Իզոլեյցին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Իզոլեյցին

Իզոլեյցին, -ամինա – -մեթիլ–վալերիանաթթու, ամինաթթու է։ Հայտնաբերել է Ֆ. Էրլիխը (1904)։

Աննշան քանակությամբ պարունակվում է սպիտակուցներում։ Մարդկանց, կենդանիների և որոշ միկրոօրգանիզմների համար անփոխարինելի է և անհրաժեշտ է ստանալ սննդանյութերի հետ։ Մարդու օրական պահանջը իզոլեյցինի նկատմամբ 1,5–2 գ է։

Իզոլեյցինի կոդոններն են՝ AUU, AUC и AUA:

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 4, էջ 314 CC-BY-SA-icon-80x15.png