Պավել Յոսեֆ Շաֆարիկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Պավել Յոսեֆ Շաֆարիկ
Pavel Jozef Safarik.jpg
Ծնվել է մայիսի 13, 1795({{padleft:1795|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})[1][2]
Ծննդավայր Կոբելիարովո, Rožňava District, Košice Region, Սլովակիա
Վախճանվել է հունիսի 26, 1861({{padleft:1861|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})[1][2] (66 տարեկանում)
Վախճանի վայր Պրահա, Ավստրիական կայսրություն
Մասնագիտություն գրող, լեզվաբան, բանաստեղծ, պատմաբան, մանկավարժ և լրագրող
Լեզու սլովակերեն[3]
Քաղաքացիություն Flag of Slovakia.svg Սլովակիա
Flag of the Czech Republic.svg Չեխիա
Կրթություն Ենայի համալսարան
Անդամակցություն Սերբական գրականության ընկերություն, Ավստրիայի գիտությունների ակադեմիա, Բավարիական գիտությունների ակադեմիա, Բեռլին-Բրանդենբուրգի գիտությունների ակադեմի, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա և Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա
Աշխատավայր Պրահայի Կարլի համալսարան
Պարգևներ
Արվեստի և գիտության ոլորտում ունեցած վաստակի շքանշան Արժանիքների շքանշան և Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան
Զավակներ Վոյտեխ Շաֆարիկ
Pavel Jozef Šafárik Վիքիպահեստում

Պավել/Յոսեֆ Շաֆարիկ, Շաֆարժիկ (Safarik, մայիսի 13, 1795({{padleft:1795|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})[1][2], Կոբելիարովո, Rožňava District, Košice Region, Սլովակիա - հունիսի 26, 1861({{padleft:1861|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})[1][2], Պրահա, Ավստրիական կայսրություն), սլովական և չեխական ազգային շարժման գործիչ, պատմաբան, բանասեր, բանաստեղծ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1817 թվականին ավարտել է Ենայի համալսարանը։ Պավել Յոսեֆ Շաֆարիկին Ֆրանտիշեկ Պալացկու հետ համահեղինակությանբ գրել է «Չեխական պոեզիայի ակունքները» աշխատությունը, որ լույս է տեսել 1818 թվականին։ 1848 թվականի հեղափոխության ժամանակ ունեցել է լիբերալ-բուրժուական դիրքորոշում։ Շաֆարիկը առաջինն էր սլավոնագետներից, որ կիրառել է պատմահամեմատական մեթոդը սլավոն ժողովուրդների ուսումնասիրման հարցում, ցույց տվել սլավոնների դերը համաշխարհային պատմության մեջ։ Գրել է աշխատություններ սլավոնական գրականության, լեզվի, պատմության, ազգագրության, բանահյուսության և հնագիտության վերաբերյալ («Սլավոնական հնություններ»,1837, «Սլավոնական ազգագրություն» 1843)։ Մեծ ազդեցություն է գործել սլավոնագիտության (ինչպես նաև Ռուսաստանում) զարգացման վրա։ 1839 թվականին ընտրվել է Պետերբուրգի ԳԱ արտասահմանյան թղթակից անդամ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 475 CC-BY-SA-icon-80x15.png