Սաջիդ Ջավիդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սաջիդ Ջավիդ
Official portrait of Sajid Javid MP.jpg
 
Կուսակցություն՝ Մեծ Բրիտանիայի պահպանողական կուսակցություն
Կրթություն՝ Էքստերի համալսարան
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ, բանկիր և տնտեսագետ
Դավանանք իսլամ
Ծննդյան օր դեկտեմբերի 5, 1969(1969-12-05)[1] (50 տարեկան)
Ծննդավայր Rochdale, Մեծ Մանչեսթեր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն
Քաղաքացիություն Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
 
Կայք՝ sajidjavid.com

Սաջիդ Ջավիդ (անգլ.՝ Sajid Javid, դեկտեմբերի 5, 1969(1969-12-05)[1], Rochdale, Մեծ Մանչեսթեր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի գործարար և քաղաքական գործիչ, Մեծ Բրիտանիայի ներքին գործերի նախարար (2018 թվականից մինչև 2019 թվականը): 2019 թվականի հուլիս 24-ից մինչև 2019 թվականի հուլիսը Բորիս Ջոնսոնի աշխատասենյակում եղել է Գանձապետարանի կանցլեր:

2014-2016 թվականներին եղել Է Քեմերոնի առաջին և երկրորդ կաբինետներում, 2016-2018 թվականներին Թերեզա Մեյի առաջին և երկրորդ կաբինետներում զբաղեցրել է համայնքների և տեղական ինքնակառավարման գործերի նախարարի պաշտոնը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սաջիդ Ջավիդը ծնվել է 1969 թվականին Ռոչդեյլում, որը Պակիստանից ներգաղթած, ավտոբուսի վարորդ՝ Աբդուլ Ջավիդի հինգ որդիներից միջնեկն է: Երբ Սաջիդը դարձել է չորս տարեկան, հայրը Բրիստոլում գնել է կանանց հագուստի խանութ և ամբողջ ընտանիքը տեղափոխվել է այդտեղ, որն ուներ երկու ննջասենյակ: Ննջարաններից մեկը նրա երեք եղբայրներինն էր, Իսկ Սաջիդը և նրա կրտսեր եղբայրը քնում էին ծնողների հետ[2]։ Էքսեթերի համալսարանում սովորել է տնտեսագիտություն ու քաղաքականությունը, որն ավարտել է 1991 թվականին[3]։

Համալսարանն ավարտելուց հետո մոտ 20 տարի բանկային ոլորտում զբաղվել է բիզնեսով՝ աշխատելով միլիոնանոց կարողություն. սկզբում Նյու Յորքի Chase Manhattan Bank-ում, ապա ՝ Deutsche Bank-ի լոնդոնյան գրասենյակում, որտեղ գործունեություն է ծավալել. մտել է տնօրենների խորհրդի մեջ և պատասխանատու է եղել ասիական շուկաներում գործառնությունների համար (2006 թվականին գլխավորել Է Սինգապուրի Global Credit Trading, Asia բանկի ստորաբաժանումը և այնտեղ մնացել մինչև բիզնեսից հեռանալը)[4][5]:

Քաղաքական գործունեության սկիզբ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2010 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում Բրոմսգրոուվ ընտրատարածքում (Վուստերշիր) առաջադրվել Է Պահպանողական կուսակցության թեկնածու և հաղթել է 43,7% արդյունքով՝ 7,3%-ով վատացնելով այդ շրջանում կուսակցության ցուցանիշները նախորդ ընտրությունների արդյունքների համեմատ[6]։

2010-2011 թվականներին եղել է պրոֆեսիոնալ կրթության կրտսեր նախարար Ջոն Հեյզի խորհրդարանական անձնական քարտուղարը, իսկ 2011-2012 թվականներին նույն պաշտոնը զբաղեցրել է Գանձապետարանի կանցլեր Ջորջ Օսբորնի մոտ։ 2012-2013 թվականներին եղել է Գանձապետարանի տնտեսական քարտուղար, 2013-2014 թվականներին՝ Գանձապետարանի ֆինանսական քարտուղար[7]։

Ջեյմս Քեմերոնի կաբինետների նախարար[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2014 թվականի ապրիլի 9-ին մշակույթի, ԶԼՄ-ների և սպորտի նախարար Մարիա Միլերի կամավոր հրաժարականից հետո, Սաջիդ Ջավիդը Դևիդ Քեմերոնի առաջին կաբինետում զբաղեցրել է ազատված աթոռը: Ընդ որում, Միլերի կանանց և իրավահավասարության հարցերով նախարարի երկրորդ պաշտոնը կիսվել է: Ջավիդը դարձել է իրավահավասարության նախարար, իսկ Նիկի Մորգանը՝ կանանց հարցերով նախարար[8]։

2015 թվականին հաջողության է հասել նախկին ընտրատարածքում նոր խորհրդարանական ընտրություններում՝ ստանալով ձայների 53,8%-ը[9]։

2015 թվականի մայիսի 11-ին Ջավիդը Քեմերոնի երկրորդ կաբինետում ստացել է ձեռներեցության նախարարի պորտֆելը[10]։

2016 թվականի հուլիսի 13-ին Դևիդ Քեմերոնը հրաժարական է տվել վարչապետի պաշտոնից, կապված Մեծ Բրիտանիայի անդամակցության դուրս գալուց Եվրամիությունից, որտեղ բրիտանացիները քվեարկել են ԵՄ-ից Մեծ Բրիտանիայի դուրս գալու օգտին:

Ջավիդը պաշտպանել է աշխատանքի և կենսաթոշակների նախարար Սթիվեն Քրեբի հայտը, որը պայքարի մեջ է մտել կուսակցությունում առաջնորդության համար և նրա հաղթանակի դեպքում պետք է ստանար Գանձապետարանի կանցլերի պորտֆելը: Նրանք իրենց պահպանողականների շարքերում ներկայանում էին որպես «կապույտ մանյակ», բայց նրանց արշավը վաղ փուլում ավարտվել է պարտությամբ և Ջավիդը հանդես է եկել Թերեզա Մեյի թեկնածության օգտին[11]։

Ահաբեկչության համար նպատակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետության «Դաբիք» ամսագրի թողարկման ժամանակ 2016 թվականի ապրիլին կոչվել է մուրթադ և դատապարտվել մահվան[12]։

Թերեզա Մեյի կաբինետների նախարար[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քեմերոնի իրավահաջորդը դարձել Է Մեծ Բրիտանիայի ներքին գործերի նախարար․ Մեյը և նրա աշխատասենյակում Ջավիդը նշանակվել է համայնքների և տեղական ինքնակառավարման գործերի նախարարի պաշտոնում՝ 2017 թվականին պահպանելով այն Մեյի երկրորդ կաբինետի ձևավորման ժամանակ:

2018 թվականի ապրիլի 30-ին սկանդալային հրաժարականից հետո ստանձնել է ներքին գործերի նախարարի պաշտոնը: Ջավիդը դարձել է պատմության մեջ ազգային փոքրամասնության առաջին ներկայացուցիչը պետության բարձրագույն պաշտոնյաներից մեկի պաշտոնում և հայտարարել Բրիտանական ներգաղթի քաղաքականությունը փոխելու մտադրության մասին, որպեսզի այն լինի արդար, իսկ մարդկանց դիմեն «արժանապատվությամբ և հարգանքով»[13]։ Ջավիդի նշանակումը պաշտպանել են այնպիսի հասարակական կազմակերպություններ, ինչպիսիք են Թրասթի անվտանգության համայնքը, Բրիտանական հրեաների պատգամավորների խորհուրդը և հրեական առաջնորդների խորհուրդը, որոնք հակասեմիտիզմի դեմ պայքարում նշել են նոր նախարարի դերը բրիտանական հասարակության մեջ, Հոլոքոստի պատմության մասին տեղեկատվության տարածման և Իսրայելին բոյկոտելու փորձերի դեմ հակազդման գործում[14]:

2019 թվականի փետրվարին, Ջավիդի որոշումը՝ արգելել 19-ամյա Շամիմա Բեգումի վերադարձը Մեծ Բրիտանիա, հակասական հասարակական արձագանք է առաջացրել, որը 2015 թվականին մեկնել էր Սիրիա և միացել Իսլամական պետությանը։ Նրա փոքրիկ որդին՝ Ջարահը, մահացել և մարտի 8-ին թաղվել է սիրիացի փախստականների ճամբարում, իսկ ինքը հայտարարել է տուն վերադառնալու ցանկության մասին, բայց Ջավիդը կարգադրել է զրկել Բեգումին քաղաքացիությունից[15]։

Թերեզա Մեյի հրաժարականից հետո Ջավիդը մասնակցել Է Պահպանողական կուսակցությունում առաջնորդության համար մղվող պայքարին և 2019 թվականի հունիսի 20-ին դուրս է մնացել դրանից՝ պահպանողական խորհրդարանականների քվեարկության չորրորդ փուլում զբաղեցնելով մնացած թեկնածուների շարքում վերջին տեղը (նրա թեկնածությունը պաշտպանել են հինգ պատգամավորներ)[16]։

Բորիս Ջոնսոնի կառավարությունում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2019 թվականի հուլիսի 24-ին Բորիս Ջոնսոնի աշխատասենյակում նշանակվել է գանձապետարանի կանցլեր[17]։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սաջիդ Ջավիդը ամուսնացած է, չորս երեխաների հայր (Սոֆիա, Ռանիա, Մայե, Սուլի): Ընտանիքի հիմնական տունը (մոտ 4 մլն ֆունտ ստեռլինգ) գտնվում է Ֆուլհեմում (հարավ-արևմտյան Լոնդոն), կա նաև տուն Չելսիում, ինչպես նաև Բրիստոլում և ընտրատարածքում[18]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Munzinger Archiv (գերմ.) — 1913.
  2. Matt Chorley (2015-05-11)։ «Son of a Pakistani bus driver and daughter of a Ugandan shopkeeper who fled Idi Amin are two big winners in 'Blue Collar' reshuffle» (անգլերեն)։ Daily Mail։ Վերցված է 2015-06-21 
  3. «Culture Secretary holds personal Question Time session with students» (անգլերեն)։ University of Exeter։ 2014-09-18։ Վերցված է 2015-06-21 
  4. Robert Booth (2014-04-11)։ «Sajid Javid's Wonderful Life – from investment banker to culture minister» (անգլերեն)։ The Guardian։ Վերցված է 2015-06-21 
  5. Stephanie Smart (2006-10-11)։ «Deutsche Bank appoints Sajid Javid Head of Global Credit Trading, Asia»։ Press Releases (անգլերեն)։ Deutsche Bank Media։ Վերցված է 2015-06-22 
  6. «Bromsgrove»։ Election 2010 (անգլերեն)։ BBC News։ Վերցված է 2015-06-21 
  7. «Sajid Javid MP»։ Democracy Live (անգլերեն)։ BBC News։ 2002-10-17։ Վերցված է 2015-06-21 
  8. Patrick Wintour and Rowena Mason (2014-04-09)։ «Sajid Javid replaces Maria Miller as culture secretary» (անգլերեն)։ The Guardian։ Վերցված է 2015-06-21 
  9. «Bromsgrove»։ Election 2015 (անգլերեն)։ BBC News։ Վերցված է 2015-06-21 
  10. Larry Elliott (2015-05-11)։ «Sajid Javid will face industry pressure on EU referendum and airport growth» (անգլերեն)։ The Guardian։ Վերցված է 2015-06-21 
  11. Pippa Crerar (2018-06-22)։ «‘Face of the modern Tory party’: Sajid Javid tipped for the top‘Face of the modern Tory party’: Sajid Javid tipped for the top» (անգլերեն)։ The Guardian։ Վերցված է 2019-02-27 
  12. Дабик, выпуск 14, статья «قاتِلوا أئِمـة الكُـفْر فِي الغَـرْب» в арабской версии, «Kill the imāms of kufr in the West»
  13. «Sajid Javid to be new home secretary after Rudd resigns» (անգլերեն)։ BBC News։ Վերցված է 2018-04-30 
  14. «Community ally Sajid Javid replaces Amber Rudd as Home Secretary» (անգլերեն)։ Jewish News։ 2018-04-30։ Վերցված է 2019-02-27 
  15. Aamna Mohdin and Martin Chulov (2019-03-09)։ «Shamima Begum baby death 'a stain on conscience of UK government'» (անգլերեն)։ The Guardian։ Վերցված է 2019-03-11 
  16. «Tory leadership: Tactical voting claims over Johnson and Hunt win» (անգլերեն)։ BBC News։ 2019-06-21։ Վերցված է 2019-07-27 
  17. «Первые назначения Бориса Джонсона. Кто вошел в новый кабмин Великобритании»։ ТАСС։ 2019-07-24 
  18. Frances Hardy (2014-09-14)։ «Could Sajid Javid be Britain's first Asian Prime Minister? His parents arrived here with just £1, yet he's now a minister. That's why this man believes immigrants are natural Tories» (անգլերեն)։ Daily Mail։ Վերցված է 2015-06-21 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]