Վասո Չուբրիլովիչ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Վասո Չուբրիլովիչ
սերբ.՝ Васо Чубриловић
Vaso Cubrilovic.jpg
Ծնվել է հունվարի 14, 1897({{padleft:1897|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:14|2|0}})[1]
Գրադիշկա, Gradiška Municipality, Սերբական Հանրապետություն, Բոսնիա և Հերցեգովինա
Մահացել է հունիսի 11, 1990({{padleft:1990|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:11|2|0}}) (93 տարեկանում)
Բելգրադ, ՀՍՖՀ
Քաղաքացիություն Flag of Serbia.svg Սերբիա
Ազգություն Serbs of Bosnia and Herzegovina
Մասնագիտություն պատմաբան, կոմիսար և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ) Բելգրադի համալսարան
Գործունեության ոլորտ պատմություն
Անդամակցություն Սերբական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա, Մլադա Բոսնա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Սլովենական գիտությունների և արվեստների ակադեմիա և Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատեր Բելգրադի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներին սերբերեն[2]
Vaso Čubrilović Վիքիպահեստում

Վասո Չուբրիլովիչ (սերբ.՝ Васо Чубриловић, հունվարի 14, 1897({{padleft:1897|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:14|2|0}})[1], Գրադիշկա, Gradiška Municipality, Սերբական Հանրապետություն, Բոսնիա և Հերցեգովինա - հունիսի 11, 1990({{padleft:1990|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:11|2|0}}), Բելգրադ, ՀՍՖՀ), հարավսլավցի սերբ պատմաբան:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լինելով գիմնազիայի աշակերտ, եղել է «Մլադա Բոսնա» կազմակերպությունում: Մասնակցել է Ֆրանց Սարաևոյի մահափորձին: Դատապարտվել է 16 տարի ազատազրկման: 1918 թվականին Ավստրո-Հունգարիայի փլուզման ժամանակ բանտից ազատ է արձակվել։

Ավարտել է Սարաևոյի գիմնազիան (1919): 1922 թվականին ավարտել է Բելգրադի համալսարանի փիլիսոփայական ֆակուլտետը:

Սրեմսկա-Միտրովիցայի, Սարաևոյի և Բելգրադի գիմնազիաներում աշխատել է որպես պատմության ուսուցիչ:

1937 թվականին կազմել է «Արնաուտովի վտարումը» հուշագիրը (Iseljavanje Arnauta), որում առաջարկել է Թուրքիայից վտարել է մի քանի հարյուր հազար ալբանացիների: Հուշագիրը ներկայացվել է Ստոյադինովիչի կառավարությանը:

1939 թվականին Բելգրադի համալսարանի պրոֆեսոր էր:

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հակա-գերմանական քարոզչության պատճառով ձերբակալվել է գերմանական օկուպացիոն իշխանությունների կողմից, և գտնվում էր անազատության մեջ Բենիցեի համակենտրոնացման ճամբարում: Ազատվել է 1943 թվականին և մինչև պատերազմի ավարտն ապրել է Բելգրադում։

Հետպատերազմյան տարիներին եղել է Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Ֆեդերատիվ Հանրապետության կառավարության նախարար: 1946-1967 թվականներին եղել է Բելգրադի համալսարանի նոր պատմության ամբիոնի վարիչ:

1961 թվականից՝ Սերբիայի գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս: :

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Босански устанак 1875—1878, Српска краљевска академија наука 1930 LXXXIII; Сарајево, 1962.
  • Босански Фрајкори у Аустро-турском рату 1788—1791, Братство,1933.
  • Српска православна црква под Турцима од XV до XIX века, Зборник Филозофског факултета V, Београд, 1960.
  • Порекло муслиманског племства у Босни и Херцеговини, Југословенски историјски часопис, Београд 1935.
  • Истеривање Албанаца, Београд, 7. марта 1937.
  • Први српски устанак и босански Срби, Београд, 1939.
  • Политичка прошлост Хрвата, Београд, 1939.
  • Мањински проблем у новој Југославији, Београд, 1944.
  • Историја политичке мисли у Србији 19. века, Београд 1956; Сарајево, 1960.
  • Терминологија племенског друштва у Црној Гори, Београд 1959.
  • Српска православна црква под Турцима од XV до XIX века, Зборник Филозофског факултета V, Београд, 1960.
  • Одабрани историјски радови, Београд, 1983.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb121514825

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]