Հիստիդին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Հիստիդին
Histidin - Histidine.svg
L-histidine-3D-sticks2.png
Ընդհանուր տեղեկություններ
Դասական անվանակարգում հիստիդին
Ավանդական անվանում L-2-ամինո-3-(1H-իմիդազոլ-
4-իլ) Պրոպանաթթու
Քիմիական բանաձև C₆H₉N₃O₂
Ռացիոնալ բանաձև C6H9N3O2
Մոլային զանգված 155,069477 զանգվածի ատոմական միավոր[1] գ/մոլ
Հալման ջերմաստիճան 287 °C °C
Քիմիական հատկություններ
pKa 9,18[2]
Իզոէլեկտրական կետ 7,59
Դասակարգում
CAS համար 71-00-1
PubChem 6274
EINECS համար 200-745-3
SMILES
ЕС 200-745-3
ChEBI 6038
Եթե հատուկ նշված չէ, ապա բոլոր արժեքները բերված են ստանդարտ պայմանների համար (25 °C, 100 կՊա)

Հիստիդին, α-ամինա-β-իմիդազոլիլպրոպիոնաթթու, հիմնային հատկություններով օժտված ամինաթթու։

Ֆիզիկական հատկություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հիստիդինը լուծվում է ջրում, առավել լավ լուծվում է էթանոլում։ Չի լուծվում եթերներում։

Օրգանիզմում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կենդանիների մեծ մասի համար անփոխարինելի է, մարդու օրգանիզմում սինթեզվում է սահմանափակ քանակությամբ։ Մտնում է մի շարք ֆերմենտների, մասնավորապես ռիբոնուկլեազների, տրանսկետոլազների ակտիվ կենտրոնների կազմի մեջ։ Հիստիդինի դեզամինացման ռեակցիան դարձելի չէ, կատալիզվում է հիստիդին-ամոնիակ-լիազ ֆերմենտով, որը հայտնաբերված է բակտերիաներում և կենդանիների լյարդում։ Հիստիդինի անբավարարությունը հանգեցնում է նյութափոխանակության խանգարումների, այդ թվում և հեմոգլոբինի սինթեզի արգելակման։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 L-histidine
  2. CRC Handbook of Chemistry and Physics (1st student edition) / R. C. Weast — 1 — CRC Press, 1988. — ISBN 978-0-8493-0740-9
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 424 CC-BY-SA-icon-80x15.png