Սիրիլ Նորման Հինշելվուդ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Սիրիլ Նորման Հինշելվուդ
անգլ.՝ Cyril Norman Hinshelwood
Cyril Norman Hinshelwood Nobel.jpg
Ծնվել է հունիսի 19, 1897({{padleft:1897|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[1]
Լոնդոն, Լոնդոնի կոմսություն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն[2]
Մահացել է հոկտեմբերի 9, 1967({{padleft:1967|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:9|2|0}})[2][1] (70 տարեկանում)
Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն[2]
Քաղաքացիություն Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
Մասնագիտություն նկարիչ, քիմիկոս և ֆիզիկական քիմիկոս
Հաստատություն(ներ) Օքսֆորդի համալսարան[3]
Գործունեության ոլորտ ֆիզիկական քիմիա
Անդամակցություն Լոնդոնի թագավորական ընկերություն, Լեոպոլդինա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Պապական գիտությունների ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա, Լինչեի ազգային ակադեմիա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա և Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL
Ալմա մատեր Օքսֆորդի համալսարան[3]
Գիտական ղեկավար Harold Hartley
Եղել է գիտական ղեկավար Simon Baumberg
Պարգևներ
Cyril Norman Hinshelwood Վիքիպահեստում

Սիրիլ Նորման Հինշելվուդ (անգլ.՝ Cyril Norman Hinshelwood, հունիսի 19, 1897({{padleft:1897|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:19|2|0}})[1], Լոնդոն, Լոնդոնի կոմսություն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն[2] - հոկտեմբերի 9, 1967({{padleft:1967|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:9|2|0}})[2][1], Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն[2]), անգլիացի ֆիզքիմիկոս։

1955-1960 թվականներին եղել է Լոնդոնի թագավորական ընկերության նախագահ։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են շղթայական ռեակցիաների բնագավառին, ուսումնասիրել է դրանց համասեռ կատալիզը և մեխանիզմը։ 1928 թվականին ջրածնի օքսիդացումը հետազոտելիս հայտնաբերել է բոցավառման վերին սահմանը և բացատրել այդ երևույթը որպես փակ ծավալում մասնիկների եռակի փոխհարվածի դեպքում շղթաների կտրման արդյունք։ Միաժամանակ Ն. Ն. Սեմյոնովի հետ մշակել է շղթայական ռեակցիաների տեսության հիմունքները։ Նա հետազոտել է անօրգանական և օրգանակն նյութերի (օրինակ, կալիումի պերմանգանատի, ալդեհիդների, կետոնների են) քայքայման կինետիկան։ 1938 թվականից զբաղվել է տարբեր միջավայրերում բակտերիաների աճման պրոբլեմով, հաստատել է, որ միջավայրին բակտերիաների հարմարվողականությունը ինքնաբերաբար կարգավորվում է բջիջների ֆերմենտային հաշվեկշռով։ Հայտնաբերել է բջիջների աճման արագության կախումը շրջապատող միջավայրում ածխաթթու գազի, ամինաթթուների և այլ նյութերի պարունակությունից։ Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1956, Ն. Ն. Սեմյոնովի հետ)։ ԽՍՀՄ ԳԱ արտասահմանյան անդամ (1958)։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 6, էջ 413 CC-BY-SA-icon-80x15.png