Սեգովիայի տաճար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Սեգովիայի տաճար
Segovia Cathedral at Day.jpg
Հիմնական տվյալներ
Տեսակկաթոլիկ տաճար[1] և հուշարձան[2]
ԵրկիրԿաղապար:Դրոշավորում/Ռումինիա, Իսպանիա
ՏեղագրությունNiza?[2][1]
Դավանանքկաթոլիկություն
ԹեմRoman Catholic Diocese of Segovia?
Ժառանգության կարգավիճակԻսպանիայի մշակութային ժառանգության օբյեկտ[2]
Ճարտարապետական նկարագրություն
ՃարտարապետRodrigo Gil de Hontañón?
Ճարտարապետական ոճԳոթական ճարտարապետություն և Flamboyant?
Հիմնադրված1525
Կոորդինատներ: 40°57′0.65160010000219″ հս․ լ. 4°7′32.2428001″ ամ. ե. / 40.9501810000277757240° հս․. լ. 4.125623000028° ավ. ե. / 40.9501810000277757240; 4.125623000028
catedralsegovia.wordpress.com և catedralsegovia.es/es

Սեգովիայի մայր տաճար կամ Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի և Սուրբ Ֆրուտոս Սեգովիայի տաճար (իսպ.՝ Santa Iglesia Catedral de Nuestra Señora de la Asunción y de San Frutos), կաթոլիկ տաճար Սեգովիա քաղաքում Գրանադա նահանգում` Իսպանիայի կենտրոնում[3]: Համարվում է վերջին տաճարը, որ կառուցվել է իսպանական ուշ գոթիկայի ոճով, որն անվանում են նաև «բոցե գոթիկա»: Մի շարք աղբյուրների համաձայն` Սեգովիայի տաճարը գոթական ոճի վերջին մեծ տաճարն է, որ կառուցվել է Եվրոպայում[3]:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սուրբ Մարիամի տաճարը, որ գոյություն է ունեցել ներկայիս տաճարի տեղում և կառուցված է եղել 12-րդ դարում, մասամբ ավերվել է քաղաքների ապստամբության ժամանակ, որ ստացել է «Կոմուներոս» անվանումը[4]: 1521 թվականին ընդունվել է որոշում, որի համաձայն տաճարը չպետք է վերականգնվի, այլ նրա տեղում պետք է կառուցվի նորը[5]: Հին տաճարից մնացել էր միայն ծածկած սյունաշարը: Տաճարի հիմնարկեքը կատարվել է 1525 թվականին Կառլոս V կայսեր հրամանով: Տաճարի շինարարությունը սկսել է Խուան Գիլ գդե Օնտանիոնը, ով Սալամանկայից էր, և շարունակել է նրա որդին` Ռոդրիգո Գիլ գդե Օնտանիոնը: Տաճարի շինությունների կառուցումը ձգձգվել է` տևելով ավելի քան 200 տարի, սակայն հիմնական աշխատանքները կատարվել են 1525-1577 թվականներին, իսկ շինարարությունը տևել է ընդհուպ 18-րդ դարը[6]:

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սեգովիայի մայր տաճարը գիշերով

Տաճարի երկարությունը 105 մ է, լայնությունը` 50 մ, բարձրությունը` 33 մ, իսկ զանգակատան բարձրությունը 88 մ է: Սկզբնական շրջանում զանգակատան գլխին եղել է սրաձող, ինչի շնորհիվ նրա բարձրությունը հասել է 100 մ-ի[7]: 1614 թվականին ամպրոպի ժամանակ կայծակը հարվածում է աշտարակին, և հրդեհ է բռնկվում, այդ պատճառով զանգակատունը վերակառուցվում է, ինչից հետո այն 12 մետրով դառնում է ավելի ցածր, իսկ սրաձողը փոխարինում են ժամանակակից գմբեթով: Մինչև 20-րդ դարի կեսը կոչնակներն ապրել են հենց զանգակատանը:

Տաճարի գլխավոր կողմը արևմտյան ճակատամասն է: Նրա պորտալը (իսպ.՝ Puerta del Perdón) զարդարված է Աստվածամոր պատկերով, որի հեղինակը Խուան Գուասն է: Հարավային պորտալը անվանակոչվել է Սեգովիայի առաջին եպիսկոպոսի անունով (իսպ.՝ Puerta de San Geroteo): Հյուսիսային հատվածի մուտքը կառուցվել է 17-րդ դարում և անվանակոչվել քաղաքի հովանավոր սուրբ Ֆրուտոսի անունով (իսպ.՝ Puerta de San Frutos)[4]:

Տաճարն ունի երեք նավ` լայնակի տրանսեպտով, լրացուցիչ ձախ թև` սակրիստիա, բաց սյունաշարով զբոսուղի և 18 կապելլա, որոնք զարդարված են նկարներով ու քանդակներով: Պատուհաններին հին վիտրաժներ են: Բացառությամբ վերածննդի ոճով գմբեթի, որը կառուցվել է 1630 թվականին` տաճարի ինտերիերը կատարված է գոթական միասնական ոճով:

Տաճարի վիտրաժային պատուհաններից մեկը

Տաճարի գլխավոր խորանը նվիրված է Աստվածամորը (իսպ.՝ Virgen de la Paz), պատրաստված է մարմարից և հասպիսից[4]: Նրա հեղինակը Ֆրանսիսկո Սաբատինին է: Խորանը զարդարված է սեգովացի սրբերի` Ֆրուկտուսի, Գերոֆեյի, Վալենտինի և Էգնացիայի քանդակներով: Կապելլաներից առանձնանում է Սուրբ խորհրդի կապելլան (իսպ.՝ capilla de Santísimo Sancramento), որի հեղինակը Խոսե դե Չուրիգերան է: Կապելլայում աչքի են ընկնում ֆլամանդացի Ամբրոզ Բենսոնի եռապատկերը, Քրիստոսի արձանիկը, Մանուել Պերեյրայի Լոսոյան: Տաճարում պահպանվել են 18-րդ դարի երկու մեծ երգեհոններ և նախորդ տաճարից մնացած գոթական փորագրություններով նստարաններ: Ողբի կապելլայի (իսպ.՝ capilla de la Piedad) ներսում գտնվում է Խուան դե Խունի` «Քրիստոսի թաղումը» աշխատանքը, Մահացած Քրիստոսի կապելլայում (իսպ.՝ capilla del Cristo Yacente) պահպանվում է Գրեգորիո Ֆերնանդեսի համանուն նկարը, իսկ Թաղման կապելլայում (իսպ.՝ la capilla del Santo Entierro)` նույն հեղինակի «Իջեցում խաչից» նկարը[4]: Կապիտուլի սրահում (իսպ.՝ Sala Capitular) պահպանվում է 17-րդ դարի ֆլամանդական գոբելենների հավաքածու` նվիրված Զեբիայի թագուհուն: Մայր տաճարի թանգարանում, որ տեղակայված է ճարտարապետ Խուան Գուասի նախագծած հին ծածկած պատկերասրահում, ցուցադրվում են իսպանացի նշանավոր նկարիչներ Պեդրո Բերուգետեի, Ալոնսո Սանչես Կոելիոյի և Կառլոս V կայսեր պալատական նկարիչ Բերնարդ վան Օրլեյի ստեղծագործությունները: Թանգարանում են պահվում նաև Տոլեդոյի ու Սեգովիայի վարպետների ոսկերչական աշխատանքներ: Տաճարի գրադարանում պահվում են 12-րդ դարի միջնադարյան ձեռագրեր, նաև ինկունաբուլաներ, այդ թվում` Սեգովիայի առաջին գիրքը, որ տպագրվել է 1472 թվականին[4]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Historia y Arte en las Catedrales de España, Narciso Casas, Bubok, 2013, ISBN 8468632015