Ալկալա դե Էնարես

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Բնակավայր
Ալկալա դե Էնարես
իսպ.՝ Alcalá de Henares
Դրոշ Զինանշան
Flag of Alcalá de Henares.svg Escudo de Alcalá de Henares.svg

Alcalá de Henares (RPS 08-11-2014) Plaza de Cervantes.png
Կոորդինատներ: 40°28′54.534″ հս․ լ. 3°21′51.498″ ամ. ե. / 40.48181500° հս․. լ. 3.36430500° ավ. ե. / 40.48181500; 3.36430500
Երկիր Իսպանիա Իսպանիա
Մակերես 88 կմ²
ԲԾՄ 588±1 մետր
Բնակչություն 195 907 մարդ (2016)[1]
Ժամային գոտի UTC+1
Փոստային ինդեքսներ E 28800-28807 և 28801–28807
Պաշտոնական կայք ayto-alcaladehenares.es
##Ալկալա դե Էնարես (Իսպանիա)
Red pog.png

Ալկալա դե Էնարես (իսպ.՝ Alcalá de Henares), քաղաք Իսպանիայում, Մադրիդի ինքնավար համայնքում, Էնարես գետի վրա։ Բնակչության թիվը կազմում է 204 հազար մարդ (2006 թվականի տվյալներով)։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Առաջին մարդիկ այստեղ բնակություն են հաստատել դեռևս նեոլիթյան ժամանակաշրջանից, ապա այստեղ որոշ ժամանակ ապրել են կելտական ցեղերը։ Մ․թ․ա․ I դարում հռոմեացիներն այստեղ հիմանդրել են Կոմպլուտում (լատ.՝ Complutum) քաղաքը։ 306 թվականին Դիոկղետիանոսի հրամանով երկու քրիստոնյա տղաների՝ Խուստուսին և Պաստորային մահապատժի են ենթարկում։ Այս իրադարձությունից հետո քաղաքը գրավում է ուխտավորների ուշադրությունը, իսկ մեկ դար անց արքոպիսկոպոս Տոլեդոն կանոնիկացնում է նահատակներին, և մինչ այսօր նրանք մեծարվում է որպես սուրբ նահատակներ։ Որոշ ժամանակ անց հռոմեացիներին պատկանող հողատարածքը անցնում է վեստգոթերին։

711 թվականից սկսած քաղաքն ընկնում է արաբների տիրապետության տակ, և նրանք բլրի վրա կառուցում են ամրոց՝ այսպես կոչված «al-qalat», որը թարգմանաբար նշանակում է «ամրոց, բերդ»։ Սակայն, քանի որ «Ալկալա» անվանումը Իսպանիայի շատ քաղաքների անվանումների մասն է կազմում, անվանն ավելացվում է «դե Էնարես» (տեղի գետի անունով)։

1118 թվականի մայիսի 3-ին Տոլեդո արքեպիսկոպոսի շնորհիվ քաղաքը վերադարձրեցին, իսկ նոր բնակիչները որոշեցին մնալ հռոմեական տարածքում, թողնելով, որ ամրոցը փլուզվի։ Հիմնականում քաղաքի զարգացվածությունը պայմանավորված էր բանուկ շուկայով և բարենպաստ աշխարհագրական դիքով։ Կաստիլիայի թագավորները ճանապարհորդում էին հենց այս տարածքով։

Ալկալե դե Էնարեսում է տեղի ունեցել այդ ժամանակաշրջանի համար անհայտ ծովագնաց Քրիստափոր Կոլումբոս և Իզաբելլա I թագուհու և Ֆերդինանդ II թագավորի առաջին հանդիպումը։

18-19-րդ դարերում քաղաքը սկսեց անկում ապրել, 1836 թվականին տեղի համալսարանը տեղափոխվեց մայրաքաղաք, վանքերը վաճառեցին իրենց շրջակա տարածքները, իսկ քաղաքը սկսեց ձուլվել Մադրիդին և դարձավ նրա արվարձաններից մեկը։

Տեսարժան վայրեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաքի կենտրոնը ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕՀամաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Հիմնական տեսարժան վայրերից է եկեղեցին, որը կառուցվել է 1136 թվականին, գոթական ոճով (դա խիստ վնասվել է 20-րդ դարի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ)։

Սան Իլդեֆոնսո կոլեգիումի եկեղեցում գտնվում էր մեծ կարդինալ Խիմենես դե Սիներոսայի գերեզմանը, որը հետագայում տեղափոխվել է Մադրիդ։ 1499-1509 թվականներին նա հիմնադրել է համաշխարհային հռչակ ունեցող համալսարանը և գրադարանը։ 1836 թվականին վերջիններս տեղափոխվեցին Մադրիդ՝ համալսարանի փակվելու պատճառով։

Այլ տեսարժան վայրեր՝

  • Նահատակների դարպաս (Puerta de Mártires)
  • Սան Իլդեֆոնսոյի համալսարան և քոլեջ (San Ildefonso)
  • Քոլեջների փողոց (Calle de los Colegios)
  • Սերվանտեսի հրապարակ (Plaza de Cervantes)
  • Մայոր փողոցը (Calle Mayor)
  • Սերվանտեսի տուն-թանգարան (Casa Museo de Servantes)
  • Սանտոս Նինոս մայր տաճար (Catedral de los Santos Niños)
  • Արքեպիսկոպոսի տաճարը (Palacio Arzobispal)
  • Սան Բեռնարդո վանք (Monasterio y Museo de San Bernardo)
  • Օրատորիա դե Սան Ֆիլիպ Ների (Oratorio de San Felipe Neri)

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]