Նվարդ Զարյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նվարդ Զարյան
Ծնվել է օգոստոսի 6, 1917(1917-08-06)
Մահացել է հունվարի 31, 2005(2005-01-31) (87 տարեկանում)
Ազգություն հայ
Կրթություն Բրերա գեղարվեստի ակադեմիա, Գեղարվեստական վարժարան և Հռոմի գեղարվեստի ակադեմիա
Մասնագիտություն քանդակագործ
Ծնողներ հայր՝ Կոստան Զարյան, մայր՝ Թագուհի Շահնազարյան

Նվարդ Կոստանի Զարյան (1917, օգոստոսի 6, Ֆլորենցիա - 2005, հունվարի 31, Սանտա Մարինելլա, Իտալիա), հայ քանդակագործուհի։

Գրող Կոստան Զարյանի և դաշնակահարուհի Թագուհի Շահնազարյանի դուստրն է, ճարտարապետության պատմաբան Արմեն Զարյանի քույրը։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նվարդ Զարյանի նկարչական հետաքրքրությունները սկսվել են 17 տարեկանում։ Սովորել է Միլանի «Scuola di Brera» ակադեմիայում, ավարտել Վենետիկի «Liceo Artistico»-ի դասընթացները։ Քանդակագործ Ադոլֆ Վիլդի խորհրդով թողել է նկարչությունը և զբաղվել քանդակագործությամբ։ Սովորել է Հռոմի գեղեցիկ արվեստների ակադեմիայում, որտեղ աշակերտել է քանդակագործ Անջելո Ձանելլիին։ 1935-1940 թթ. սովորել է Վենետիկի գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ աշակերտել է նկարիչ Բրունո Սայերիին[1]։ 1936 թվականին իտալական կառավարությունը նրան հատկացնում է օտարազգի ուսանողների համար սահմանված կրթաթոշակ։

1950 թվականին իտալացի մի խումբ նշանավոր արվեստագետների՝ Ռենատո Գուտուզոյի, Լիոնիչելլոյի, Տուրկվատտայի, Չիմարայի, Կաչելլայի հետ մասնակցել է Հռոմի Նոր կայարանի գեղարվեստական ձևավորման համար Իտալիայի կառավարության հայտարարած մեծ մրցույթին և շահել առաջին մրցանակը՝ կայարանի խճանկարի համար։

1951 թվականին Իրանի կառավարությունը Նվարդ Զարյանին պատվիրում է ստեղծել Իրանի վերջին շահ՝ Ռըզա Փեհլեվիի դիմանկարը՝ նախատեսված շահի դամբարանի համար։

1965 թվականից դասավանդել է Հռոմի գեղարվեստի լիցեյում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գործուն մասնակցություն է ունենում իտալական Դիմադրության շարժմանը։ 1960 թվականի ապրիլին հոր՝ Կոստան Զարյանի հետ այցելում է Հայաստան։

Ցուցահանդեսներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առաջին անհատական ցուցահանդեսը բացվել է 1946 թվականին «Cortile» պատկերասրահում, երկրորդը՝ 1950 թվականին «Galleria dello Zodiaco» ցուցասրահում, ուր ներկայացված են եղել 18 քանդակ, փայտագրություն և գծանկար։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Կոպենհագենում, Հռոմում, Վիեննայում, Օսլոյում, եվրոպական այլ քաղաքներում։
1964 թվականին Երևանում կազմակերպվել է նրա անհատական ցուցահանդեսը և 25 գործ նվիրել է Հայաստանի ազգային պատկերասրահին։ Երկրորդ ցուցահանդեսը Երևանում տեղի է ունեցել 1970 թվականին[2]։

Քանդակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Մայրություն»
  • «Արևին նայող կինը»
  • «Նստած կինը»
  • «Ցանկապատի ետևում»

Մեջբերումներ Նվարդ Զարյանի մասին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Aquote1.png Նվարդ Զարյանի արվեստը շքեղություն է, որ հազվադեպ ենք տեսնում քանդակի ցուցահանդեսներում։ Aquote2.png


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005 
  2. Սանտա Մարինելլայի հայ քանդակագործուհին` Նվարդ Զարյան

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]