Ալեքսեյ Յագուդին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալեքսեյ Յագուդին
Yagu81.jpg
Անձնական տեղեկություն
Սեռ`արական
Բնօրինակ անուն`ռուս.՝ Алексей Константинович Ягудин
Մասնագիտացում`գեղասահորդ և figure skating coach
Երկիր`Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Ծննդյան ամսաթիվ`մարտի 18, 1980(1980-03-18) (39 տարեկան)
Ծննդավայր`Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ
Մարզիչ(ներ)`Տատյանա Տարասովա և Ալեքսեյ Միշին

Ալեքսեյ Յագուդին (ռուս.՝ Алексе́й Константи́нович Ягу́дин, մարտի 18, 1980(1980-03-18), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս գեղասահորդ, Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ: 2002 թվականի օլիմպիական չեմպիոն, աշխարհի առաջնության քառակի չեմպիոն (1998, 1999, 2000 և 2002 թվականներ), Եվրոպայի եռակի չեմպիոն (1998, 1999, 2002 թվականներ), գեղասահքի Գրան-Պրի եզրափակիչ մրցաշարի կրկնակի հաղթող, պրոֆեսիոնալների միջև երկու անգամ աշխարհի և պատանիների աշխարհի չեմպիոն: Նա հանդիսանում է ԱՄՆ-ի Կոլորադո-Սպրինգսի գեղասահքի փառքի սրահի անդամ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալեքսեյ Կոնստանտինովիչ Յագուդինը ծնվել է 1980 թվականի մարտի 18-ին Լենինգրադում:

Գեղասահքով սկսել է զբաղվել 1984 թվականի աշնանից: Առաջին անգամ սահադաշտ տարել է մայրը` մեծ դեր խաղալով որդու առաջին սպորտային հաջողություններում:

Մինչև 12 տարեկանն Ալեքսեյ Յագուդինը մարզվել է Ալեքսանդր Մայորովի` Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Միշինի սանի ղեկավարությամբ: 1992 թվականից սկսում է հանդես գալ «Юбилейный» սպորտի պալատում անմիջապես Ա.Ն.Միշինի խմբում: 13 տարեկանում Ալեքեյ Յագուդինը պատանիների միջև աշխարհի իր առաջին առաջնությունում զբաղեցնում է չորրորդ տեղը, իսկ 1996 թվականին դառնում այդ առաջնության հաղթող:

Ա. Ն. Միշինի ղեկավարությամբ Յագուդինը 1997 թվականի աշխարհի առաջնությունում ստանում է բրոնզե մեդալ, հաղթում է 1998 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում, Նագանոյում կայացած օլիմպիական խաղերում զբաղեցնում է հինգերորդ տեղը և դառնում աշխարհի չեմպիոն (1998 թվական): Ինչպես նաև մեդալներ է ստանում փոքր մրցաշարերում` [en.wikipedia.org/wiki/1997_Finlandia_Trophy Ֆինլանդիայի գավաթ], [en.wikipedia.org/wiki/Skate_Israel Skate Israel], Ռուսաստանի գավաթ և այլն, բացում է հաղթանակների հաշիվ «Չեմպիոնի սերիայի» մրցաշարերում (ներկայիս Գրան-Պրիի փուլերը): Trophee Lalique մրցաշարում առաջին անգամ իր կարիերայում հաջող կատարում է ուլտրա-սի-տուլուպ թռիչքը քառակի պտույտով:

1997 թվականին Յագուդինն ավարտում է դպրոցն արծաթե մեդալով և ընդունվում Սանկտ-Պետերբուրգի Պ.Ֆ. Լեսգաֆտի անվան ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ակադեմիա (այժմ` Պ.Ֆ. Լեսգաֆտի անվան ֆիզիկական կուլտուրայի, սպորտի և առողջության պետական համալսարան):

1998 թվականը շրջադարձային էր Ալեքսեյ Յագուդինի կարիերայում: Նա իր մարզիչ Ա. Ն. Միշինի մոտից տեղափոխվում է Տատյանա Անատոլևնա Տարասովայի խումբ և մեկնում մարզվելու ԱՄՆ:

1998-1999 թվականների մրցաշրջանում Յագուդինը տասներեք մրցաշարերից հաղթեց տասնմեկը, այդ թվում` Skate America, Sparkassen Cup (Գերմանիայի ազգերի գավաթը), Trophee Lalique: Պրոֆեսիոնալների միջև աշխարհի առաջնությունում, ուր առաջին անգամ թույլատրել էին սիրողական սպորտի ներկայացուցիչների, հաղթանակ տարավ Կուրտ Բրաունինգի նկատմամբ, ով այդ մրցաշարի անվերապահ սիրելին էր 1994 թվականից: Հաղթող է դառնում Եվրոպայի առաջնությունում (1999), Գրան-Պրիի եզրափակիչ փուլերում (1999), որտեղ Յագուդինը կատարում է քառակի տուլուպ թռիչքը և մեկ դատավորից տեխնիկայի համար ստանում է 6.0, իսկ արվեստի համար` վեց հատ 5.9: Յագուդինի արտիստիկ տաղանդի հայտնագործումը Տատյանա Տարասովայի վաստակն է:

1999-2000 թվականների մրցաշրջանում Յագուդինի հետ աշխատանքներին միանում է մարզիկների արագության և ուժի, ֆունկցիոնալ տեխնիկական ու հոգեներգետիկ վերապատրաստման մասնագետ Լեոնիդ Մոիսեևիչ Ռայցինը: Խորեոգրաֆ Վլադիմիր Ուլյանովին փոխարինում է Նիկոլայ Մորոզովը: Միևնույն ժամանակ Ալեքսեյը սկսում է համագործակցել աշխարհի խոշորագույն սպորտային գործակալություններից մեկի` IMG-ի հետ: Երկար տարիներ նրա գործակալն է դառնում Դմիտրի Գորյաչկինը:

1999 թվականի աշնանը Յագուդինը հաղթեց հայտագրված բոլոր Գրան-Պրիի մրցաշարերը` Skate America, Skate Canada, Trophee Lalique, սակայն չի մասնակցում Գրան-Պրիի եզրափակիչ փուլին: 2000 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Յագուդինը մասնակցում է գիպսով և հաղթում է կարճ ծրագիրը: Սակայն ազատ ծրագիրն ավելի վատ է կատարում և ստանում է արծաթե մեդալ: Աշխարհի առաջնության մեկնարկից անմիջապես առաջ ազատ ծրագրի ռիսկային փոփոխությունը այս մրցաշարում բերում է Ալեքսեյ Յագուդինի հաղթանակին: Նա դարձավ առաջին ռուս մենասահորդը, ով դարձել է աշխարհի եռակի չեմպիոն` կարողանալով այն նվաճել երեք անգամ անընդմեջ:

2000-2001 թվականների մրցաշրջանը ուշագրավ է Ալեքսեյ Յագուդինի հայտնի ազատ ծրագրերից մեկով` «Gladiator»-ով` բեմադրված համանուն ֆիլմի երաժշտությամբ:

Սակայն հենց «Gladiator»-ով հաղթելով Գրան-Պրի մրցաշարի երկու փուլերը, Կանադայի և Ճապոնիայի առաջնությունների բացումը` Յագուդինը պարտվեց 2001 թվականի բոլոր հիմնական առաջնություններում: Ալեքսեյն այսպես է խոսել ծրագրի մասին. «Սա մի մարդու մասին է, ով ուժեղ էր, ամեն ինչ ուներ, հաղթեց: Հետո նա կոտրվեց, կորցրեց ամեն ինչ և նորից սկսեց բարձրանալ...»:

Վանկուվերում կայացած 2001 թվականի աշխարհի առաջնությունը Ալեքսեյի համար սկսվեց վնասվածքով: Դրանից հետո նա ընդամենը հինգերորդն էր: Բժիշկները մարզիկին հորդորում էին դուրս գալ մրցաշարից, բայց նա դուրս եկավ սառույց և փայլուն կատարեց կարճ ծրագիրը: Նախքան ազատ ծրագիրը Ռասսել Քրոուն` «Gladiator» ֆիլմի գլխավոր դերասանը, Յագուդինին ուղարկել է իր լուսանկարը` ինքնագրով: Ալեքսեյը պայքարում է մինչև վերջ և դառնում է երկրորդը` իր կարիերայում առաջին և վերջին անգամ զիջելով Եվգենի Պլյուշչենկոյին:

Մրցաշրջանի ավարտից հետո Ալեքսեյ Յագուդինը ընդունում է Կանադայի Stars on Ice շոուի մասնակցության հրավերը, որտեղ հանդես է գալիս այնպիսի հայտնի գեղասահորդների հետ, ինչպիսիք են Քուրտ Բրաունինգը, Բրայան Օրսերը և Սքոթ Հեմիլթոնը:

2001-2002 թվականների օլիմպիական մրցաշրջանի սկիզբը հաղթանակ չէր խոստանում: Բարի կամքի խաղերի ժամանակ Ալեքսեյը ստանում է իր համար անսովոր բրոնզ: Գեղասահորդը, ով իր ողջ սպորտային կյանքի ընթացքում առաջնորդվում էր Վալերի Չկալովի հետևյալ սկզբունքով. «Եթե լինել, ապա առաջինը», սկսվում է մտածել սպորտային կարիերայի ավարտի մասին: 2001 թվականի հոկտեմբերից Ալեքսեյի հետ սկսում է աշխատել սպորտային հոգեբան Ռ.Մ. Զագայնովը: Այնուհետև նա հաղթում է «Գեղասահքի վարպետներ» կիսապրոֆեսիոնալ մրցաշարը, Skate Canada-ի մրցաշարը, «Trophee Lalique»-ում զբաղեցնում է 5-րդ տեղը: Հաղթում է նաև այսպես կոչված «Մեծ սաղավարտ» գեղասահքի գավաթը` մրցաշրջանի ամենամեծ չորս մրցաշարերը` Գրան-Պրիի եզրափակիչ, Եվրոպայի առաջնություն, օլիմպիական խաղեր և աշխարհի առաջնություն:

Սոլթ Լեյք Սիթիի օլիմպիական խաղերի հաղթանակը Յագուդինի սպորտային կարիերայի գագաթնակետն է, գեղասահքի և ռուսական սպորտի պատմության ամենավառ հաղթանակներից մեկը: Հիանալի կերպով կատարված «Ձմեռ» կարճ ծրագիրը, «Bond» խմբի երաժշտությամբ բեմադրված Տ.Ա.Տարասովայի և Ն.Մորոզովի կողմից, մինչ այսօր խորեոգրաֆի և սառույցի վրա գեղարվեստական պատկեր ստեղծելու տեսանկյունից համարվում է էտալոն:

«Մարդը երկաթե դիմակով» ցուցադրական ծրագրի կատարումը Յագուդինին տալիս է յուրօրինակ օլիմպիական ռեկորդներ. նա բոլոր ինը դատավորների կողմից ստանում է հաղթանակ: Յագուդինը դառնում է առաջին օլիմպիական չեմպիոնը, ով ծրագրում կատարել է քառակի պտույտով երկու թռիչք և օլիմպիադայում «տղամարդկանց մենասահքի» առաջին հաղթողն է, ով չորս դատավորների կողմից արտիստիզմի համար գնահատվել է «6.0»:

Հաղթանակից հետո Սոլթ Լեյք Սիթիի Սառցե պալատում տրված հարցազրույցներից մեկում Ալեքսեյը ոգևորված ասում է. «Դժվար է պատկերացնել, որ երեք աշխարհի առաջնություններ, երկու եվրոպական առաջնություններ հաղթելուց հետո ի վերջո դարձա օլիմպիական չեմպիոն, սակայն երբեք չեմ եղել Ռուսաստանի չեմպիոն: Դա ծիծաղելի է, բայց ... Ես դեռ պարզապես չեմ հավատում, որ դա վերջապես տեղի ունեցավ»:

Իր բոլոր կոչումներով Յագուդինը երկրի քառակի փոխչեմպիոն է:

Ալեքսեյ Յագուդինի գրեթե ողջ սպորտային կարիերան մենամարտ է, որ թողել է վառ հետք գեղասահքի պատմության մեջ: Միչև այսօր էլ երկրպագուները 20-րդ դարի վերջն ու 21-րդ դարի սկիզբը հիշում են որպես Ռուսաստանից երկու «տիտանների»` Յագուդինի և Պլյուշչենկոյի պայքար, որից երկու մարզիկներն էլ հաղթեցին` զգալի ներդրում ունենալով ամենագեղեցիկ սպորտի զարգացման մեջ: Հատկանշական է, օրինակ, այս փաստը. ինտերնետ-աճուրդում Սոլթ Լեյք Սիթիում կայացած տղամարդկանց մենասահքի երկու տոմսի արժեքը, որտեղ կայանալու էր Յագուդին և Պլյուկչենկո որոշիչ օլիմպիական պայքարը, հասել է մինչև 1 000 դոլարի: Հենց այդ գումարը վճարեց երկրպագուներից մեկը` ներկա լինելու համար երկու ռուսների «ճակատամարտին»:

2002 թվականի աշխարհի առաջնությունը Յագուդինին բերում է նոր տիտղոս. նա դառնում է Ռուսաստանի պատմության մեջ գեղասահքի աշխարհի առաջնությունում միակ քառակի չեմպիոնը: Եվ սահմանում է նոր ռեկորդ. նա «Ձմեռ» կարճ ծրագրի համար վեց դատավորներից էլ ստանում է «վեցեր»` մեկը տեխնիկայի կատարման և հինգը` ներկայացման համար:

2002-2003 թվականների օլիպիական խաղերից հետո սկսվում են հաղթանակները: Ալեքսեյ Յագուդինը հաղթող է դառնում մի շարք կիսապրոֆեսիոնալների մրցաշարեր, Top Jumps մրցաշարը, պրոֆեսիոնալների միջև աշխարհի առաջնությունում դառնում է կրկնակի չեմպիոն (Halmark Skaters Championship): Սակայն ոտքի ցավը, որն ինչ-որ տեղ հնարավոր էր կառավարել և սահել, իր մասին սկսում է ավելի ուժեղ հիշեցնել: Եվ Ալեքսեյը կյանքում առաջին անգամ դուրս է գալիս մրցումներից. 2002 թվականի հոկտեմբերին Skate America-ում «Гонки» կարճ ծրագրի կատարումից հետո զբաղեցնում է առաջին տեղը, սակայն ազատ ծրագրի կատարումից րոպեներ առաջ ստիպված էր հրաժարվել հետագա պայքարից: Հանդիսատեսը գեղասահորդին ուղեկցում է ծափահարություններով:

2003 թվականի նոյեմբերին Ալեքեյ Յագուդինը հայտարարում է սպորտային կարիերայի ավարտի մասին:

Սպորտային կարիերայի ավարտից հետո[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Stars on Ice» շոուին և պրոֆեսիոնալ մրցաշարերին Ալեքսեյը մասնակցում էր ոտքի ցավով` մշտապես ուժեղ ցավազրկողներ ընդունելով: Այնուամենայնիվ, նա երկու անգամ դարձավ պրոֆեսիոնալների շրջանում աշխարհի չեմպիոն: Մասնակցել է մի շարք շոուների և ցուցադրական ելույթների: Արդեն պրոֆեսիոնալ կարգավիճակով նա երկու անգամ մասնակցել է նոր ISU դատավարության համակարգում Ճապոնիայի Open Figure Skating Team մրցույթին[1]:

2007 թվականին Յագուդինը վիրահատվեց: Դրանից հետո, ոգևորված ցավի բացակայությունից, Ալեքսեյը մամուլին ասել է, որ ցանկանում է վերադառնալ սիրողական սպորտաձև[2]: Սակայն այդ ծրագրերին իրականություն դառնալ տրված չէր: Վերադարձի նախապատրաստման ընթացքում Յագուգինը նոր վնասվածքների բախվեց. Գերմանիայում ելույթի ժամանակ չկարողացավ ավարտել ելույթը և նրան դուրս տարան սառույցից[3]: Դրանից հետո Ալեքսեյը հրաժեշտ տվեց իր սիրողական կարիերան շարունակելու երազանքներին[4]:

Մինչ վիրահատությունը Ալեքսեյ Յագուդինը վերադարձավ Ռուսաստան ԱՄՆ-ից, որտեղ ապրում էր վերջին յոթ տարիներին և բնակություն հաստատեց իր հայրենի Սանկտ-Պետերբուրգում:

Կարիերա հեռուստատեսությամբ, սառցե բեմում, թատրոնում և կինոյում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մասնակցել է Առաջին ալիք (Ռուսաստան) հեռուստաընկերության ծրագրերին` հեռուստահաղորդավար Օքսաննա Պուշկինայի հետ 2006 թվականին «Աստղերը սառույցի վրա» շոուին, «Ով է ուզում դառնալ միլիոնատեր» հեռուստախաղին, 2007 թվականին «Սառցե դարաշրջանում»` երգչուհի Վիկտորյա Դայնեկոյի հետ, իսկ 2008 և 2009 թվականներին` դերասանուհի Վալերիա Լանսկայայի հետ: 2010 թվականին մասնակցել է Առաջին ալիք (Ռուսաստան) հեռուստաընկերության ծրագրերին` «Սառույց և կրակ»` Մարիա Կոժևնիկովայի հետ: 2011 թվականին մասնակցել է «Բոլերո» շոուին` բալետի մենապարուհի Քրիստինա Կրետովայի հետ: 2012 թվականին եղել է «Պրոֆեսինալների գավաթը» շոուի հաղորդավար` Իրինա Սլուցկայայի հետ: 2013 և 2014 թվականներին եղել է «Սառցե դարաշրջան» շոուի հաղորդավար` Իրինա Սլուցկայայի հետ, իսկ 2016 թվականին` Ալինա Միխեևայի հետ: 2007 թվականին հաճախ КВН-ի ժյուրիի անդամ էր:

Հեռուստատեսությունում գրել է բազմաթիվ սցենարներ Միխայիլ Շիրվինդտի «Ես ուզում եմ իմանալ» հաղորդման համար:

2013 թվականին Ալեքսեյը շարունակում է իր կարիերան հեռուստատեսությունում: Իրինա Սլուցկայայի հետ, որպես հաղորդավար, վարում է «Սառցե դարաշրջան» շոուն:

2010 թվականին «Մեծ քաղաքի լույսերը» (բեմադրող` Ի. Ավերբուխ) ներկայացման մեջ եղել է գլխավոր դերակատարներից մեկը, ինչպես նաև խաղացել է «Չեմ հավատում սեփական աչքերիս» ներկայացմանը (Լուի Լամար):

2013 թվականին Ալեքսեյ Յագուդինը Միրոսլավ Կարպովիչի հետ մասնակցում է «Պատմության արկածները» նոր թատերական ներկայացմանը: Մասնակցում է նաև ֆին դրամատուրգ Միքի Մյուլլյուախոյի (Լեո) «Խուճապի մեջ կամ տղամարդիկ նյարդային խանգարման եզրին» զվարճալի ներկայացմանը (ռեժիսոր Վ. Միխելսոն):

Գլխավոր դերակատարն է «Չորսի սրտերը» սառույցի ներկայացման մեջ:

Նկարահանվում է կինոյում:

Սահելու ոճը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Յագուդինի ելույթները զգացմունքային էին` իրար հետ կապված մեծ քանակությամբ էլեմենտներով: Ավելի շատ նա հայտնի է «յագուդինյան քայլերով», որոնք կատարվում էին բարձր արագությամբ, ձեռքերի և մարմնի բարդ շարժումներով:

Ալեքսեյի «այցեքարտերն» էին «Մարդը երկաթե դիմակով» (Олимпиада-2002 FS) և «Ձմեռ» (Олимпиада-2002 SP) ծրագրերը:

Անձնական կյանքը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Երկար ժամանակ հանդիպում էր Ալեքսանդրա Սավելևայի` «Ֆաբրիկա» խմբի երգչուհու հետ:

  • 2009 թվականի նոյեմբերի 20-ին ծնվում է Ալեքսեյ Յագուդինի ու զուգասահքի օլիմպիական չեմպիոն Տատյանա Տատմյանինայի դուստրը` Ելիզավետան[5], իսկ 2015 թվականի հոկտեմբերի 2-ին զույգն ունենում է երկրորդ դուստրը, ինչի մասին Յագուդինը գրառում է անում Ինստագրամ սոցիալական ցանցում[6]: Աղջկան անվանակոչել են Միշել:
  • 2016 թվականի փետրվարից ամուսնացած է Տատյանա Տատմյանինայի հետ:

Միջադեպեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2003 թվականին Ալեքեյ Յագուդինը արագության գերազանցման համար ձերբակալվել է Կոնեկտիկուտ նահանգի Էյվն քաղաքի ոստիկանության կողմից: Հետազոտությունից պարզ է դառնում, որ արյան մեջ ալկոհոլի թույլատրված չափաբաժնի գերազնցում կա[7]: Ըստ Հարթֆորդ (Կոնեկտիկուտ) քաղաքի դատարանի որոշման` ստիպված էր անցնել «առաջին անգամ ալկոհոլ օգտագործած վարելու դատապարտվածի հատուկ ծրագիր»[8]:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան IV աստիճանի (2003 թվականի մայիսի 5)` ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, 2002 թվականի Սոլթ Լեյք Սիթիի XIX օլիմպիադայի խաղերում բարձրագույն սպորտային նվաճումների համար
  • «Փառք» ազգային սպորտի մրցանակի դափնեկիր, «2002 թվականի լավագույն մարզիկը»

Սպորտային ձեռքբերումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Աշխարհի քառակի չեմպիոն (1998, 1999, 2000, 2002)
  • Պրոֆեսիոնալների միջև աշխարհի կրկնակի չեմպիոն (1998, 2002)
  • Եվրոպայի եռակի չեմպիոն (1998, 1999, 2002)
  • Ռուսաստանի առաջնության քառակի արծաթե մրցանակակիր (1998, 1999, 2000, 2001)
Մրցաշրջան/Մրցումներ 1993-1994 1995-1996 1996-1997 1997-1998 1998-1999 1999-2000 2000-2001 2001-2002 2002-2003
Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 5 1
Աշխարհի առաջնություն 3 1 1 1 2 1
Եվրոպայի առաջնություն 6 5 1 1 2 2 1
Պատանիների միջև աշխարհի առաջնություն 4 1
Ռուսաստանի առաջնություն 3 2 2 2 2
Գրան-Պրիի եզրափակիչ 4 1 2 1
Skate America 3 1 1 2 WD
Cup of Russia 2 1
Sparkassen Cup 3 1
Skate Canada 1 1 1
Trophee Lalique 1 1 1 1 1
Masters of Figure Skating 2 2 1 1 1

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • 2008-2009` «Տաք սառույց» (Ռոմա Կազիրև)
  • 2009` «Նավապետ Նեմովի սիրտը» (Պետեպին)
  • 2012` «Деффчонки» (Կամեո)
  • 2013` «Մաշան և արջը» (Իլյա)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]