Հաննա Կրալ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հաննա Կրալ
լեհ.՝ Hanna Krall-Szperkowicz
Hanna Krall.jpg
Ծնվել էմայիսի 20, 1935(1935-05-20)[1] (83 տարեկան)
ԾննդավայրՎարշավա, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն[1]
Մասնագիտությունգրող և լրագրող
Լեզուլեհերեն[2]
ՔաղաքացիությունFlag of Poland.svg Լեհաստան
ԿրթությունInternational Writing Program
ՊարգևներՀերդերի մրցանակ Մեդալ մշակույթում վաստակի համար Samuel-Bogumil-Linde prize Ricarda-Huch-Preis և Leipzig Book Award for European Understanding
Hanna Krall Վիքիպահեստում

Հաննա Կրալ (լեհ.՝ Hanna Krall, մայիսի 20, 1935(1935-05-20)[1], Վարշավա, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն[1]), լեհ գրող և լրագրողուհի։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հաննա Կրալը ծնվել է Վարշավայում, հրեական ընտանիքում։ Մեծացել է Լյուբլինում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին թաքնվել է, հայրն ու շատ ազգականներ զոհվել են։ Պատերազմից հետո դաստիարակվել է մանկատանը։ Ավարտել է Վարշավայի համալսարանը։ 1955 թվականից աշխատել է Վարշավայի «Ժիցիե Վարշավի» (լեհ.՝ Życie Warszawy) թերթում։ 1966-1969 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ-ում լեհական «Պոլիտիկա» (լեհ.՝ Polityka) շաբաթաթերթի թղթակիցը։ 1969-1981 թվականներին աշխատել է «Պոլիտիկա» թեթում և հեռացել է Լեհաստանում ռազմական իրադրություն հայտարարվելուց հետո։ Աշխատել է կինոյում, լրագրություն է դասավանդել։ 1990-ական թվականներին համագործակցել է «Գազետա Վիբորցա» (լեհ.՝ Gazeta Wyborcza)։ Հաննա Կրալի սցենարներով նկարել են ռեժիսոր Յան Յակուբ Կոլսկին, Կշիշտոֆ Կեսլյովսկին՝ ում հետ Հաննան մտերիմ է եղել։ Նա գրել է հիշողություններ Կոնստանտին Պաուստովսկու մասին[3]։

Գնահատական[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1999 թվականին ստացել է Մշակույթի հիմնադրամի Մեծ մրցանակը[4]։ 2003 թվականին ստացել է Կաթոլիկ եկեղեցու Ecce Homo շքանշանը[5]։ Եվրոպական փոխըմբռնման գործում ունեցած ներդրման համար 2000 թվականին ստացել է Լայպցիգի գրքի մրցանակը։ Եվրոպական մշակույթում ներդրման համար 2005 թվականին ստացել է Գերդերի մրցանակ։ Ռիկարդ Խուխի մրցանակը ստացել է 2008 թվականին։ Ստացել է Լեհաստանի և արտերկրի բազմաթիվ գրական մրցանակներ[6][7][8]։ Հաննա Կրալի գրքերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։

Ստեղծագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Na wschód od Arbatu, Warszawa: Iskry, 1972 (репортажи из СССР)
  • Zdążyć przed Panem Bogiem, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1977 (վեպ Վարշավայի գետտոյի մասին, համահեղինակ Մարեկ Էդելման)
  • Sześć odcieni bieli, Warszawa: Czytelnik, 1978
  • Sublokatorka, Paryż: Libella, 1985; Kraków 1985
  • Okna, Londyn: Aneks, 1987; Warszawa 1987
  • Trudności ze wstawaniem, Warszawa 1988 (պաշտոնական հրատարակություն - Warszawa: Alfa, 1990)
  • Hipnoza, Warszawa: Alfa, 1989
  • Taniec na cudzym weselu, Warszawa: BGW, 1993
  • Co się stało z naszą bajką, Warszawa: Twój Styl, 1994 (պատմվածք երեխաների համար)
  • Dowody na istnienie, Poznań: Wydawnictwo a5, 1995
  • Tam już nie ma żadnej rzeki, Kraków: Wydawnictwo a5, 1998
  • To ty jesteś Daniel, Kraków: Wydawnictwo a5, 2001
  • Wyjątkowo długa linia, Kraków: Wydawnictwo a5, 2004 (գրական մրցանակ Նիկե, 2005)
  • Spokojne niedzielne popołudnie, Kraków: Wydawnictwo a5, 2004
  • Król kier znów na wylocie, Warszawa: Świat Książki, 2006 (ներկայացվել է Angelus մրցանակի)
  • Żal, Warszawa: Świat Książki, 2007
  • Różowe strusie pióra, Warszawa: Świat Książki, 2009
  • Biała Maria, Warszawa: Świat Książki, 2011

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Mrugalla G. Die polnische Schriftstellerin Hanna Krall. München: Edition Text + Kritik, 1997
  • Kot W. Hanna Krall. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2000
  • Hanna Krall/ Red. Elżbieta Kalinowska-Styczeń. Kraków: Villa Decius, 2000
  • Mąka-Malatyńska K. Krall i filmowcy. Poznan: Wydawnictwo Poznańskie, 2006
  • Antczak J. Reporterka: rozmowy z Hanną Krall. Warszawa: Rosner i Wspólnicy, 2007

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #115484108 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. «Московский литературный музей-центр К. Г. Паустовского»։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2015-01-22-ին։ Վերցված է 2011-06-18 
  4. Nagroda Nike 1999
  5. Damy i Kawalerowie Orderu „Ecce Homo” w 2001 [dostęp 2010-04-05].
  6. Elżbieta Ciborska Leksykon polskiego dziennikarstwa, wyd. Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2000, s. 271.
  7. Ignacy Rutkiewicz O Nagrodach SDP w III RP.
  8. Znamy laureatów Nagrody Literackiej m.st. Warszawy / Wydarzenia / Instytut Książki|