Ամիր Խոսրով Դեհլևի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ամիր Խոսրով Դեհլևի
Amir Khusro.jpg
Ծնվել է1253[1][2]
ԾննդավայրPatiyali[2]
Վախճանվել էսեպտեմբերի 9, 1325[1][2]
Վախճանի վայրԴելի, Դելիի սուլթանություն[3][2]
Մասնագիտությունբանաստեղծ, փիլիսոփա, գրող և երաժիշտ
Լեզուարաբերեն[2], թուրքերեն[2], հինդի[2], պարսկերեն[1][2] և Ուրդու
ԺանրերԳազել
Amir Khusrow Վիքիպահեստում

Ամիր Խոսրով Դեհլևի (1253[1][2], Patiyali[2] - սեպտեմբերի 9, 1325[1][2], Դելի, Դելիի սուլթանություն[3][2]), հնդիկ բանաստեղծ, երաժիշտ, գիտնական։

Ծնվել է Պատիալում (Հնդկաստանի Ութար-Պրադեշ նահանգ)։ Գրել է պարսկերեն, ինչպես և ուրդու և հինդի լեզուներով։ Հարել է սուֆիզմին։ Հայտնի է «Խամսե» («Հնգամատյան») ժողովածուն, որն ամփոփում է «Լուսատուների ծագումը» (1298), «Շիրին և Խոսրով» (1298), «Մեջնուն և Լեյլի» (1298), «Իսքանդարի իմաստության հայելին» (1299) և «Ութ դրախտայգի» (1301) պոեմները։ «Շիրին և Խոսրով» պոեմի հիմքում ընկած է արևելյան ժողովրդական ավանդությունը հայուհի Շիրինի (Անուշ) և պարսից Խոսրով Փարվիզ թագավորի սիրո մասին։ Գրել է նաև քնարական բանաստեղծություններ, պատմական, գրականագիտական և լեզվաբանական աշխատություններ։ Մահացել է Դելիում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • ՀՍՀ, հատոր 1, Ե., 1974, էջ 320։