Մկրտիչ Պոտուրյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Մկրտիչ Պոտուրյան
Mgrdich Bodourian.png
Ծնվել է ապրիլի 7, 1881(1881-04-07)
Ծննդավայր Պարտիզակ
Վախճանվել է դեկտեմբերի 8, 1959(1959-12-08) (78 տարեկանում)
Վախճանի վայր Վաղարշապատ
Մասնագիտություն գրող և հայագետ
Ազգություն հայ
Անդամակցություն Մխիթարյան միաբանություն

Մկրտիչ Եփրեմի Պոտուրյան (ապրիլի 7, 1881(1881-04-07), Պարտիզակ - դեկտեմբերի 8, 1959(1959-12-08), Վաղարշապատ), հայ հանրագիտակ, հայագետ, հրապարակագիր, գրող։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի Ներսեսյան և Մխիթարյան վարժարաններում։ 1897 թվականին մեկնել է Վենետիկ, ուսանել հայագետներ Հ. Թորոսյանի, Վ. Հացունու, Ա. Ղազիկ Մ. Ե. Պոտուրյանի մոտ, 1902 թվականին դարձել է Մխիթարյան միաբանության անդամ։

1903 թվականին դասավանդել է Վենետիկի Մուրատ Ռափայելյան վարժարանում, որտեղ նրան աշակերտել են Դանիել Վարուժանը, Վարդան Փափազյանը և ուրիշներ։

1909 թվականին եղել է «Բազմավեպ»-ի խմբագիրը, 1909-1912 թվականներին՝ մատենադարանապետ։ Այնուհետև Եղիսաբեթուպոլսում զբաղվել է գիտական, լրագրական, մանկավարժական աշխատանքով։

1929-1959 թվականներին եղել է Տրանսիլվանիայի Ֆրումոասա (նախկին Սեպվիզ), ավանի հունգարացած հայերի հոգևոր առաջնորդը այստեղ հիմնել է տպարան, ծավալել հրատարակչական, մանկավարժական բուռն գործունեություն։ 1959 թվականին տեղափոխվել է Խորհրդային Հայաստան։

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Պոտուրյանը լույս է ընծայել «Զարդանկարք Ավետարանի Մլքե թագուհվոր» (1902 թվականին)։ Տպագրվել են նրա «Կոստանդին Երզնկացի ԺԴ դարո ժողովրդական բանաստեղծ և յուր քերթվածները» (1905 թվականին), «Ադամգիրք Առաքել Սյունեցվո» (1907 թվականին), «Առաքել Սյունեցի և իր քերթվածները» (1914 թվականին), «Մարտիրոս Ղրիմեցի և իր քերթվածները» (1924-1930 թվականներին) և այլ գրքեր։

Պոտուրյանի գրչին են պատկանում Հովհաննես Երզնկացու, Ֆրիկի, Հովհաննես Թլկուրանցու, Գրիգորիս Աղթամարցու, Բաղդասար Դպիրի և միջնադարյան այլ բանաստեղծների մասին ուսումնասիրություններ։

Գրել է նաև բանասիրությանը («Սրբազան Հայկազունք», 1902 թվականին, «Մխիթար և Մխիթարյանք», 1922 թվականին), մամուլի պատմությանը («Հայ մամուլը տասնեհինգ տարուն մեջ. 1894-1910 թվականներին») վերաբերող գործեր։

Պարբերականներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բուխարեստում Պոտուրյանը հրատարակել է «Մասիս» (1920-1922 թվականներին), «Գաղութի ձայն» ( ), «Նավասարդ» (1923-1924 թվականներին, Հ. Սիրունու և Հ. Աթանասյանի հետ), «Փարոս» (1924 թվականին, Վ. Մեշտուճյանի հետ), «Երկիր» (1925-1929 թվականներին), «Հայ մամուլ» (1934-1942 թվականներին, Հ. Աթանասյանի հետ) պարբերականները, տարեցույցներ («Գաղութահայ տարեգիրք», 1939-1941 թվականներին, «Ռումինահայ տարեցույց», 1935 թվականին, Հ. Աթանասյանի հետ)։ Հայ ժողովրդի տառապանքներն են արտացոլված Պոտուրյանի «Սև էջը» (1910 թվականին), «Արմենակին հույսերը» (1923 թվականին), «Կարմիր լուսին» (1927 թվականին) նովելներում։

Պոտուրյանը ստեղծագործել է նաև մանուկների համար («Վեպիկներ», 1930 թվականին, «Հեքիաթներ», 1930 թվականին, թարգմանել է հունգարերենից)։ Նրա որոշ երկեր թարգմանվել են ռումիներեն և հունգարերեն։ Կատարել է թարգմանություններ իտալերենից և հունգարերենից։ Պոտուրյանը հայ հանրագիտական գրականության հիմնադիրներից է։

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 9, էջ 389 CC-BY-SA-icon-80x15.png