Պիետրո Նեննի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Պիետրո Նեննի
իտալ.՝ Pietro Nenni
Pietro Nenni speech.jpg
Ծնվել էփետրվարի 9, 1891(1891-02-09)[1][2][3]
ԾննդավայրՖաենցա, Ռավեննա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիայի թագավորություն[4]
Մահացել էհունվարի 1, 1980(1980-01-01)[1][2][3] (88 տարեկանում)
Մահվան վայրՀռոմ, Իտալիա
ՔաղաքացիությունFlag of Italy.svg Իտալիա
Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
Կրոնաթեիզմ
Մասնագիտությունքաղաքական գործիչ, լրագրող և դիվանագետ
Զբաղեցրած պաշտոններՑմահ սենատոր, Իտալիայի Պատգամավորների պալատի անդամ, Vicepresident of the Council of Ministers of the Kingdom of Italy?, minister for Constituent Assembly of the Kingdom of Italy?, Իտալիայի արտաքին գործերի նախարար, Իտալիայի արտաքին գործերի նախարար, Իտալիայի Նախարարների խորհրդի նախագահի օգնական, Իտալիայի Նախարարների խորհրդի նախագահի օգնական, Իտալիայի Նախարարների խորհրդի նախագահի օգնական և member of the Constituent Assembly of Italy?
Քաղաքական կուսակցությունԻտալիայի սոցիալիստական կուսակցություն
Պարգևներ և
մրցանակներ
Միջազգային ստալինյան մրցանակ «Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» և Վիարեջո Վերսիլիա միջազգային մրցանակ[5]
ԵրեխաներGiuliana Nenni?
Pietro Nenni Վիքիպահեստում

Պիետրո Նեննի (անգլ.՝ Nenni, փետրվարի 9, 1891(1891-02-09)[1][2][3], Ֆաենցա, Ռավեննա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիայի թագավորություն[4] - հունվարի 1, 1980(1980-01-01)[1][2][3], Հռոմ, Իտալիա), իտալական և միջազգային սոցիալիստական շարժման գործիչ։ Մասնագիտությամբ՝ լրագրող։ 1921 թվականից՝ Իտալիայի սոցիալիստական կուսակցության (ԻՍԿ) անդամ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1926 թվականին տարագրվել է Ֆրանսիա։ 1931-1939 թվականներին եղել է ԻՍԿ գլխավոր քարտուղար և II Ինտերնացիոնալի Գործադիր կոմիտեի անդամ։ Եվրոպայում ֆաշիզմի ուժեղացման պայմաններում հանդես է եկել կոմունիստների հետ միասնաբար գործելու օգտին։ 1936-1938 թվականներին մասնակցել է Իսպանիայում հակաֆաշիստական պատերազմին (1936-1939), եղել է ինաերնացիոնալ բրիգադների կոմիսար։ Այնուհետև, մինչև 1943 թվականը գտնվել է ֆաշիստական աքսորում։ 1946 թվականից Իտալիայի հանրապետության պառլամենտի բոլոր գումարումների դեպուտատ է, 1970 թվականից՝ ցմահ սենատոր։ 1950-1955 թվականներին եղել է Խաղաղության համաշխարհային խորհրդի փոխպրեգիդենտ։ Արժանացել է «Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման» միջազգային լենինյան մրցանակի (19521950-ական թվականների 2-րդ կեսին կանգնել է հակակոմունիստական դիրքերի վրա։ 1963-1968 թվականին Մինիստրների խորհրդի նախագահի տեղակալ էր՝ Ադելիո Մորոյի ձախ ցենտրիստական կառավարության մեջ։ 1969 թվականին ընտրվել է Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի փոխնախագահ, 1973-1980 թվականներին՝ ԻՍԿ նախագահ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 224 CC-BY-SA-icon-80x15.png