Հրանտ Հակոբյան (փիլիսոփա)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox auteur.png
Հրանտ Հակոբյան
Ծնվել էդեկտեմբերի 17, 1927(1927-12-17) Սարուխան, Գեղարքունիքի մարզ, Հայաստան
Մահացել էնոյեմբերի 23, 2011(2011-11-23) (83 տարեկանում) Երևան, Հայաստան
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Armenia.svg Հայաստան
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունփիլիսոփա
Ալմա մատերՀայկական պետական մանկավարժական համալսարան և Երևանի պետական համալսարան
Կոչումլրիվ պրոֆեսոր
Գիտական աստիճանփիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1989)
Երեխա(ներ)Հրանուշ Հակոբյան և Կորյուն Հակոբյան

Հրանտ Խաչատուրի Հակոբյան (դեկտեմբերի 17, 1927(1927-12-17), Սարուխան, Գեղարքունիքի մարզ, Հայաստան - նոյեմբերի 23, 2011(2011-11-23), Երևան, Հայաստան), հայ փիլիսոփա: Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1989), պրոֆեսոր (1989): ՀՀ վաստակավոր մանկավարժ (2010): Քեմբրիջի միջազգային կենսագրությունների կենտրոնի կողմից ճանաչվել է «21-րդ դարի նշանավոր մտավորականներից» մեկը: Գավառի պետական համալսարանի հիմնադիր-ռեկտոր: Գավառի պատվավոր քաղաքացի[1]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հրանտ Հակոբյանը ծնվել է 1927 թվականի դեկտեմբերի 17-ին, Սարուխան գյուղում: 1946-1948 թվականներին սովորել և ավարտել է Կամոյի մանկավարժական տեխնիկումը: 1950 թվականին ավարտել է Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետի հեռակա բաժինը, 1955 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետի հեռակա բաժինը (էքստեռն): 1950-1954 թվականներին որպես ուսուցիչ աշխատել է Բասարգեչարի շրջանի (այժմ` Վարդենիսի), ապա Կամոյի շրջանի Կարմիր գյուղի, Բատիկյանի (այժմ` Գանձակ գյուղի) դպրոցներում, այնուհետև նշանակվել Գեղարքունիք գյուղի դպրոցի ուսմասվար: 1944-1946 թվականներին աշխատել է գյուղի կոլտնտեսությունում: 1956 թվականին եղել է Սարուխանի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն, 1962 թվականին՝ Կամոյի կուսշրջկոմի ագիտացիայի ու պրոպագանդայի բաժնի վարիչ: 1964-1985 թվականներին եղել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի դասախոս, 1985-2003 թվականներին՝ ԵՊՀ ամբիոնի վարիչ, 1993 թվականից՝ Գավառի պետական համալսարանի հիմնադիր-ռեկտոր: 2006 թվականից՝ ԳՊՀ խորհրդի նախագահ[2]:

Աշխատությունները վերաբերում են Րաֆֆու փիլիսոփայական հայացքների վերլուծությանը: Նրա նախաձեռնությամբ և ակտիվ մասնակցությամբ ԵՊՀ գիտական խորհուրդը վերանայել է ուսումնական պլանները և ԵՊՀ-ում սկսումել են դասավանդել ոչ թե աթեիզմի տեսություն, այլ «Կրոնների պատմություն և տեսություն» առարկան: Հրանտ Հակոբյանը գործուն մասնակցություն է ունեցել ԵՊՀ աստվածաբանության ֆակուլտետի բացմանը և ֆակուլտետում շուրջ մեկ տասնամյակ ղեկավարել է Կրոնագիտության ամբիոնը: Հեղինակ է մեկ տասնյակ մենագրությունների ու գրքերի, ավելի քան 100 գիտական ու հրապարակախոսական հոդվածների:

Մահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հրանտ Հակոբյանը մահացել է 2011 թվականի նոյեմբերի 23-ին, Երևանում: Թաղված է Գեղարքունիքի մարզի Սարուխան գյուղում[3]:

Հիշատակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2018 թվականին Երևանի պետական համալսարանի Աստվածաբանության ֆակուլտետում տեղադրվել է Հրանտ Հակոբյանի կիսանդրին և նրա անունով լսարան է անվանակոչվել[4]։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «ԽՍՀՄ աշխատանքի վետերան» մեդալ (1987):
  • ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության ոսկե մեդալ:
  • Երևանի պետական համալսարանի ոսկե մեդալ:
  • Մեծ մարդասեր Ֆրիտյոֆ Նանսենի անվան ոսկե մեդալ:
  • Քեմբրիջի միջազգային կենսագրությունների կենտրոնի հուշամեդալ ( 2008):
  • ՀՀ Նախագահի հրամանագրով ստացել է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր մանկավարժի կոչում (2010):
  • Քեմբրիջի միջազգային կենսագրությունների կենտրոնի կողմից ճանաչվել է «21-րդ դարի նշանավոր մտավորականներից» մեկը:
  • Գավառի պատվավոր քաղաքացի:

Երկեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Րաֆֆու պայքարը ֆեոդալիզմի հոգևոր ճնշման դեմ, Երևան, 1967[5]:
  • Актуальные задачи атеистического воспитания молодежи в свете решений XXVII сьезда КПСС и январьского (1987 г.) пленума ЦК КПСС, Закавказская научно-практическая конференция, т. л. (Под общ. ред. Г. Х. Акопяна).
  • Հայ աթեիստական մտքի պատմությունից (Րաֆֆի), 1983, տիտղթ. (Հ. Հակոբյան)[6]:
  • Հասարակական հոգեբանության փոփոխությունների արտացոլումը ժամանականկից հայ արձակում: Երևան: Գիտելիք, 1984[7]:
  • Աթեիստական դաստիարակության մի քանի հարցեր: Երևան: Հայաստան, 1988[8]:
  • Հայ հեղափոխական դեմոկրատների փիլիսոփայական հայացքները, Երևան, 1989[9]:
  • Եղեռնի դատապարտումը Րաֆֆու երկերում, Երևան, 1999[10]:
  • Էջեր Գավառի պետական համալսարանի հիմնադրման պատմությունից, 2003, տիտղթ. (Հակոբյան Հրանտ)[11]:
  • Քրիստոնեական բարոյականության առանձնահատկություններ, 2004, տիտղթ. (խմբ.՝ Հ. Խ. Հակոբյան)[12]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Հրանտ Խաչատուրի Հակոբյան»։ www.kyavartv.am։ Վերցված է 2019-07-13 
  2. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005, էջ 598:
  3. LLC Helix Consulting։ «Կյանքից հեռացավ պրոֆեսոր Հրանտ Հակոբյանը - Այսօր` թարմ լուրեր Հայաստանից»։ www.aysor.am (անգլերեն)։ Վերցված է 2019-07-13 
  4. «ԵՊՀ աստվածաբանության ֆակուլտետում տեղադրվեց Հրանտ Հակոբյանի կիսանդրին»։ armenpress.am (հայերեն)։ Վերցված է 2019-07-13 
  5. Հակոբյան Հրանտ Խաչատուրի (1967)։ Րաֆֆու պայքարը ֆեոդալիզմի հոգևոր ճնշման դեմ։ Գիտությունը մասսաներին։ ՀՍՍՀ «Գիտելիք» ընկերություն։ Երևան: Ա. հ 
  6. Հակոբյան Հրանտ Խաչատուրի (1983)։ Հայ աթեիստական մտքի պատմությունից (Րաֆֆի)։ Երևան: Հայաստան 
  7. Հակոբյան Հրանտ Խաչատուրի (1984)։ Հարությունյան Էդվարդ Արզումանի, ed.։ Հասարակական հոգեբանության փոփոխությունների արտացոլումը ժամանականկից հայ արձակում։ Օգնություն դասախոսին։ ՀՍՍՀ "Գիտելիք" ընկերություն։ Երևան: Գիտելիք 
  8. Հակոբյան Հրանտ Խաչատուրի (1988)։ Աթեիստական դաստիարակության մի քանի հարցեր։ Երևան: Հայաստան։ ISBN 9785540002608 
  9. Հակոբյան Հրանտ Խաչատուրի (1989)։ Սարգսյան Սուրեն Արտավազդի, ed.։ Հայ հեղափոխական-դեմոկրատների փիլիսոփայական հայացքները: Րաֆֆի, Սվաճյան, Պարոնյան։ Երևանի պետական համալսարան։ Երևան: ԵՊՀ 
  10. Հակոբյան Հրանտ Խաչատուրի (1999)։ Դալլաքյան Ռ Հ, ed.։ Եղեռնի դատապարտումը Րաֆֆու երկերում։ Երևան: Եր. համալս. հրատ 
  11. Հակոբյան Հրանտ Խաչատուրի (2003)։ Կատվալյան Վ, Ղաջոյան Հ, eds.։ Էջեր Գավառի պետական համալսարանի հիմնադրման պատմությունից։ Երևան: Երևանի համալս. հրատ։ ISBN 9785808405257 
  12. Ղազարյան Ֆլորա (2004)։ Հակոբյան Հրանտ Խաչատուրի, ed.։ Քրիստոնեական բարոյականության առանձնահատկություններ։ Երևան: Գիտություն։ ISBN 9785808005365 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]