Պոլ դը Լագարդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պոլ դը Լագարդ
գերմ.՝ Paul Anton de Lagarde
Paul Anton de Lagarde.png
Ծնվել էնոյեմբերի 2, 1827(1827-11-02)[1][2][3]
Բեռլին, Գերմանական միություն[1]
Մահացել էդեկտեմբերի 22, 1891(1891-12-22)[1][2][3] (64 տարեկանում)
Գյոթինգեն, Գերմանական կայսրություն[1]
ԳերեզմանԳյոտինգենի քաղաքի գերեզմանատուն
ՔաղաքացիությունFlag of Germany.svg Գերմանիա
Մասնագիտությունգրող, հայագետ, համալսարանի պրոֆեսոր, փիլիսոփա և աստվածաբան
Հաստատություն(ներ)Գյոթինգենի համալսարան և Հալլե-Վիտենբերգի համալսարան
Գործունեության ոլորտԱրևելագիտություն և պատմություն
ԱնդամակցությունՊետերբուրգի գիտությունների ակադեմիա, Գյոթինգենի Գիտությունների ակադեմիա և Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատերՀումբոլդտի համալսարան և Հալլե-Վիտենբերգի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներինգերմաներեն[2]
Հայտնի աշակերտներWilliam Robertson Smith?

Պոլ Անտոն դը Լագարդ (գերմ.՝ Paul Anton de Lagarde, նոյեմբերի 2, 1827(1827-11-02)[1][2][3], Բեռլին, Գերմանական միություն[1] - դեկտեմբերի 22, 1891(1891-12-22)[1][2][3], Գյոթինգեն, Գերմանական կայսրություն[1]), գերմանացի հայագետ։

Եղել է Գյոթինգենի համալսարանի արևելյան լեզուների դասախոս (1869-18911850 թվականին հրատարակել է «Հայերենի և սանսկրիտի բաղաձայնների համեմատությունը» հոդվածը, կատարել 283 բառերի համեմատություն։ «Պարսկականք» (1851) ուսումնասիրության մեջ քննել է զենդերենը, աֆղաներենը, հայերենը, պարսկերենը են։ «Հայերի նախապատմության մասին» (1854) աշխատությամբ կատարել է հայերենի 1000 բառի քննություն, հանգել այն եզրակացության, որ հայերենի բառապաշարի ավելի քան 1/3-ը հնդեվրոպական ծագում ունի։ Իր հայագիտական գործերն ամփոփել է «Հայկական ուսումնասիրություններ» (1877) հատորում[4]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #118725971 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 SNAC — 2010.
  4. Оրումպֆ Գ. Ա., Ուսումնասիրության հայ լեզուի և մատենագրության յարևմուտս, Վենետիկ, 1895։ Աղայան Է. Բ., «Հայ լեզվաբանության պատմություն», հ. 1, Ե. 1958։ Խ. Կարադեւյան