Իոսիֆ Խեյֆից

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Իոսիֆ Խեյֆից
Ио́сиф Ефи́мович Хе́йфиц
Rus Stamp Heifits-2005.jpg
Ծնվել է{
ԾննդավայրՄինսկ, {{{2}}} Բելառուս
Մահացել էապրիլի 24, 1995(1995-04-24)[1][2][3] (89 տարեկանում)
Մահվան վայրՍանկտ Պետերբուրգ,
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
ԿրթությունՍանկտ-Պետերբուրգի պետական կինոյի և հեռուստատեսության համալսարան և Արվեստի պատմության ռուսական ինստիտուտ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Գործունեության տարիներ1928-1989
ԱզգությունԱՄՆ-ի դրոշը ԱՄՆ
Մասնագիտացումկինոռեժիսոր և սցենարիստ
Ոճ(եր)Դրամա,
Փաստագրական,
Մելոդրամա
ԱմուսինՅանինան Ժեյմո
(ամուսնալուծված, 1 երեկա)
ՊարգևներՍտալինյան մրցանակ, Լենինի շքանշան, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ, Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան, Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան, «Պատիվ և արժանապատվություն» «Նիկա» մրցանակ, «Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալ և ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ
IMDbID 0451576
Commons-logo.svg Իոսիֆ Խեյֆից՝ Վիքիպահեստ

Խեյֆից Իոսիֆ Եֆիմովիչ (ռուս.՝ Ио́сиф Ефи́мович Хе́йфиц, դեկտեմբերի 17, 1905(1905-12-17) կամ դեկտեմբերի 4, 1905(1905-12-04)[1], Մինսկ, Ռուսական կայսրություն[4] - ապրիլի 24, 1995(1995-04-24)[1][2][3], Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), սովետական ռեժիսոր, կինոդրամատուրգ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1964Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իոսիֆ Խեյֆիցը ծնվել է 1905 թվականին Մինսկում: Սովորել է Լենինգրադի էկրանային արվեստի տեխնիկումում և Արվեստների պատմության ինստիտուտի կինոֆակուլտետում։ 1928 թվականից աշխատել է Լենինգրադի «Սովկինո» կինոֆաբրիկայում (այժմ՝ «Լենֆիլմ» կինոստուդիա)։ «Քամին դիմացից» (1930), «Կեսօր» (1931) ֆիլմերը նկարահանել է Ալեքսանդր Զարխիի հետ, 1929 թվականին հիմնադրած Առաջին կոմերիտական բեմադրական բրիգադում։ Նրանց համագործակցության արդյունքն են «Բալթիկայի դեպուտատը» (1937, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941), «Կառավարության անդամը» (1940) գեղավերստական և «Ճապոնիայի ջախջախումը» (1946, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ) վավերագրական կինոնկարները։ Սկսած 1954 թվականից Խեյֆիցը ինքնուրույն նկարահանում է «Մեծ ընտանիք» (1954), «Ռեումյանցևի գործը» (1956), «Իմ թանկագին մարդը» (1958), «Շնիկով տիկինը» (1960), «Հորիզոն» (1962), «Երջանկության օրը» (1964), «Ս» քաղաքում» (1967) ֆիլմերը: 1970 թվականին ռեժիսորը նկարահանում է «Սալյուտ, Մարիա» ֆիլմը, որը ցուցադրվում է մասկովյան յոթերորդ միջազգային կինոփառատոնում (1971): «Վատ լավ մարդը» (1973) կինոնկարից հետո, Խեյֆիցը 1975 թվականին նկարահանում է «Միակը» կինոֆիլմը: 1977 թվականին ռեժիսորը սցենարի է վերածում և էկրանավորում Ի. Ս. Տուրգենևի «Ասյա» պատմվածքը, 1979 թվականին՝ «Առաջին ամուսնություն»՝ ըստ Պավել Նիլինի համանուն վիպակի, իսկ 1982 թվականին «Շուրոչկան»՝ ըստ Ա. Ի. Կուպրինի «Մենամարտ» վիպակի: Խեյֆիցի մի շարք ֆիլմեր ցուցադրվել են միջազգային և միութենական կինոփառատոներում և արժանացել են մրցանակների[5]:
Մահացել է 1995 թվականի ապրիլի 24-ին:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Person Profile // Internet Movie Database — 1990.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 SNAC — 2010.
  4. 4,0 4,1 Хейфиц Иосиф Ефимович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  5. Կինոռեժիսորներ, դերասաններ: Հակոբ Թահմիզյան, «Սովետական գրող» հրատարակչություն, Երևան-1978: Հ. 1, Էջ 99-101:
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 47 CC-BY-SA-icon-80x15.png