Սլավոնական լեզուներ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Սլավոնական լեզուները Եվրոպայում      Արևմտյան սլավոնական լեզուներ      Արևելյան սլավոնական լեզուներ      Հարավային սլավոնական լեզուներ

Սլավոնական լեզուներ, հնդեվրոպական ընտանիքի ճյուղերից մեկը։

Սլավոնական լեզուները բաժանվում են երեք խմբի.

1. Արևելյան` ռուսերեն, ուկրաիներեն, բելոռուսերեն,

2. Հարավային` բուլղարերեն, սերբերեն, սերբահորվաթերեն, մակեդոներեն, սլովեներեն,

3. Արևմտյան` լեհերեն, չեխերեն, սլովակերեն, կաշուբերեն, լուժիերեն, պոլաբերեն։

Տարածվածությունը[խմբագրել]

Սլավոնական լեզուները տարածված են Արևելյան և Միջին Եվրոպայում, Բալկանյան թերակղզում, Սիբիրում, Միջին Ասիայոմ և Հեռավոր Արևելքում։ Վաղ միջնադարում սլավոնական լեզուները տարածված են եղել նաև Ռումինիայի, Հունգարիայի և Հունաստանի տարածքներում։ Հմդեվրոպական ընտանիքում ամենից մոտ են կանգնած բալթիական լեզուններին։ Հեռավոր անցյալում սլավոնական լեզունները սերտ կապված են եղել իրանական լեզունների, իսկ այնուհետև գերմանական և հունարեն լեզունների հետ։ Առաջին անգամ գրի է առնվել և գրական մշակման ենթարկվել 10-րդ դարում։[1]

Սլավոնական լեզուներ
Սլավոնական լեզուներ

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Հ. Զ. Պետրոսյան, Ս. Ա. Գալստյան, Թ. Ա. Ղարագյուլյան (1975)։ Լեզվաբանական բառարան։ Երևան: ՀՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, էջ 274։