Փառքի շքանշան (ԽՍՀՄ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փառքի շքանշան (այլ կիրառումներ)
Փառքի շքանշան
I աստիճանի
Order of Glory Ribbon Bar.png OrderOfGlory1stClass.png
II աստիճանի
Order of Glory Ribbon Bar.png Order of Glory 2nd class.jpg
III աստիճանի
Order of Glory Ribbon Bar.png Order of Glory 3rd class.jpg
Երկիր Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ
Տիպ շքանշան
Կարգավիճակ չի շնորհվում
Վիճակագրություն
Պարամետրեր տրամագիծը` 46 մմ
Հիմնադրման ամսաթիվ նոյեմբերի 8, 1943 թ.
Առաջին պարգևատրում նոյեմբերի 28, 1943 թ.
Պարգևատրման քանակը ավելի քան 1 մլն
Հերթականություն
Ավագ պարգև «Անձնական արիության համար» շքանշան
Կրտսեր պարգև I աստիճանի Աշխատանքային Փառքի շքանշան

Փառքի շքանշան՝ ԽՍՀՄ ռազմական եռաստիճան շքանշան, հաստատված ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի նախագահության հրամանագրով՝ «Փառքի շքանշանի I, II և III աստիճանի շքանշանի հիմնադրման կարգը», նոյեմբերի 8-ին 1943 թ.։ Պարգևատրվել են բացառիկ խիզախություններով աչքի ընկած Կարմիր բանակի շարքային և սերժանտական կազմը, ինչպես նաև ռազմաօդային ուժերի կրտսեր լեյտենանտները։ Պարգևատրվում են միայն անձնական վաստակի համար, զինվորական ստորաբաժանումները և կազմավորումները «Փառքի շքանշան» չեն պարգևատրվել։ Փառքի շքանշանը իր ստատուտով (կանոնադրություն) և ժապավենի գույնով գրեթե նույնությամբ կրկնում է մինչհեղափոխական Ռուսաստանի առավել հարգված պարգևներից Գիորգիևյան Խաչը։

Փառքի շքանշանը ունի երեք աստիճան, որոնցից ամենաբարձր I աստիճանի շքանշանը ոսկուց է, իսկ II և III-ը՝ արծաթե (II աստիճանի մոտ ոսկեզօծ էր կենտրոնական մեդալիոնը)։ Այս տարբերանշանները կարող էին տրվել է անձնական սխրանքի համար ռազմի դաշտում, և տրվում էին խիստ հաջորդականությամբ՝ ցածր աստիճանից ամենաբարձր աստիճանի։

Փառքի շքանշանի ասպետները օգտվում են ԽՍՀՄ շքանշանների մասին ընդհանուր կանոնադրություններով սահմանված արտոնություններից, ինչպես նաև արտահերթ զինվորական կոչում ստանալու իրավունքից։ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Փառքի III աստիճանի շքանշանով պարգևատևվել է ավելի քան 868 000 խորհրդային ռազմիկ, թ աստիճանով՝մոտ 46 000, իսկ Փառքի շքանշանի ասպետ են դարձել 2 456-ը, որոնցից 27-ը հայ։

Փառքի շքանշանի հայ ասպետները[1][խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Աբրահամյան Վարազդատ Կարապետի
  2. Ալաֆերդով Ալեքսանդր Գալուստի
  3. Ավետիսյան Նարիբեկ Աղաբեկի
  4. Ավետիսյան Վարազդատ Սմբատի
  5. Գոչյան Աղասի Իգնատի
  6. Գրիգորյան Գրիգոր Ավանեսի
  7. Դալլաքյան Վլադիմիր Առաքելի
  8. Իսրայելյան Գևորգ Ավանեսի
  9. Ծատուրյան Մեխակ Զաքարի
  10. Կարախանյան Իսահակ Պողոսի
  11. Կարապետյան Գրիգոր Հովսեփի
  12. Հայրապետյան Վաղարշակ Ղարայի
  13. Հովհաննիսյան Արմենակ Արսենի
  14. Ղուլիկյան Վարազդատ Մակարի
  15. Մելիքսեթյան Խաչիկ Հմայակի
  16. Մելքումյան Աշոտ Գալուստի
  17. Շուշանյան Հարություն Վարդերեսի
  18. Ոպանյան Գինեվան Միսակի
  19. Պապոյան Ռուբեն Արտաշեսի
  20. Սարգսյան Շահեն Հովհաննեսի
  21. Սերոբյան Քերոբ Պետրոսի
  22. Սիվիկյան Սերգեյ Արմենակի
  23. Ստեփանյան Իսրայել Գալուստի
  24. Ստեփանյան Ստեփան Բաբայի
  25. Սևոյան Սանասար Սիմոնի
  26. Օսիպով (Հովսեփյան) Օսիպ (Հովսեփ) Սահակի
  27. Օսկանյան Պյոտր Ստեփանի

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Մելիքսեթյան Հ.ՈՒ., Սահակյամ Մ.Գ., Փառքի շքանշանի հայ ասպետները, Երևան, 1982։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png