Տևրիկի գավառակ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գավառակ
Տևրիկ
Վարչական տարածքԱրևմտյան Հայաստան
ԵրկրամասՍեբաստիայի գավառ
Այլ անվանումներԴևրիկ, Դիրվիգ, Դիվրիկ, Դիվրիկի, Տապուրա, Տևրիկե, Տեփրիկե, Տիպրիկ Տիպրիկե, Տիվերեկ, Տիվիրիկ, Տիվրիկ, Տիվրիկե, Տիվրիք, Տյուրիկ
Պաշտոնական լեզուՀայերեն, այլ
Բնակչություն55307 [1] մարդ (1910)
Ազգային կազմՀայեր (մինչև Մեծ եղեռնը)[1], այլք
Կրոնական կազմՔրիստոնյա (մինչև Մեծ եղեռնը), այլ[1]
Ժամային գոտիUTC+3

Տևրիկ, գավառ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Վարչական կենտրոնը Տևրիկ քաղաքն էր։

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավառակը տարածվում էր Սեբաստիայի գավառի արևելյան մասում, Երզնկայի գավառի սահմանակցությամբ, Եփրատի աջակողմյան Տևրիկի գետ վտակի և նրա օժանդակների հովիտներում: Տևրիկն ունի արգավանդ և բերքառատ հողեր, ոռոգելու առատ ջուր:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տևրիկի հայերը թուրքերի փեռքով զանգվածաբար կոտորվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ: Կենդանի մնացածները տարագրվել են տարբեր երկրներ:

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

XX դարի սկզբին ուներ 46090 բնակիչ, որից 20000-ը՝ հայեր:

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լայն տարածում ուներ գյուղատնտեսությունը: Մշակում էին հացահատիկ, խաղող, մրգերի զանազան տեսակներ, զբաղվում էին նաև անասնապահությամբ: Հայերը նաև զբաղվում էին առևտրով և արհեստներով: Հռչակված էր Տևրիկի գինին:

Օգտակար հանածոներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավառակն ունի երկաթի ու մագնիսի հանքեր:

Վարչական բաժանում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

XX դարի սկզբին ուներ 129 գյուղ, որոնք միավորված էին 6 գյուղախմբերի մեջ[1]:

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 5, էջ 79-80