Վիտտորիո դե Սիկա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վիտտորիո դե Սիկա
Vittorio De Sica (1962).jpg
Ծննդյան թիվ՝հուլիսի 7, 1901(1901-07-07)[1][2][3]
Ծննդավայր՝Սորա, Ֆրոզինոնե, Լացիո, Իտալիա[4]
Վախճանի թիվ՝նոյեմբերի 13, 1974(1974-11-13)[1][5][2][3] (73 տարեկանում)
Վախճանի վայր՝Նյոյի սյուր Սեն, Ֆրանսիա[5]
Քաղաքացիություն՝Flag of Italy.svg Իտալիա[6]
Մասնագիտություն՝կինոռեժիսոր, սցենարիստ, թատրոնի դերասան, կինոդերասան, դերասան և գործադիր պրոդյուսեր
Պարգևներ՝«Ոսկե գլոբուս» մրցանակ օտարալեզու լավագույն ֆիլմի համար, Օսկար, Ոսկե արջ, Blue Ribbon Awards for Best Foreign Film, Բոդիլ պարգև, David di Donatello for Best Actor, «Դավիդ դի Դոնաթելլո» մրցանակ լավագույն ռեժիսուրայի համար, Q21235046?, Nastro d'Argento for Best Director, Nastro d'Argento for Best Actor, Nastro d'Argento for Best Screenplay, Յուսի պարգև, Kansas City Film Critics Circle Awards 1972, Kinema Junpo, Locarno International Film Festival Best Direction Award, National Board of Review Award for Best Director և San Francisco International Film Festival
IMDb։ID 0001120

Վիտտորիո դե Սիկա (իտալ.՝ Vittorio De Sika,(հուլիսի 7, 1901(1901-07-07)[1][2][3], Սորա, Ֆրոզինոնե, Լացիո, Իտալիա[4] - նոյեմբերի 13, 1974(1974-11-13)[1][5][2][3], Նյոյի սյուր Սեն, Ֆրանսիա[5]), իտալացի կինոռեժիսոր և կինոդերասան։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իտալացի դերասան և ռեժիսոր Վիտտորիո դե Սիկան ծնվել է 1901 թվականի հուլիսի 7- ին, Սորայում: Մանկությունն անցկացրել է Նեապոլում: Դե Սիկան «Ալ վարդեր» կինոնկարով (1940) առաջին անգամ հանդիսատեսին հաղորդակից է դարձրել իր ռեժիսորական հյուսվածքի խորությանը և հստակությանը: Զարգացնելով նեոռեալիզմի սկզբունքները՝ համաշխարհային ճանաչման է արժանացել «Շուշա» (1946) ֆիլմով: Նրա լավագույն ֆիլմերից են «Մադլեն, զրո վարքից» (1940), «Թերեզա- Ուրբաթ» (1941), «Մի գարիբալդիական վանքում» (1942), «Երկնքի դուռը» (1944), «Հեծանիվ հափշտակողները» (1948), «Հրաշք Միլանում» (1950), «Վերջին կանգառը» (1950), «Ումբերտո Դ․» (1951), «Հաց, սեր և երևակայություն» (1953), «Նեապոլի ոսկին» (1954), «Տանիքը» (1956), «Գեներալ դելա Ռովերե» (1959), «Աուստերլից» (1960), «Ահեղ դատաստան» (1961), «Երեկ, այսօր, վաղը» (1963), «Ամուսնություն իտալական ձևով» (1964, ըստ Դե Ֆիլիպոյի «Ֆիլումենա Մարտուրանո» պիեսի), «Իտալացին Ամերիկայում» (1967) «Արևածաղիկներ» (1970, «Մոսֆիլմ»-ի մասնակցությամբ, իտալա-ֆրանսական արտադրություն) կինոնկարները։

Վիտտորիո դե Սիկայի գերեզմանը: Հռոմ:

Դե Սիկայի ստեղծագործություններն ունեն խոր հումանիստական բնույթ՝ ներթափանցված բուրժական բարքերի, ֆաշիզմի ու պատերազմի դեմ բողոքով։ Դե Սիկայի դերասանական և ռեժիսորական աշխատանքներին հատուկ է ժանրային բազմազանությունը, հոգեբանական խորությունը, սուր սատիրականի ու նուրբ կոմիկականի համադրումը։ Լավագույն ռեժիսորական աշխատանքներից են «Չոչարա» (1960) «Ալտոնայի մենակյացները» (1962), «Բում» (1963), «Երեկ, այսօր, վաղը» (1963), «Ամուսնություն իտալական ձևով» (1965), «Կախարդուհիները» (1966), «Յոթ անգամ կին» (1969) «Սիրահարների ժամանակը» (1969), «Կարճատև արձակուրդ» (1973) և այլ կինոնկարներ: 1971 թվականին Դե Սիկան նկարահանեց իր առաջին «Հունիսի 2» հեռուստատեսային ժապավենը: Ռեժիսորը չհասցրեց նկարահանել իր երազած կինոժապավենը...Նա մահացավ Փարիզում, 1974 թվականին, հազիվ ավարտած «Շրջագայությունը» նկարը (1974): Դե Սիկայի «Հրաշք Միլանում» և «Տանիքը» կինոնկարները արժանացել են Կաննի չորրորդ (1951) և իններորդ (1956) միջազգային կինոփառատոների Մեծ միցանակներին, իսկ «Երեկ, այսօր, վաղը» կինոնկարը 1964 թվականին պարգևատրվել է ամերիկյան բարձրագույն «Օսկար» մրցանակով:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Богемский Г. Д. Витторио Де Сика. — М.: Искусство, 1963. — 230 с. — (Мастера зарубежного киноискусства).
  • Похитители велосипедов. (Запись по фильму), в сб.: Сценарии итал. кино, М., 1958
  • Дзаваттини Ч., «Умберто Д.». От сюжета к фильму, пер. с итал., М., 1960
  • Bazin A. Vittorio De Sica. — Parma, 1953.
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 352 CC-BY-SA-icon-80x15.png