Խուլիո Կորտասար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Խուլիո Կորտասար
իսպ.՝ Julio Cortázar
Cortázar.jpg
Ծնվել էօգոստոսի 26, 1914(1914-08-26)[1][2][3][…]
ԾննդավայրԻքսել, Arrondissement of Brussels-Capital, Բրյուսել, Բելգիա
Վախճանվել էփետրվարի 12, 1984(1984-02-12)[1][2][3][…] (69 տարեկան)
Վախճանի վայրՓարիզ, Իլ-դը-Ֆրանս[4]
ԳերեզմանՄոնպարնաս գերեզմանատուն
Գրական անունJulio Denis
Մասնագիտությունգրող
Լեզուիսպաներեն
ՔաղաքացիությունFlag of Argentina (alternative).svg Արգենտինա և Flag of France.svg Ֆրանսիա
ԿրթությունԲուենոս Այրեսի համալսարանի փիլիսոփայության և գրականագիտության ֆակուլտետ
Ժանրերմոգական ռեալիզմ և պոեզիա
Գրական ուղղություններսյուրռեալիզմ
Ուշագրավ աշխատանքներԿլասս խաղալ
Պարգևներարտասահմանյան գրականության Մեդիչիի մրցանակ
ԱմուսինUgnė Karvelis?, Aurora Bernárdez? և Կարոլ Դանլոպ
Julio Cortázar signature.svg
Julio Cortázar Վիքիպահեստում

Խուլիո Կորտասար (իսպ.՝ Julio Cortázar, ծնյալ Julio Florencio Cortázar[5] Ամերիկյան իսպաներեն՝ [ˈxuljo korˈtasar] ( ), օգոստոսի 26, 1914(1914-08-26)[1][2][3][…], Իքսել, Arrondissement of Brussels-Capital, Բրյուսել, Բելգիա - փետրվարի 12, 1984(1984-02-12)[1][2][3][…], Փարիզ, Իլ-դը-Ֆրանս[4]), արգենտինացի գրող, էսսեիստ, թարգմանիչ։ Համբավվել է որպես 1960-1970-ական թվականների լատնաամերիկյան գրական բումի ստեղծողներից մեկը, ում ստեղծագործությունները հսկայական ազդեցություն են գործել իսպանախոս գրողների ու ընթերցողների մի ամբողջ սերնդի վրա Ամերիկայում ու Եվրոպայում։ Համարվելով իր ժամանակի առավել նորարար ու ինքնատիպ հեղինակներից մեկը և լինելով պատումի, քնարական արձակի և հատկապես կարճ արձակի վարպետ՝ ստեղծել է այնպիսի երկեր, որոնք բեկել, կոտրել են հնացած կաղապարները և նոր ուղի են բացել իսպանալեզու գրականության ասպարեզում։

1951 թվականից ապրել է Փարիզում, որտեղ էլ գրել է իր նշանակալի, կարևորագույն երկերից մի քանիսը[6]։ 1949 թվականին հրատարակել է «Թագավորներ» դրաման։ «Գազանանոց» (1951 թվական), «Խաղի վերջը» (1956 թվական), «Գաղտնի զենք» (1959 թվական) պատմվածքների ժողովածուներում և «Շահումներ» (1960 թվական) վեպում կան ֆանտաստիկայի տարրեր։ «Ցատկախաղ» (1963 թվական) վեպը մի փորձ էր 60-ական թվականների լատինաամերիկյան գրականության մեջ մտցնելու նեոավանգարդիզմը, որի սկզբունքները զարգացվեցին «Մեկ օրվա շուրջը 80 աշխարհներում» (1967 թվական) գեղարվեստական- հրապարակախոսական ժողովածուում, «62 մոդել հավաքման համար» (1967 թվական), «Վերջին ռաունդը» (1969 թվական) վեպերում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Itaú Cultural Enciclopédia Itaú Cultural (порт.)São Paulo: Itaú Cultural, 1987. — ISBN 978-85-7979-060-7
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Encyclopædia Britannica
  4. 4,0 4,1 4,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library, Austrian National Library Record #118522272 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  5. Montes-Bradley, Eduardo. "Cortázar sin barba". Editorial Debate. Random House Mondadori. p. 35, Madrid. 2005.
  6. «Julio Cortazar – Pagina Oficial»։ 25 March 2009։ Արխիվացված է օրիգինալից 25 March 2009-ին։ Վերցված է 12 February 2020 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 663 CC-BY-SA-icon-80x15.png