Եվգենի Սատանովսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Եվգենի Սատանովսկի
ռուս.՝ Евгений Янович Сатановский
Yevgeny Satanovsky in Moscow Feb2015 (cropped).jpg
Ծնվել էհունիսի 15, 1959(1959-06-15) (63 տարեկան)
Մոսկվա, ԽՍՀՄ
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ և Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մասնագիտությունարևելագետ, տնտեսագետ և համալսարանի դասախոս
Հաստատություն(ներ)Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների ինստիտուտ և Մերձավոր Արևելքի ինստիտուտ
Գործունեության ոլորտԱրևելագիտություն և տնտեսություն
Ալմա մատերԳիտության և տեխնոլոգիայի ազգային համալսարան
Կոչումպրոֆեսոր և պրոֆեսոր
Գիտական աստիճանտնտեսագիտական գիտությունների թեկնածու
Տիրապետում է լեզուներինռուսերեն[1]
Գիտական ղեկավարՎլադիմիր Իսաև
Commons-logo.svg Yevgeny Satanovsky Վիքիպահեստում

Եվգենի Յանովիչ Սատանովսկի (ռուս.՝ Евгений Янович Сатановский, հունիսի 15, 1959(1959-06-15), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսաստանցի արևելագետ և տնտեսագետ, Իսրայելի և Մերձավոր Արևելքի այլ երկրների քաղաքականության և տնտեսագիտության ոլորտի առաջատար փորձագետներից մեկը[2][3][4]։ «Մերձավոր Արևելքի ինստիտուտ» (նախկինում՝ Իսրայելի և Մերձավոր Արևելքի հետազոտությունների ինստիտուտ) հետազոտական կենտրոնի հիմնադիր և նախագահ։ Տնտեսագիտության թեկնածու, պրոֆեսոր։

Ռուսաստանի հրեական վեհաժողովի երրորդ նախագահ (2001-2004)[5]։

ՌԴ Պետական դումայի քաղաքացիական հասարակության զարգացման, հասարակական և կրոնական միավորումների հիմնախնդիրների հարցերով կոմիտեի խղճի ազատության և կրոնական միավորումների ոլորտում օրենսդրության կատարելագործման փորձագիտական խմբի անդամ[6]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եվգենի Սատանովսկին ծնվել է 1959 թվականի հունիսի 15-ին Մոսկվայում` մետաղագործական սարքավորումների կոնստրուկտորի ընտանիքում[5] [7]։ Սատանովսկիների ընտանիքը սերում է Արևմտյան Ուկրաինայի Սատանով քաղաքից։

1980 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պողպատի և համաձուլվածքների ինստիտուտը և աշխատել է մետաղագործական գործարանների նախագծման պետական ինստիտուտի խողովակագլոցման բաժնում որպես ինժեներ[5] [7]։ 1984 թվականին, հոր մահվան պատճառով, ընտանիքը պահելու համար, նա աշխատանքի է անցել «Մուրճ և մանգաղ» գործարանում որպես տաք գլոցման արտադրամասի բանվոր[5][7]։

1982 թվականին Սերգեյ Լուգովսկու ազդեցությամբ, որի հայրը աշխատում էր Սատանովսկու հոր հետ Մոսկվայի պողպատի ինստիտուտում, մտել է եբրայերենի ուսումնասիրության նրա խմբակ։ 1980-ական թվականների կեսերին մասնակցել է հրեական հասարակական կյանքին և դարձել պատմաազգագրական հանձնաժողովի անդամ[7]։ 1988 թվականին նա թողել է գործարանը և սկսել զբաղվել բիզնեսով՝ 1989 թվականին դառնալով «Արիել» ընկերությունների ֆինանսաարդյունաբերական խմբի նախագահ[5]։

1993 թվականից՝ Մերձավոր Արևելքի ինստիտուտի նախագահն է (մինչև 1995 թվականը՝ Իսրայելի հետազոտությունների ինստիտուտ, մինչև 2005 թվականը՝ Իսրայելի և Մերձավոր Արևելքի հետազոտությունների ինստիտուտ)[5][7]։

1999 թվականին Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտում, տնտեսագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր Վլադիմիր Իսաևի գիտական ղեկավարությամբ, պաշտպանել է «90-ականներին իսրայելական հասարակության տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունը» թեմայով գիտական թեզը (մասնագիտություն՝ 08.00.14 Համաշխարհային տնտեսություն և միջազգային տնտեսական հարաբերություններ)՝ ստանալով գիտությունների թեկնածուի կոչում[8]։

1995 թվականից Վլադիմիր Գուսինսկու առաջարկով Սատանովսկին ներգրավվել է Ռուսաստանի հրեական վեհաժողովի ստեղծման աշխատանքներին[9]։ 2001-2004 թվականներին եղել է Ռուսաստանի հրեական վեհաժողովի երրորդ նախագահը[7]։ Այդ պաշտոնում փոխարինել է Լեոնիդ Նեվզլինին [5][7]։ Նախկինում նա փոխնախագահն էր, որը պատասխանատու էր բարեգործության, բարձրագույն աշխարհիկ կրթության, մշակույթի, գիտության և սպորտի համար։ Հրեական համաշխարհային վեհաժողովի տնօրենների խորհրդի անդամ է։

Սատանովսկին Մերձավոր Արևելքի տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքականություն և տնտեսագիտություն է դասավանդում Մոսկվայի պետական համալսարանին կից Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների ինստիտուտի հրեական ուսումնասիրությունների ամբիոնում, Հրեական ուսումնասիրությունների և հրեական քաղաքակրթության կենտրոնի իսրայելագիտության ամբիոնի վարիչն է[7]։ 1998 թվականից դասախոսել է Դուբնովի անվան բարձրագույն հումանիտար դպրոցում (Մոսկվայի եբրայական համալսարան)։ Դասավանդել է նաև Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտում։

Որպես փորձագետ և բանախոս մասնակցում է մասնագիտացված գիտական կոնֆերանսներին[10]։ «Վեստի FM» ռադիոկայանում մասնակցում է իր ընկեր Վլադիմիր Սոլովյովի հաղորդումներին, որտեղ երկուշաբթիից ուրբաթ Սերգեյ Կորնեևսկու հետ վարում է նաև «Երեքից հինգը» հաղորդաշարը։ Ռուսական հասարակական-քաղաքական թոք շոուների մասնակից է պետական հեռուստաալիքներում, այդ թվում՝ «Երեկո Վլադիմիր Սոլովյովի հետ» (2015 թվականից)[11]։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած է Մարիայի հետ, նրանք ունեն երկու երեխա և երեք թոռ[5]։

Սատանովսկին և հայերը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Եվգենի Յանովիչը հայտնի է իր հայանպաստ ելույթներով, նշված հաղորդաշարերի ժամանակ, հարցազրույցներում և հոդվածներում և բազմիցս արտահայտվել է ի պաշտպանություն հայերի, Արցախի Հանրապետության[12], Հայոց ցեղասպանության ճանաչման[13]։

2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի օրերին մշտապես պաշտպանում է հայկական կողմին՝ դատապարտելով ադրբեջանա-թուրքական ագրեսիան։

Հրապարակումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրքեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հոդվածներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Глобализация терроризма и её последствия // Международная жизнь : журнал. — 2001. — Вып. 9—10. — С. 19. — ISSN 0130-9625
  • Большая игра — XXI век // Международная жизнь : журнал. — 2006. — Вып. 3. — С. 15. — ISSN 0130-9625
  • Некоторые силовые центры современного мира: прогноз геополитической ситуации. Россия и мусульманский мир.
  • Компромиссы бессмысленны. Россия и мусульманский мир.
  • Новый Ближний Восток. Россия и мусульманский мир, 2005. — ISSN 1998—1813.
  • Столкновение Ирана с Израилем может обернуться военным конфликтом. Россия и мусульманский мир.
  • Большая игра — XXI век. Россия и мусульманский мир.
  • Уроки пакистанской демократии. Россия и мусульманский мир.
  • Ирак: пять лет войны за нефть и демократию. Россия и мусульманский мир.
  • Россия и последствия ускоренной модернизации Ближнего и Среднего Востока. Россия и мусульманский мир.
  • Мир на руинах того, что останется..? // Азия и Африка сегодня : журнал. — 2008. — Вып. 5. — С. 26—27. — ISSN 0321-5075.
  • Пять лет войны за нефть и демократию // Международная жизнь : журнал. — 2008. — Вып. 9—10. — С. 3—10. — ISSN 0130-9625.
  • Борьба на лоскутном одеяле. Будущее арабского мира определят события в Йемене // Военно-промышленный курьер : еженедельная газета. — 2 сентября 2015. — Вып. 33 (599).
  • Eugene Satanovsky. Jewish Politics and Community-Building in the Former Soviet Union // Jewish Political Studies Review. — Vol. 14. — № 1/2. — Spring 2002. — P. 29—45.

Ժողովածուներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Актуальные проблемы Ближнего Востока. Материалы конференции. — М., 1998. — ISBN 5-89394-018-0.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Czech National Authority Database
  2. «Эксперт грозит эксперту смертью»։ Центр политического анализа։ Վերցված է 2019-12-21 
  3. «Евгений Сатановский»։ theoryandpractice.ru։ Վերցված է 2019-12-21 
  4. ««Не надо рубить кошке хвост по частям»» (ռուսերեն)։ Центральный Еврейский Ресурс SEM40։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-12-21-ին։ Վերցված է 2019-12-21 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 «Президент Института Ближнего Востока Евгений Сатановский» (ռուսերեն)։ Радио Свобода։ Վերցված է 2019-12-21 
  6. «Экспертная группа по совершенствованию законодательства в сфере свободы совести и религиозных объединений»։ www.komitet2-22.km.duma.gov.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-07-03-ին։ Վերցված է 2019-12-21 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 7,7 Сатановский, Евгений Янович՝ հոդվածը Հրեական էլեկտրոնային հանրագիտարանում
  8. Сатановский Е. Я. Специфика экономического развития израильского общества в 90-е годы Archived 2020-10-26 at the Wayback Machine. : Дис. … канд. экон. наук : 08.00.14 — М., 1999. — 280 c.
  9. Сатановский, 2016
  10. «Международная конференция по проблемам Ближнего Востока в МГИМО.»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-09-15-ին։ Վերցված է 2020-10-23 
  11. Владимир Кара-Мурза. (2016-03-01)։ «Мельтешение в «Поединке» — гарантия доступа к кормушке»։ Собеседник 
  12. «Сатановский: НАГОРНЫЙ КАРАБАХ НИКОГДА НЕ ВЕРНЕТСЯ В СОСТАВ АЗЕРБАЙДЖАНА»։ www.golosarmenii.am։ Վերցված է 2020-10-23 
  13. «Ճանաչելով Հայոց ցեղասպանությունը՝ Սիրիան «ապտակեց» Էրդողանին և օրինակ դարձավ արաբական աշխարհի համար. Սատանովսկի»։ www.aravot.am (en-US)։ Վերցված է 2020-10-23 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]