Միխայիլ Հարությունյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Միխայիլ Հարությունյան
սեպտեմբերի 19, 1906(1906-09-19) - մայիսի 17, 1995(1995-05-17) (88 տարեկանում)
Ծննդավայր Սիղնաղ, Կախեթի մարզ, Վրաստան
Մահվան վայր Մոսկվա, Ռուսաստան
Կոչում գեներալ-մայոր
Պարգևներ Լենինի շքանշան, Կարմիր դրոշի շքանշան և Կարմիր Աստղի շքանշան

Միխայիլ Նիկոլայի Հարությունյան (սեպտեմբերի 19, 1906(1906-09-19), Սիղնաղ, Կախեթի մարզ, Վրաստան - մայիսի 17, 1995(1995-05-17), Մոսկվա, Ռուսաստան)[1]), հայ զինվորական գործիչ, գեներալ-մայոր: ԽՄԿԿ անդամ 1932 թվականից։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1925 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի 2-րդ միջնակարգ դպրոցը, 1930 թվականին՝ Անդրկովկասյան հետևակային ուսումնարանը։ Մինչև 1940 թվականը ծառայել է Լենինականի, Բաքվի, Սուխումի զորամասերում՝ որպես դասակի, գումարտակի հրամանատար։ 1941 թվականի հունիսի 23-ին մեկնել է ռազմաճակատ, որպես 400-րդ դիվիզիայի 834-րդ հրաձգային գնդի հրամանատար։ Մասնակցել է Կերչի թերակղզու, Վորոնեժի ռազմաճակատի մարտերին, Օստրոգոժսկ քաղաքի ազատագրմանը, 1943 թվականի փետրվարին իր գնդով ազատագրել Ստարի Օսկոլ քաղաքը։ 1944 թվականի սկզբին նշանակվել է Երևանի կայազորի 261-րդ հրաձգային դիվիզիայի 976-րդ գնդի հրամանատար։ Պատերազմից հետո Հարությունյանը եղել է Թամանյան դիվիզիայի գնդի հրամանատար։ 1952 թվականին ավարտել է Մ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիային կից դիվիզիաների հրամանատարների դասընթացը և ծառայել Թամանյան դիվիզիայում։ 1954 թվականից Անդրկովկասյան ռազմական օկրուգում հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար էր։

1962 թվականին զորացրվել և բնակություն է հաստատել Երևանում։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի (2), Կարմիր աստղի շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 321 CC-BY-SA-icon-80x15.png