Վասո Չուբրիլովիչ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վասո Չուբրիլովիչ
սերբ.՝ Васо Чубриловић
Vaso Cubrilovic.jpg
Ծնվել էհունվարի 14, 1897(1897-01-14)[1]
Գրադիշկա, Սերբական Հանրապետություն, Բոսնիա և Հերցեգովինա
Մահացել էհունիսի 11, 1990(1990-06-11)[2] (93 տարեկան)
Բելգրադ, ՀՍՖՀ
ԳերեզմանԲելգրադի Նոր գերեզմանատուն
ՔաղաքացիությունFlag of Montenegro (1946–1993).svg Սերբիա
ԱզգությունSerbs of Bosnia and Herzegovina?
Մասնագիտությունպատմաբան, կոմիսար, համալսարանի պրոֆեսոր և քաղաքական գործիչ
Հաստատություն(ներ)Բելգրադի համալսարան
Գործունեության ոլորտպատմություն
ԱնդամակցությունՍերբական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա, Մլադա Բոսնա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Սլովենական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա և Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատերԲելգրադի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետ
Տիրապետում է լեզուներինսերբերեն[1]
ՊարգևներՀարավսլավական մեծ աստղի շքանշան
ԿուսակցությունՀարավսլավիայի կոմունիստների միություն
Vaso Čubrilović Վիքիպահեստում

Վասո Չուբրիլովիչ (սերբ.՝ Васо Чубриловић, հունվարի 14, 1897(1897-01-14)[1], Գրադիշկա, Սերբական Հանրապետություն, Բոսնիա և Հերցեգովինա - հունիսի 11, 1990(1990-06-11)[2], Բելգրադ, ՀՍՖՀ), հարավսլավցի սերբ պատմաբան։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լինելով գիմնազիայի աշակերտ, եղել է «Մլադա Բոսնա» կազմակերպությունում։ Մասնակցել է Ֆրանց Սարաևոյի մահափորձին։ Դատապարտվել է 16 տարի ազատազրկման։ 1918 թվականին Ավստրո-Հունգարիայի փլուզման ժամանակ բանտից ազատ է արձակվել։

Ավարտել է Սարաևոյի գիմնազիան (1919)։ 1922 թվականին ավարտել է Բելգրադի համալսարանի փիլիսոփայական ֆակուլտետը։

Սրեմսկա-Միտրովիցայի, Սարաևոյի և Բելգրադի գիմնազիաներում աշխատել է որպես պատմության ուսուցիչ։

1937 թվականին կազմել է «Արնաուտովի վտարումը» հուշագիրը (Iseljavanje Arnauta), որում առաջարկել է Թուրքիայից վտարել է մի քանի հարյուր հազար ալբանացիների։ Հուշագիրը ներկայացվել է Ստոյադինովիչի կառավարությանը։

1939 թվականին Բելգրադի համալսարանի պրոֆեսոր էր։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հակա-գերմանական քարոզչության պատճառով ձերբակալվել է գերմանական օկուպացիոն իշխանությունների կողմից, և գտնվում էր անազատության մեջ Բենիցեի համակենտրոնացման ճամբարում։ Ազատվել է 1943 թվականին և մինչև պատերազմի ավարտն ապրել է Բելգրադում։

Հետպատերազմյան տարիներին եղել է Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետության կառավարության նախարար։ 1946-1967 թվականներին եղել է Բելգրադի համալսարանի նոր պատմության ամբիոնի վարիչ։

1961 թվականից՝ Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս։ :

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Босански устанак 1875—1878, Српска краљевска академија наука 1930 LXXXIII; Сарајево, 1962.
  • Босански Фрајкори у Аустро-турском рату 1788—1791, Братство,1933.
  • Српска православна црква под Турцима од XV до XIX века, Зборник Филозофског факултета V, Београд, 1960.
  • Порекло муслиманског племства у Босни и Херцеговини, Југословенски историјски часопис, Београд 1935.
  • Истеривање Албанаца, Београд, 7. марта 1937.
  • Први српски устанак и босански Срби, Београд, 1939.
  • Политичка прошлост Хрвата, Београд, 1939.
  • Мањински проблем у новој Југославији Archived 2017-10-18 at the Wayback Machine., Београд, 1944.
  • Историја политичке мисли у Србији 19. века, Београд 1956; Сарајево, 1960.
  • Терминологија племенског друштва у Црној Гори, Београд 1959.
  • Српска православна црква под Турцима од XV до XIX века, Зборник Филозофског факултета V, Београд, 1960.
  • Одабрани историјски радови, Београд, 1983.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 Proleksis enciklopedija (хорв.) — 2009.

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]