Կովկասյան լեզուներ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Կովկասյան լեզուներ

Կովկասյան լեզուներ (հնացած տերմին՝ իբերա-կովկասյան լեզուներ), Կովկասի լեզուների պայմանական անվանումը։ Կովկասի սահմաններից դուրս գտնվող ոչ մի լեզվաընտանիքի մեջ չի մտնում (հնդեվրոպական, ալթայական կամ սեմական

Կովկասի բազմաթիվ լեզուները, չհաշված այնտեղ տարածված հնդեվրոպական և թուրքական լեզուները, կազմում են կովկասյան լեզվախումբը, որը բաժանվում է չորս ճյուղի[1]։

Պետք է տարբերել կովկասյան լեզուներ և Կովկասի լեզուներ տերմինները, որոնց մեջ կա մեծ տարբերություն, քանի որ առաջինը կովկասյան լեզվախմբին պատկանող լեզուներին է վերաբերվում, իսկ երկրորդը Կովկասի տարածքում ապրող ազգերի կամ ազգությունների կողմից օգտագործվող լեզուներն են։

Քարթվելական ճյուղ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աբխազ-ադիգեական ճյուղ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բացբի-Կիստինյան ճյուղ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դաղստանյան կամ Լեռնային Իբերո-Կովկասյան ճյուղ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ճյուղը իր հերթին բաժանվում է երեք ենթաճյուղի.

  • դարգվա-լակյան
    • լակերեն
    • դագվա (ակուշինյան, ուրախինյան, ցուդախարյան, խայդակյան, կամ կայտադյան և կուբաչին բարբառներով)

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. БСЭ, т XVII, II изд., էջ 250

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Էդուարդ Աղայան. Լեզվաբանության ներածություն. Երևան. էջեր 578.