Ստեյն Ստրյովելս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ստեյն Ստրյովելս
Stijn Streuvels by Modest Huys (cropped).jpg
Ծնվել է հոկտեմբերի 3, 1871(1871-10-03)[1][2][3][4][5][6]
Ծննդավայր Հեուլե, Կորտրեյկ, Քորթրայք, Արևմտյան Ֆլանդրիա, Բելգիա[7][8][9][10]
Վախճանվել է օգոստոսի 15, 1969(1969-08-15)[8][1][11][2][3][4][5][6][12] (97 տարեկանում)
Վախճանի վայր Իգոիգեմ, Anzegem
Մասնագիտություն գրող, Հացթուխ, սցենարիստ և թարգմանիչ
Լեզու գերմաներեն, նորվեգերեն և հոլանդերեն[1]
Ազգություն Ֆլամանդացիներ
Քաղաքացիություն Flag of Belgium.svg Բելգիա[13][14]
Պարգևներ Նիդերլանդական գրականական մրցանակ և Q2515048?
Stijn Streuvels Վիքիպահեստում

Ստեյն Ստրյովելս (Streuvels) (Ֆրանկ Լատյոր (Lateur)) (հոկտեմբերի 3, 1871(1871-10-03)[1][2][3][4][5][6], Հեուլե, Կորտրեյկ, Քորթրայք, Արևմտյան Ֆլանդրիա, Բելգիա[7][8][9][10] - օգոստոսի 15, 1969(1969-08-15)[8][1][11][2][3][4][5][6][12], Իգոիգեմ, Anzegem), բելգիացի գրող։ Գրել է ֆլամանդերեն։

Բելգիական գրականության մեջ առաջիններից է, որ գրել է գյուղի աշխատավորի մասին («Հունձ», 1900 թ․, վեպ, «Գարնանային կյանք», 1900 թ․, պատմվածքների ժողովածու), ռեալիստորեն պատկերել գյուղացու ծանր աշխատանքը («Ճանապարհներով», 1902 թ․, վեպ)։ Ստրյովելսի «Սիրախաղեր» (1903 թ․), «Կտավատի արտ» (1907 թ․), «Կյանքի ծաղիկներ» (1937 թ․) վեպերում և «Բատրակներ» (1926 թ․) ժողովածուի պատմվածքներում նկատելի են անկումային տրամադրություններ։ «Պրյուցկե» (1922 թ․) և ինքնակենսագրական «Հյոլե» (1942 թ․) վիպակներում նրբորեն ներկայացված է մանկան հոգեբանությունը։ Ստրյովելսի ստեղծագործությանը բնորոշ է հումանիզմը, բանաստեղծականությունը, քնարականությունը։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 158 CC-BY-SA-icon-80x15.png