նա 1945 թվականին դարձել է պետական մեղադրող, վերջինը Իտալիայում, որը մասնակցում էր մահվան դատավճիռին և որը չեղյալ է հայտարարվել:

1946 թվականին ընտրվել է Թուրինի Սահմանադրական վեհաժողովում, 1948 թվականին առաջին անգամ դարձել է Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության պատգամավորների պալատի անդամ:

Մի քանի անգամ կառավարությունում զբաղեցրել է կրտսեր պետական քարտուղարներից մեկի պաշտոնը, 1964-1966 թվականներին եղել է Քրիստոնեա-դեմոկրատական նախագահի տեղակալ։ 1966-1968 և 1972 թվականներին՝ տրանսպորտի և քաղաքացիական ավիացիայի նախարար[7]։

Զբաղեցրել է պահպանողական հակակոմունիստական դիրքեր, 1972-1973 թվականներին եղել է կրթության նախարար, 1983-1987 թվականներին՝ ներքին գործերի նախարար:

1992 թվականին ընտրվել է պատգամավորների պալատի նախագահ, սակայն մեկ ամիս անց դարձել է երկրի նոր նախագահ՝ 1993 թվականին Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության լուծարումից հետո՝ որպես անկախ: Նրա նախագահ ընտրվելը տեղի է ունեցել երկշաբաթյա անհաջող քվեարկություններից հետո, ինչի վրա ազդել է մաֆիայի կողմից դատավոր Ջովանի Ֆալկոնեի սպանությունը։ 2006 թվականին Սկալֆարոն հանդես է եկել սահմանադրական բարեփոխումների դեմ, որոնք առաջարկվել էին Սիլվիո Բերլուսկոնիի կառավարության կողմից և հանրաքվեին աջակցություն չէին ստացել: Նա դարձել է ձախ կենտրոնամետ Դեմոկրատական կուսակցության անդամ։

2009 թվականին լինելով Իտալիայի Սենատի տարիքով երկրորդ անդամը, Ռիտա Լևի-Մոնտալչինիից հետո, 2006 թվականին նախագահել է Սենատի առաջին նիստը մերժումից հետո, սակայն 2008 թվականին հրաժարվել է:

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պարգևատրվել է Իտալիայի նախագահի հրամանագրով՝

  • «Մշակույթի և արվեստի զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար» ոսկե մեդալ (1973 թվականի հուլիսի 31)[8]։

Օտարերկրյա մրցանակներ՝

  • Իշխան Յարոսլավ Իմաստունու I աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա)[9]
  • Ուկրաինայի նախագահի գերազանցության պատվավոր նշանը (Ուկրաինա, 1995 թվականի մայիսի 5)՝ Ուկրաինա-իտալական հարաբերությունների զարգացման գործում ներդրած նշանակալի անձնական ավանդի համար[10]
  • «Դոստիկ» շքանշան (Ղազախստան,1998 թվականի սեպտեմբերի 18)՝ Ղազախստանի և Իտալիայի ժողովուրդների միջև բարեկամության, գործընկերության և վստահության ամրապնդման, փոխշահավետ միջպետական տնտեսական համագործակցության ամրապնդման գործում ներդրած անձնական ավանդի, կայունության և խաղաղության ամրապնդման անփոփոխ ձգտման համար[11]
  • Կրկնակի սպիտակ խաչի 1-ին դասի շքանշան (Սլովակիա, 1997 թվականի նոյեմբերի 13)[12]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Discogs — 2000.
  3. 3,0 3,1 Munzinger Archiv (գերմ.) — 1913.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #119487861 // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  5. 5,0 5,1 5,2 Oscar Luigi Scalfaro
  6. Vittorio Vidotto (1994)։ «Scalfaro, Oscar Luigi»։ Enciclopedia Italiana - V Appendice (իտալերեն)։ Treccani։ Վերցված է 2017-07-31 
  7. «Scalfaro, Oscar Luigi»։ Lessico del XXI Secolo (իտալերեն)։ Treccani։ 2013։ Վերցված է 2017-07-31 
  8. «SCALFARO Oscar Luigi»։ ONORIFICENZE (իտալերեն)։ Presidenza della Repubblica։ Վերցված է 2016-06-13 
  9. М. П. Білоблоцький, В. Й. Бузало, В. М. Куценко, В. М. Литвин, В. П. Рябоконь. Відзнаки Президента України. Ордени, медалі, нагородна зброя. — К.: «Мистецтво», 1999. — С. 14. — ISBN 966-577-165-5(ուկր.)
  10. Указ Президента України № 347/95 від 5 травня 1995 року «Про нагородження Почесною відзнакою Президента України»(ուկր.)
  11. Указ Президента Республики Казахстан от 18 сентября 1998 года № 4074 «О награждении орденом «Достык» О.Л. Скальфаро»
  12. Štátne vyznamenania udelené v rokoch 1993—1998(սլովակ.)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]