Գեորգի Գարանյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գեորգի Գարանյան
Գեորգի Գարանյան.jpg
Հիմնական տվյալներ
Ծնվել էօգոստոսի 15, 1944
Մոսկվա, ԽՍՀՄ
ԵրկիրFlag of Armenia.svg Հայաստան
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Մահացել էհունվարի 11, 2010 (65 տարեկանում)
Կրասնոդար, Ռուսաստան
Ժանրերջազ
Մասնագիտությունկոմպոզիտոր, դիրիժոր, սաքսոֆոնահար և ջազ երաժիշտ
Գործիքներսաքսոֆոն
ԿրթությունՄոսկվայի պետական տեխնոլոգիական համալսարան
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միություն
ՊարգևներՊատվո շքանշան, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշան և ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ

Գեորգի Արամի Գարանյան (Օգոստոսի 15, 1944, Մոսկվա, ԽՍՀՄ - հունվարի 11, 2010, Կրասնոդար, Ռուսաստան), խորհրդային սաքսոֆոնահար, կոմպոզիտոր: ՌԴ ժողովրդական արտիստ (1993)[1]:

ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստնրի միության անդամ (1975), ՌԴ կինեմատոգրաֆիստնրի միության անդամ (1996), ՌԴ պետական մրցանակի դափնեկիր (2000):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գեորգի Գարանյանը ծնվել է Մոսկվայում: Երաժշտական գործունեությունն սկսել է Յուրի Սաուլսկիի և Օլեգ Լունդստրեմի նվագախմբում: 1957 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական տեխնոլոգիական համալսարանը[2]: 1958 թվականից, որպես մենակատար և նվագակցող, հանդես է եկել ջազային և էստրադային նվագախմբերում, նվազել ալտ և սաքսոֆոն, 1966-1973 թվականներին աշխատել է Վադիմ Լյուդվիգովսկու երաժշտական էստրադային նվագախմբում, 1973-1982 թվականներին ղեկավարել է «Մելոդիա» նվագախումբը: Նվագախմբի առաջին ձայնասկավառակը վաճառվել է 4 միլիոն օրինակով: Նրա ղեկավարած տարիներին ձայնագրվել է 16 անհատական և 9 նվագախմբի ձայնասկավառակներ[3]:

1973-1976 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիայի սիմֆոնիկ նվագախմբի ղեկավար: Վարել է «Գեորգի Գարանյանի ջազ-ակումբը» հաղորդումը: Ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ ջազային փառատոններում` Պրահա, Բոմբեյ, Հավանա, Վարշավա, Իսրայել, Ֆինլանդիա: Գրել է նաև թատերական ներկայացումների երաժշտություններ: 1991 թվականին Մոսկվայում, 1998 թվականին Կրասնոդարում հիմնել է ջազային նվագախմբեր, 2003-2006 թվականներին ղեկավարել է Մոսկվայի Օլեգ Լունդստրեմի անվան պետական կամերային ջազ նվագախումբը: Եղել է Մոսկվայի կրկեսի գլխավոր դիրիժորը:

Սաքսոֆոնով գործեր է նվագել հանրահայտ խորհրդային ֆիլմերում՝ «Ադամանդե ձեռքը», «Մենք ջազից ենք», «Աշնանային բլյուզ» և «Դե սպասիր» մուլտֆիլմ: Գրել է կինոերաժշտություն՝ «Իրիկնային լաբիրինթոս» 1981, «Նրա երիտասարդության դեղատոմսը», 1984 (երկուսն էլ՝ Մոսֆիլմ):

Համերգներով բազմիցս հանդես է եկել Երևանում[4]։

Պարգևներ, մրցանակներ, անդամակցություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ, 1975
  • Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ, 1996
  • ԽՍՀՄ վաստակավոր արտիստ, 1981
  • Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ, 1993
  • ՌԴ «Պատվո շքանշան», 1999[5]
  • ՌԴ Պետական մրցանակ, 2000
  • ՌԴ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի մեդալ, 2004[6]

Մահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մահացել է Կրասնոդարում, սրտի կաթվածից: Թաղված է Մոսկվայի Վագանկովոյի գերեզմանատանը[7]:

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հայրը՝ Արամ Գեորգիի Գարանյան (1902-1976)
  • Մայրը՝ Վերա Պետրովնա Կորչինա (1910-1986)
  • Կինը՝ Իննա Մյասնիկովա (1988 թվականին մեկնել է ԱՄՆ)
  • Կինը՝ Նելլի Զակիրովա
  • Երեխաներ՝ Նատալյա (1960), Կարինա (1971), Վերոնիկա (1982, Նելլի Զակիրովայի դուստրը)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]