Եկատերինա Դուրյան-Արմենյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Եկատերինա Դուրյան-Արմենյան
ռուս.՝ Екатерина Дурян-Арменян
Եկատերինա Դուրյան-Արմենյան.jpg
Ծնվել էօգոստոսի 28, 1885(1885-08-28)
ԾննդավայրԹիֆլիս, Ռուսական կայսրություն
Մահացել էմայիսի 6, 1969(1969-05-06) (83 տարեկանում)
Մահվան վայրԵրևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունՎրաստան
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունդերասանուհի
Ժանրերթատրոն
Պարգևներ և մրցանակներՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ

Եկատերինա Միխայիլի Դուրյան-Արմենյան (Դանդուրյան, օգոստոսի 28, 1885(1885-08-28), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 6, 1969(1969-05-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1947)։ Հայ խորհրդային դերասան Արմեն Արմենյանի կինը[1]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բեմական կարիերան սկսվել է 1903 թվականին Բաքվում։ 1914 թվականին եղել է Մոսկվայի Գեղարվեստական թատրոնի ստուդիայի ազատ ունկնդիրը։ Հանդես է եկել Աբելյան-Արմենյան թատերախմբում։ Ամուսնու՝ հայտնի դերասան և ռեժիսոր Արմեն Արմենյանի հետ շրջագայել է Անդրկովկասով և արտասահմանյան շատ բնակավայրերով, որտեղ շատ հայեր էին ապրում՝ Բուլղարիա, Եգիպտոս, Իրան[2]: 1932 թ.-ից աշխատել է Գյումրիի Վարդան Աճեմյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում[3]։

Դերերը թատրոնում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մարգարիտ՝ Ա. Շիրվանզադեի «Պատվի համար»
  • Էփեմիա՝ Գ. Սունդուկյանի «Պեպո»
  • Դեզդեմոնա՝ Ու. Շեքսպիրի «Օթելլո»
  • Ժակլին՝ «Անհայտ կին»
  • Վասիլիսա՝ Մ. Գորկու «Հատակում»
  • Պոլինա՝ Մ. Գորկու «Թշնամիներ»
  • լեդի Միլֆորդ՝ Ֆ. Շիլլերի «Սեր և խարդավանք»
  • Սալոմե՝ Գ. Սունդուկյանի «Էլի մեկ զոհ»
  • արքայամայր՝ «Երկիր հայրենի»
  • Մարիա Պետրովնա՝ «Փառք»
  • Կրուչինինա՝ Ա․ Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ»
  • Սոնա՝ Ա. Շիրվանզադեի «Պատվի համար»
  • Արմենուհի՝ Ա. Շիրվանզադեի «Չար ոգի»
  • Ժաննա դ'Արկ՝ Ֆ. Շիլլերի «Օռլեանի կույս»
  • Դեզդեմոնա՝ Ու. Շեքսպիրի «Համլետ»
  • Նորա՝ Հ. Իբսենի «Նորա»
  • ֆրու Ալվինգ՝ Հ. Իբսենի «Ուրվականներ»
  • Ռուկայա՝ Ա. Յուժին-Սումբատովի «Դավաճանություն»
  • Անանի՝ Գ. Սունդուկյանի «Էլի մեկ զոհ»
  • Սալոմե՝ Գ. Սունդուկյանի «Քանդած օջախ»
  • Մարիա Էստերագ՝ Գերգեյի և Լիտովսկու «Իմ որդին»

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Екатерина Дурян-Арменян»։ Кино-Театр.РУ։ Վերցված է 2018-01-14 
  2. Հայ սովետական թատրոնի պատմություն։ Երևան: ՀՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն։ 1967 
  3. Baghdasaryan Aram։ «AV Production - Եկատերինա Դուրյան-Արմենյան»։ avproduction.am։ Վերցված է 2017-02-21 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եկատերինա Դուրյան-Արմենյանը Кино-Театр.ru կայքում