Ժան Ժակ Ամպեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ժան Ժակ Ամպեր
Jean-Jacques Ampère
Jean-Jacques Ampère.jpg
Ծնվել էօգոստոսի 12, 1800(1800-08-12)[1][2][3][4][5]
Լիոն, Ֆրանսիա[2]
Մահացել էմարտի 27, 1864(1864-03-27)[2][4][5] (63 տարեկանում)
Պո
ԳերեզմանՄոնմարտր գերեզմանատուն
ՔաղաքացիությունՖրանսիա
Մասնագիտությունլեզվաբան, պատմաբան, գրող, պրոֆեսոր, գրական քննադատ, գրող ճանապարհորդ, գրականության պատմաբան, կլասիցիստ և գրադարանավար
Հաստատություն(ներ)Կոլեժ դե Ֆրանս[6] և Փարիզի համալսարան
ԱնդամակցությունՖրանսիական ակադեմիա, Ակադեմիա դելա Կրուսկա, Արձանագրությունների և բելետրիստիկայի ակադեմիա, Շվեդիայի բանահյուսության, պատմության և հնավաճառության թագավորական ակադեմիա և Թուրինի Գիտությունների Ակադեմիա
Տիրապետում է լեզուներինֆրանսերեն[1]
ՀայրԱնդրե Մարի Ամպեր[2]
ՄայրԺյուլի Կարոն
Jean-Jacques Ampère Վիքիպահեստում

Ժան Ժակ Ամպեր (ֆր.՝ Jean-Jacques Ampère, 1800 թ. օգոստոսի 12 - 1864 թ. մարտի 27), ֆրանսիացի գրականագետ, պատմաբան, ֆիզիկոս Անդրե Մարի Ամպերի որդին։

Հեղինակել է ուսումնասիրություններ ֆրանսիական գրականության պատմության, ինչպես նաև՝ Դանթեի ստեղծագործության, գերմանական և սկանդինավյան էպոսների մասին[7]։

Փարիզում Ամպերը դասավանդել է Սորբոնում, 1848-ից եղել է Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ։

1841-ին Ամպերն իր ընկերների հետ, որոնց թվում էր Պրոսպեր Մերիմեն, այցելել է Հյուսիսային Աֆրիկա, այնուհետև՝ Հունաստան և Իտալիա։ Այդ ճանապարհորդության արդյունքում 1848-ին Ամպերը հրատարակում է «Հունաստանը, Հռովմը և Դանտեն» (Grèce, Rome et Dante) աշխատությունը, որը Ֆրանսիայում մեծ հետաքրքրություն է առաջացնում Դանտեի ստեղծագործության հանդեպ։

Դրանից հետո և մինչև իր մահանալը նա աշխատում էր «L’Histoire romaine à Rome» մոնումենտալ գործի վրա, ինչպես նաև հրատարակում է իր բանաստեղծությունների ժողովածուն։ Ամպերի բոլոր ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում իրենց առողջ քննադատությամբ, լայնախոհությամբ և պարզ, համակրելի շարադրությամբ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. Андреевский, К. К. Арсеньев, Ф. Ф. ПетрушевскийСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1907.
  3. Base Léonoreministère de la Culture.
  4. 4,0 4,1 Comité des travaux historiques et scientifiques — 1834.
  5. 5,0 5,1 SNAC — 2010.
  6. Ֆրանսիայի քոլեջի պրոֆեսորների ցանկ
  7. Ռընե Ուելլեք, Օսթին Ուորրեն (2008)։ Գրականության տեսություն։ Երևան: Սարգիս Խաչենց։ էջ էջ 472-473