Վիտտորիո դե Սիկա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox cinema.png
Վիտտորիո դե Սիկա
Vittorio De Sika
Vittorio De Sica (1962).jpg
Ծնվել է հուլիսի 7, 1901({{padleft:1901|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:7|2|0}})[1][2]
Ծննդավայր Սորա, Ֆրոզինոնե, Լացիո, Իտալիա[3]
Մահացել է նոյեմբերի 13, 1974({{padleft:1974|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})[1][4][2] (73 տարեկանում)
Մահվան վայր Նյոյի սյուր Սեն, Ֆրանսիա[4]
Քաղաքացիություն Flag of Italy.svg Իտալիա
Կրոն Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցի
Մասնագիտացում կինոռեժիսոր, սցենարիստ, թատրոնի դերասան և կինոդերասան
Ամուսին Գուդիտտա Ռիսսոնե և Մարիա Մերկադեռ
Պարգևներ
IMDb ID ID 0001120
ԿինոՊոիսկ ID  [https://www.kinopoisk.ru/name/181844/ 181844]
desica.ru

Վիտտորիո դե Սիկա (Vittorio De Sika) (1901-1974), իտալացի կինոռեժիսոր և կինոդերասան։ Զարգացնելով նեոռեալիզմի սկզբունքները՝ ստեղծել է «Շուշա» (1946), «Հեծանիվ հափշտակողները» (1948), «Ումբերտո Դ․» (1951), «Հաց, սեր և երևակայություն» (1953), «Ահեղ դատաստան» (1961), «Երեկ, այսօր, վաղը» (1963), «Ամուսնություն իտալական ձևով» (1964, ըստ Դե Ֆիլիպոյի «Ֆիլումենա Մարտուրանո» պիեսի), «Արևածաղիկևեր» (1970, «Մոսֆիլմ»-ի մասնակցությամբ, իտալա-ֆրանսական արտադրություն) կինոնկարները։ Դե Սիկաի ստեղծագործություններն ունեն խոր հումանիստական բնույթ՝ ներթափանցված բուրժական բարքերի, ֆաշիզմի ու պատերազմի դեմ բողոքով։ Դե Սիկաի դերասանական և ռեժիսորական աշխատանքներին հատուկ է ժանրային բազմազանությունը, հոգեբանական խորությունը, սուր սատիրականի ու նուրբ կոմիկականի համադրումը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 352 CC-BY-SA-icon-80x15.png