Սլավոնական լեզուներ
Սլավոնական լեզուներ — հնդեվրոպական ընտանիքի ճյուղերից մեկը։
Սլավոնական լեզուները բաժանվում են երեք խմբի.
1. Արևելյան` ռուսերեն, ուկրաիներեն, բելոռուսերեն,
2. Հարավային` բուլղարերեն, սերբերեն, սերբահորվաթերեն, մակեդոներեն, սլովեներեն,
3. Արևմտյան` լեհերեն, չեխերեն, սլովակերեն, կաշուբերեն, լուժիերեն, պոլաբերեն։
[խմբագրել] Տարածվածությունը
Սլավոնական լեզուները տարածված են Արևելյան և Միջին Եվրոպայում, Բալկանյան թերակղզում, Սիբիրում, Միջին Ասիայոմ և Հեռավոր Արևելքում։ Վաղ միջնադարում սլավոնական լեզուները տարածված են եղել նաև Ռումինիայի, Հունգարիայի և Հունաստանի տարածքներում։ Հմդեվրոպական ընտանիքում ամենից մոտ են կանգնած բալթիական լեզուններին։ Հեռավոր անցյալում սլավոնական լեզունները սերտ կապված են եղել իրանական լեզունների, իսկ այնուհետև գերմանական և հունարեն լեզունների հետ։ Առաջին անգամ գրի է առնվել և գրական մշակման ենթարկվել 10-րդ դարում։[1]
|
| Սլավոնական լեզուներ |
[խմբագրել] Ծանոթագրություններ
- ↑ Հ. Զ. Պետրոսյան, Ս. Ա. Գալստյան, Թ. Ա. Ղարագյուլյան (1975). Լեզվաբանական բառարան. Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, էջ 274.
| Սլավոնական լեզուներ | |
|---|---|
| Նախասլավոներեն † (նախալեզու) | |
| Արևելյան |
մերռյալ և գրքային՝ հին նովգորոդերեն † • հին ռուսերեն † • արևմտառուսերեն † ժամանակակից՝ բելառուսերեն • ռուսիներեն • ռուսերեն • ուկրաիներեն |
| Արևմտյան | քաշուբերեն • լուժիցերեն՝ (վերևալուժիցերեն • ներքալուժիցերեն) • պոլաբերեն † • լեհերեն • սիլեզերեն • սլովակերեն • սլովիներեն † • չեխերեն |
| Հարավային | հին սլավոներեն † • եկեղեցա-սլավոներեն • բուլղարերեն • մակեդոներեն • սերբախորվաթերեն՝ (բոսներեն • սերբերեն • խորվաթերեն • չեռնոգորերեն) • սլովեներեն) |
| Ուրիշ | գրական մանրալեզուներ • խառը լեզուներ՝ բալաչկա • սուրժիկ • տրասյանկա • պիջինմեր՝ ռուսենորսկ † • կյաթիներեն † |
| Արհեստական | յազիչիյե † • սլովիո † |
| † — մեռյալ, բաժանված կամ ձևափոխված լեզուներ: | |
