Եղիազար Լազարյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լազարյան (այլ կիրառումներ)
Եղիազար Լազարյան
L.E. Lazarev.jpg
Ծնվել է1788 կամ փետրվարի 17, 1797(1797-02-17)
ԾննդավայրՄոսկվա, Ռուսական կայսրություն
Մահացել է1870 կամ հոկտեմբերի 14, 1871(1871-10-14)
Մահվան վայրՌուսաստան կամ Բրյուսել, Բելգիա
ԿրթությունՀաղորդակցության ուղիների ինժեներների ինստիտուտ
Մասնագիտությունսպա
Պարգևներ և
մրցանակներ
Արիության ոսկե թուր Առյուծի և Արևի շքանշան Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան և Սուրբ Հովհան Երուսաղեմցու շքանշան

Աղազար Նազարեթի Լազարյան (1788 - մոտավորապես 1870), ռուսական բանակի գնդապետ էր, հայ ազգային ազատագրական շարժման գործիչ, 1828 թվականի պարսկահայերի գաղթի կազմակերպիչներից։

Գործունեությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1814 թվականից ծառայել է ցարի թիկնապահ գվարդիական հեծյալ գնդում։ 1827 թվականի հոկտեմբերին մասնակցել է Ատրպատականի և Թավրիզի գրավմանը, Եղել Թավրիզի պարետ, մասնակցել Դեհկարխանի և Թուրքմենչայի հաշտության բանակցություններին։ 1828 թվականի փետրվարին Պասկեվիչը Լազարյանին նշանակել է պարսկահայերի գաղթի հանձնաժողովի պետ։ 1828-1829 թվականներին այդ հանձնաժողովը Ատրպատականից Հայկական մարզ ու Արցախ գաղթեցրեց ավելի քան 50 հազար (8249 ընտանիք) հայ։ Դրա համար նա պարգևատրվել է Ս. Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Ներսես Աշտարակեցու աքսորվելուց (1828) հետո Լազարյանը հայկական աշխարհազոր ստեղծելու և հայկական պետականությունը վերականգնելու մեղադրանքով արտաքսվել է Կովկասից։ Վերադառնալով Պետերբուրգ՝ Լազարյանը թողել է զինվորական ծառայությունը։ 1830 թվականին պարգևատրվել է Առյուծ և Արև պարսկական շքանշանով։

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լազարյան (այլ կիրառումներ)

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png