Արևադարձային անտառ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Արևադարձային անտառ Պանամայում։
Արևադարձային անտառների տարածվածությունը։

Արևադարձային անտառ (իսպ.՝ selva, լատ.՝ silva-ից - անտառ), աշխարհագրական եզրույթ, որն օգտագործվում է բնութագրելու խոնավ արևադարձային անտառները (ջունգլի)։ Արևադարձային անտառներ կան Բրազիլիայում, Պերույում, Սուրինամում, Վենեսուելայում, Գայանայում, Պարագվայում, Կոլումբիայում և այլն։ Արևադարձային անտառներն առաջանում են այնպիսի վայրերում, որտեղ կա մշտական խոնավություն։ Արևադարձային անտառների ամենամեծ կուտակումը Բրազիլիայում է՝ Ամազոն գետի ավազանում (Ուկրաինայի տարածքից կրկնակի անգամ մեծ)։

Բուսական և կենդանական աշխարհ[խմբագրել]

Աշխարհի կենդանական և բուսական տեսակների ավելի քան կեսը կարելի է գտնել արևադարձային անտառներում: Արևդարձային անտառներին բնորոշ են լիանները: Լիանները կառչում են ծառերի բներին և այնտեղից մագլգում վեր՝ դեպի լույսը: Լիանները բավականին երկար են, հաճախ 100 մետրից ավելի երկարության: Շատ են հանդիպում նաև արմավենիները` հսկա ծառերից մինչև ցածրիկ թփերը: Լույսին ավելի մոտ լինելու համար շատ բույսեր աճում են ծառերի բների և ճյուղերի վրա: Այստեղ աճում է նաև բանան, խոլորձներ, հնդեղեգ, մանգո և այլն: Արևադարձային անտառներում կան մեծ քանակությամբ միջատներ: Այստեղ նաև կան խոշոր, մինչև 20 սմ մեծության թիթեռներ: Անողնաշարավորների տասնյակ ընտանիքներ կան արևադարձային անտառներում: