Իրավունք

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից


Իրավունք, հասարակական հարաբերությունների կարգավորիչներից մեկը, որը առաջացել է հասարակության շերտավորմանը զուգընթաց` դասակարգային հարաբերությունների ծագման ընթացքում՝ որպես տիրող դասակարգի՝ օրենքի աստիճանի բարձրացված կամքի դրսևորում, որն սկզբում արտահայտվել է սովորույթներում, հետագայում դարձել օրենք[1]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

Այսօր իրավունք ասելով մարդիկ այն ըմբռնում են տարբեր ասպեկտներով` 1. Իրավունք ասելով նկատի է ունեցվում սոցիալական, իրավական հավակնությունները։ 2. Իրավունքը դիտվում է որպես իրավական նորմորի համակարգ։ 3.Իրավունքի տակ նկատի է ունեցվում պաշտոնապես ընդունված հնարավորությունները, որոնցով օժտված են իրավաբանական և ֆիզիկական անձինք։ 4.Իրավունքը օգտագործվում է ցույց տալու բոլոր իրավական երևույթները, ներառյալ բնական իրավունքը, օբեկտիվ և սուբեկտիվ իրավունքը։ Այսօրվա ժամանակից իրավական համակարգում Անգլոսաքսոնական և ռոմանոգերմանականում առավելությունը տրվում է մարդուն, նրա ազատությանը, շահերին պահանջնյերին։ Իրավունքին բնութագրական են հետևյալ հատկանիշները`1. Նորմատիվություննը 2. Իրավունքը ունի ինտելեկտուալ կամային բնույթ 3. Գիտական հարկադրանքի կիրառման հնարավորությունը Իրավունքը դա բարդ համակարգ է, իր մեջ ընդգրկվող հիմնական տարրերն են`1. Բնական իրավունք 2. Պոզիտիվ իրավունք 3. Սուբեկտիվ իրավունք Նեղ առումով օրենքը բարձրագույն իրավական ուժ ունեցող ակտ է, որն ընդունում է պետ բարձրագույն իշխանությունը։ Իրավունք է համարվում այն, ինչը բարձրացված է օրենքի աստիճանի, օրենքից դուրս իրավունքչկա։