Ժակ լը Գոֆֆ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ժակ լը Գոֆֆ
Jacques Le Goff
Ծնվել է հունվարի 1, 1924(1924-01-01)[1][2]
Տուլոն[1]
Մահացել է ապրիլի 1, 2014(2014-04-01)[1][2] (90 տարեկանում)
Փարիզ, Ֆրանսիա[1]
Քաղաքացիություն Flag of France.svg Ֆրանսիա
Մասնագիտություն պատմաբան և French Resistance fighter
Հաստատություն(ներ) Հասարակական գիտությունների բարձրագույն դպրոց
Պաշտոն(ներ) նախագահ
Անդամակցություն Եվրոպական ակադեմիա[3], Լեհական գիտությունների ակադեմիա և Medieval Academy of America
Ալմա մատեր Լուի լը Գրան լիցեյ, Տյեր լիցե և Բարձրագույն նորմալ դպրոց
Տիրապետում է լեզուներին ֆրանսերեն[2], իտալերեն, անգլերեն, գերմաներեն և լեհերեն
Եղել է գիտական ղեկավար Michel Lauwers[4] և Guy Lobrichon[5]
Պարգևներ Արվեստների և գրականության շքանշանի կոմանդոր CNRS ոսկե մեդալ[6] Dr A.H. Heineken Prize for History honorary doctor of the Jagiellonian University of Krakow Broquette-Gonin prize Hegel Prize Historian Prize of the city of Muenster Grand Prix Gobert և Դեն Դեվիդի մրցանակ
Կուսակցություն Միացյալ սոցիալիստական կուսակցություն

Ժակ Լը Գոֆֆ (ֆր.՝ Jacques Le Goff, ծնվել է 1924 թ. հունվարի 1-ին, Տուլոնում - մահացել է 2014 թ ապրիլի 1-ին, Փարիզում), Ֆրանսիացի պատմագետ, ով Միջնադարի պատմության բեղմնավոր հեղինակներից է (մասնավորապես XII-XIII դարերի)։

Ժ. Լը Գոֆֆը Աննալների դպրոցի առաջամարտիկներից է, ով կարևորում է պատմության քաղաքական, դիվանագիտական և պատերազմական թեմաների երկարատև միտումները, որպիսիք գերակայող էին XIX դարի պատմագիտական հետազոտությունների բնագավառում։ 1972-1977 թթ. գլխավորել է École des hautes études en sciences sociales-ը (EHESS)։ Նոր պատմագիտության նշանավոր ներկայացուցիչներից է, որն առնչակցվում է մշակութային պատմությանը։ Ժ. լը Գոֆֆը պնդում է, որ Միջնադարը ձևավորել է սեփական քաղաքակրթությունը, որը տարբեր է թե՛ հունա-հռոմեական անտիկ դարաշրջանից և թե՛ արդի դարաշրջանից։

Կենսագրություն ու ստեղծագործություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Միջազգային համբավի հասած պատմագետ Լը Գոֆֆին հաճախ համարում են Աննալների դպրոցի (École des Annales) իսկական հետնորդը, որի հիմնադիր-հայրերն են Լյուսիեն Ֆևրն ու Մարկ Բլոկը։ 1972 թվականին Ժ. Լը Գոֆֆը, Ֆեռնան Բրոդելից հետո գլխավորել է École des hautes études en sciences sociales-ը (EHESS), ում 1977 թվականին փոխարինում է Ֆրանսուա Ֆուրյեն։ Պիեռ Նոռայի հետ միասին համարվում է 1970-ական թթ. Նոր պատմագիտության (Nouvelle histoire) նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։

Այդ ժամանակներից սկսած նա իրեն նվիրում է միջնադարյան Արևմտյան Եվրոպայի պատմական մարդաբանության հետազոտություններին։ Նա հայտնի է ինքնին "Միջին դարեր" անվան և ժամանակագրության վիճարկմամբ՝ կարևորելով այս ժամանակաշրջանի ձեռքբերումներն ու փոխակերպությունները, մասնավորապես XII դարի Վերածնունդը։

1984 թվականին հրատարակված իր Քավարանի ծնունդը գրքում նա պնդում է, որ քավարանի հղացքը ֆիզիկական տեղանք է, այլ ոչ սոսկ պետության[7]։

2004 թվականին Ժ. Լը Գոֆֆն արժանանում է Պատմության Ա. Հ. Հայնեկեի մրցանակին՝ Արվեստների և գիտությունների Նիդեռլանդական ակադեմիայի կողմից[8]։

Մատենագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆրանսերենով[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • À la recherche du temps sacré, Jacques de Voragine et la Légende dorée, Paris, Perrin, coll. Pour l'histoire, 2011 9782262033927
  • Le Moyen Âge et l'Argent, Perrin, 2010 978-2-262-03260-9
  • Avec Hanka, Gallimard, 2008
  • L'Europe expliquée aux jeunes, Seuil, 2007
  • Héros et merveilles du Moyen Âge, Seuil, 2005
  • Un long Moyen Âge, Paris, Tallandier, 2004 2-84734-179-X
  • Héros du Moyen Âge, Le roi, le saint, au Moyen Âge, Gallimard Quarto, 2004
  • Entretien avec Pierre Soulages à propos des vitraux de Conques. Toulouse, 2003. Le Pérégrinateur Éditeur)
  • À la recherche du Moyen Âge, Louis Audibert, 2003
  • Une histoire du corps au Moyen Âge (avec Nicolas Truong), Liana Lévi, 2003 ;
  • Le Dieu du Moyen Âge, Bayard, 2003
  • L’Europe est-elle née au Moyen Âge ?, Seuil, 2003
  • De la pertinence de mettre une œuvre contemporaine dans un lieu chargé d'histoire, Le Pérégrinateur, 2003
  • Cinq personnages d’hier pour aujourd’hui : Bouddha, Abélard, saint François, Michelet, Bloch, La Fabrique, 2001
  • Marchands et banquiers du Moyen Âge, PUF, 2001
  • Le Sacre royal à l'époque de Saint-Louis, Gallimard, 2001
  • Un Moyen Âge en images, Hazan, 2000
  • Dictionnaire raisonné de l'Occident médiéval (en collaboration avec Jean-Claude Schmidt), Fayard, 1999
  • Saint François d'Assise, Gallimard, collection « à voix haute », 1999 (CD)
  • Un autre Moyen Âge, Gallimard, 1999
  • Le Moyen Âge aujourd'hui, Léopard d'Or, 1998
  • La Bourse et la Vie, Hachette Littératures, 1986
  • Pour l'amour des villes (en collaboration avec Jean Lebrun), Textuel, 1997
  • La Civilisation de l'Occident Médiéval, Flammarion, 1997
  • Une vie pour l'histoire (entretiens avec Marc Heurgon), La Découverte, 1996
  • L'Europe racontée aux jeunes, Seuil, 1996
  • Saint Louis, Gallimard, 1996
  • L'Homme médiéval (dir.), Seuil, 1994
  • La Vieille Europe et la nôtre, Seuil, 1994
  • Le XIIIe : l'apogée de la chrétienté, Bordas, 1992
  • Gallard, passeport 91-92 : une œuvre d'art à la rencontre de…, Fragments, 1992
  • Histoire de la France religieuse (dir., avec René Rémond), 4 volumes, Seuil, 1988-1992
  • L'État et les Pouvoirs, (dir.), Seuil, 1989
  • Histoire et mémoire, Gallimard, 1988
  • Intellectuels français, intellectuels hongrois, XIIe-XXe siècle, Éditions du CNRS, 1986
  • Crise de l'urbain, futur de la ville : actes, Economica, 1986
  • L'Imaginaire médiéval, Gallimard, 1985
  • La Naissance du purgatoire, Gallimard, 1981
  • La Nouvelle Histoire (en collaboration avec Jacques Revel), Éditions Retz, 1978
  • Pour un autre Moyen Âge, Gallimard, 1977
  • Faire de l'histoire (dir., avec Pierre Nora), 3 volumes, Gallimard, 1974
  • Les Propos de Saint Louis, Gallimard, 1974
  • Hérésie et sociétés dans l'Europe pré-industrielle, XIe-XVIIIe: communications et débats du colloque de Royaumont, EHESS, 1968
  • La civilisation de l'Occident médiéval, Arthaud, 1964
  • Rédaction d’un manuel d’histoire pour Կաղապար:4e, 1962
  • Marchands et banquiers au Moyen Âge, Le Seuil, 1957
  • Les Intellectuels au Moyen Âge, Collections Microcosme "le Temps qui court", Le Seuil, 1957.

Անգլերենով[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Time, Work, & Culture in the Middle Ages, translated by Arthur Goldhammer. (Chicago & London։ University of Chicago Press, 1980)
  • Constructing the Past: Essays in Historical Methodology, edited by Jacques Le Goff and Pierre Nora. (Cambridge։ Cambridge University Press, 1985)
  • The Medieval Imagination, translated by Arthur Goldhammer. (Chicago & London։ University of Chicago Press, 1988)
  • Your Money or Your Life: Economy and Religion in the Middle Ages, translated by Patricia Ranum. (New York ։ Zone Books, 1988)
  • Medieval Civilization, 400-1500, translated by Julia Barrow. (Oxford։ Blackwell, 1988)
  • The Medieval World, edited by Jacques Le Goff, translated by Lydia G. Cochrane. (London։ Parkgate, 1990)
  • The Birth of Purgatory, translated by Arthur Goldhammer. (Aldershot։ Scolar Press, 1990)
  • History and Memory, translated by Steven Rendall and Elizabeth Claman. (New York։ Columbia University Press, 1992)
  • Intellectuals in the Middle Ages, translated by Teresa Lavender Fagan. (Oxford։ Blackwell, 1993)
  • Saint Louis (Paris։ Gallimard, 1996)
  • Saint Francis of Assisi, trans. Christine Rhone (London։ Routledge, 2003)
  • The Birth of Europe, translated by Janet Lloyd. (Oxford։ Blackwell, 2005)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Miri Rubin, ed. The Work of Jacques Le Goff and the Challenges of Medieval History (Cambridge։ Boydell, 1997).
  • Utz, Richard. "'Mes souvenirs sont peut-être reconstruits': Medieval Studies, Medievalism, and the Scholarly and Popular Memories of the 'Right of the Lord's First Night,'" Philologie im Netz 31 (2005), 49-59. (on Le Goff's autobiographical À la recherche du moyen âge. Paris։ Louis Audibert, 2003).

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]